Casa di Ricomanjaro

Linkse hobbits zijn wél gezellig. Linkse hobbits zijn linkse hippies met linkse hobbies. U kent ze wel, die antihelden in de reclame van de Partij voor de Vrijheid. Die dus eigenlijk de PVDV zou moeten heten. Of beter nog, de PvdV. Beetje jammer dat ze zo uit beeld zijn. Wat zegt u? Dat is juist fijn? Is ook zo. Maar het leven is een beetje weggetrokken uit de politieke brouwerij. Desondanks heb ik -misschien volstrekt onterecht- wel enigszins vertrouwen in Paars Plus. Ben al lang blij dat de christenen uit het kabinet worden geweerd. Die zorgen alleen maar voor ellende.

Slecht nieuws voor de komende kabinetten: er dreigt een overschot aan aardgas. Revolutionaire technologie maakt het mogelijk om aardgas te winnen uit leisteen en steenkool. Voorraden liggen onder meer in de VS, China en Polen. Exporteurs in Rusland en het Midden-Oosten zien hun positie in gevaar gebracht. Maar wat te denken van de Nederlandse overheid?

Aardgas is een aanzienlijke inkomstenbron voor ons land (211 miljard euro in de afgelopen vijftig jaar). Maar eerder al rekenden verschillende kabinetten zich veel te rijk met de baten van de bel. Anyway: het aardgasoverschot zal ervoor zorgen dat er minder vraag naar ons gas komt en dat wereldwijd de prijzen dalen. Dit is slecht nieuws voor onze sociale zekerheid: bijna een kwart van de aardgasbaten is de afgelopen vijftig jaar hieraan besteed (slechts negen procent aan het onderwijs). Paars Plus heeft er een uitdaging van formaat bij. Alle tot dusver gepubliceerde CBP-ramingen kunnen het raam uit: schroef de bezuinigingen nog maar iets op.

En wat een klotenscheids. Zelden een arbiter zo een wedstrijd naar god zien fluiten als Howard Webb. Het had zo mooi kunnen zijn. En het scheelde zo weinig. Nou ja, in ieder geval morgen geen kater.

Het is toch te genant voor woorden? Het Nederlands elftal staat voor het eerst sinds 1978 in de finale van het WK Voetbal en in ons land bakkeleien bestuurders of er grote schermen mogen komen op de pleinen van onze steden. In Utrecht is zelfs een voorstel om het helemaal buiten de stad te houden. Kom op zeg! Dit hoort één groot feest te zijn. De straten van Nederland moeten oranje kleuren. Allemaal naar buiten na de wedstrijd. Maar nee, regeltjes dit, bezwaartjes zo. Kutland. Zo worden we natuurlijk nooit wereldkampioen.

Maar gelukkig zijn we door. Ik vond het doodeng. In de rust kon ik mezelf maar nauwelijks tot kalmte manen. En de laatste tien minuten waren een hel. Eerst die 2-3 en toen die absurd lange blessuretijd. En waarom kreeg Van Bommel nou een gele kaart?

In de rust vierde paniek hoogtij. Ik dacht aan mogelijke wissels. Die 1-1, ik vreesde met grote vrezen. En toen kreeg ik een akelig toekomstbeeld. Ik zou de rest van mijn bewust voetbalkijkende leven worden veroordeeld tot WK-toernooien waarin Oranje steevast voor de finale wordt uitgeschakeld door Zuid-Amerikanen. Een trauma dat vele malen groter is dan de verloren WK-finale van 1974. Uruguay zou het nieuwe Brazilië kunnen worden. Ik hoopte op een vroege goal, in de tweede helft. Van wie, dat maakte me niet uit. Als het maar een Nederlander was.

En het gebeurde. Niet vroeg weliswaar, maar wel twee in vier minuten. En we stonden veilig voor. Dachten we. We misten nog wat kansen en ineens schoot Pereira raak en prompt, het was 2-3. Geen houden aan voor Stekelenburg. Vervolgens vond men het nodig meer dan vijf minuten blessuretijd aan de wedstrijd toe te voegen. Mijn bier was op en ik moest plassen en ik had al gejuicht toen ook Mark van Bommel dacht dat het afgelopen was. En toen moesten we nog bijna een minuut. En het ging maar door, met die Zuid-Amerikanen. De fluit. Afgelopen. Ik dacht dat er nooit een eind aan zou komen. Mijn hart is weer getest. Doet het nog prima. Toch mis ik Johan Cruijff. In de tv-studio, that is.

Mickey Mouse vind ik doorgaans een pedant, uiterst vervelend mannetje. Een betweter met een grote bek. Altijd Goofy afzeiken. Beetje slijmen bij O’Hara. Elke week zes pagina’s Donald Duck verneuken. Bah. Dus als ik deze kutmuis in diskrediet kan brengen, dan aarzel ik geen moment. Zie hieronder hoe het akelige diertje stimulerende middelen aan de man brengt in donker Afrika. Klik op de strip voor het originele artikel en het volledige verhaal.

Wat een voetbalavond. Hoewel ik het zielig vind voor de Ghanezen. Die dus niet tegen ons moeten. Dit zijn de pechvolgels van Zuid-Afrika. En wat ben ik blij dat ik niet in de schoenen van Gyan sta. Hij was het die de wedstrijd had kunnen beslissen en Ghana naar de halve finale tegen Oranje had kunnen schoppen. Maar hij deed het niet. En daarna deden twee teamgenoten hem na. En ging Uruguay door.

En wat een kopbal van die Sneijder. Nederland was het laatste uur van de wedstrijd oppermachtig tegen de Brazilianen. Alleen het eerste half uur ging het niet echt zoals het ons voor ogen stond. Maar na die eerste goal kwam Brazilië er niet meer in en in de tweede helft kwamen de kanariepietjes er zelfs helemaal niet meer aan te pas. Overigens hadden we nog een penalty kunnen krijgen, als de scheits die handsbal van de Braziliaan Lucio had gezien, in de 62e minuut. Leuk ook dat de regie deze actie niet meer herhaalde. En natuurlijk heel fijn dat onze chauvinistische aartsoptimist Frank Snoeks het commentaar mocht leveren. En onze jongens al na het eerste kwartier afschreef. Hij vroeg nog net niet Dunga ten huwelijk via de NOS-microfoon. En oké, hij ging fraai uit zijn dak na de 2-1. Maar wat een opportunistische droplul is dat, zeg. Ongelooflijk. Die kan een voetbalwedstrijd echt volledig en zeer vakkundig verzieken. Beetje jammer. Waar is Theo Reitsma gebleven? Vier jaar geleden deed hij het nog zo goed. Of is ie te prijzig geworden? Hoewel, dat is Snoeks ook. Die is voor alle geld te duur.