Casa di Ricomanjaro

Qua 3D-beelden vond ik Pandadroom in de Efteling zeker zo heftig als Avatar. Het grote verschil is dat Avatar voor een aanzienlijk deel uit computeranimaties van een fictieve buitenaardse wereld bestaat en Pandadroom uit ‘echte’ natuurbeelden. Je ziet beelden van de noordpool: smeltende ijskappen. Je voelt de spetters (die zijn ook echt). Uit de oceaan: vissen die voor het grijpen lijken. Je durft je hand bijna niet uit te steken soms. En uit het regenwoud: houtkap. Wellicht illegaal.

Natuurlijk was de setting ook bij beide films anders. In de Efteling zit je voor een reusachtig scherm, van negen bij twintig meter. En er zijn nog meer special effects, zoals een bewegende bank en wind. Je zit er middenin. Bij Avatar zaten wij redelijk achterin de zaal. Met een stel kutjochies achter ons die meer bezig waren indruk op elkaar te maken dan dat ze de film probeerden te volgen. Verspilde moeite kennelijk. Anyway, het scherm was daar kleiner en dus overzichtelijker. En daarom waren de 3D-beelden minder indrukwekkend dan bij Pandadroom. Mocht je binnenkort naar de Efteling gaan, sla deze attractie dan niet over. Al is het een nogal eh… gesponsord ding. Een slimme investering van het Wereld Natuur Fonds, dat meebetaalde aan de attactie. En Pandadroom had wat langer gemogen. Hij duurt nog geen kwartier. Beetje jammer.

Tot zover reikt dus de filmtechnologie. Avatar is qua verhaallijn misschien niet de beste film aller tijden. Qua visuals is dat het wel. Wat een spektakel zeg! Ongelooflijk. Met dit 162 minuten durende 3D epos herdefinieert James Cameron (Titanic, Aliens, Terminator) de bioscoopfilm.

Avatar vertelt het verhaal van een missie naar de planeet Pandora waar het mineraal Unobtainium wordt gewonnen. Dit is een uiterst kostbare grondstof die het energieprobleem op aarde moet oplossen. Op de planeet is leven: het Na’vi volk woont er, omringd door een prachtige natuur. Na’vi zijn blauw gestreepte, mensachtige wezens, die qua beschaving te vergelijken zijn met sommige indianenvolken. Zowel geestelijk als fysiek zijn zij verbonden met de planten, bomen en dieren om hen heen.

Toevallig wonen zij op een gigantisch reservoir van Unobtainium en daarom zijn ze in oorlog met de troepen van kolonel Miles Quaritch (Stephen Lang). Deze commando’s zijn in dienst van het bedrijf dat het mineraal wint. Ook in dienst is de invalide ex-militair Jake Sully (Sam Worthington). Om zijn ‘avatar’ draait het in de film. Een avatar is een uit menselijk en inheems DNA opgekweekte Na’vi die met de hersenen van een mens wordt bestuurd. Sully’s avatar moet infiltreren bij de Na’vi om het volk te bewegen te verhuizen zodat de onderneming het vele Unobtainium kan delven. Zijn gids is de Na’vi-prinses Neytiri (Zoe Saldana). Zij begeleidt hem en uiteindelijk worden ze natuurlijk ook verliefd op elkaar. Zonder dat het overigens al te corny wordt.

Hebzucht die leidt tot de brute vernietiging van natuur en inheemse volken is het thema van de film. Het is mooi uitgewerkt en onder meer weerzinwekkend vormgegeven in het karakter van Quaritch. De film laat zien dat we kennelijk nog niks hebben geleerd van de opwarming van de aarde en het verdwijnen van de regenwouden. Een moderne strijd tussen goed en kwaad, kortom. Tot zover het verhaal.

Want dit is overduidelijk ondergeschikt aan de visuals. En die zijn waanzinnig. De eerste paar minuten moet je even wennen aan het 3D-brilletje, maar dan zit je er ook echt helemaal in. Je reist mee door de fantastische wereld van de Na’vi, het laboratorium in het ruimtestation op Pandora, de schitterende wouden met de meest kleurrijke bloemen en planten, de indrukwekkende dieren, de zwevende bergen. Het is allemaal even prachtig. Onbegrijpelijk dat dit voor een groot deel computeranimaties zijn, zo levensecht is het. En de 3D-techniek maakt dat je het idee hebt dat het scherm een raam is waarachter dit alles plaatsheeft.

Cameron liep al jaren met het idee voor deze film rond, maar hij achtte de techniek er nog niet rijp voor. Pas toen The Lord Of The Rings uitkwam, met daarin de computergestuurde Gollem, was de regisseur klaar voor de productie van Avatar. Waarin dus niet één wezen, maar een heel volk met de inmiddels befaamde motion-capture-techniek werd vormgegeven. Zelf werkte hij mee aan de ontwikkeling van de benodigde computersystemen en filmtechnieken. Vier jaar en ruim driehonderd miljoen dollar verder is Avatar een film die elke liefhebber moet hebben gezien. In 3D that is!

Iemand die onschuldige mensen vermoordt, mag je die ombrengen? Eerst verdoven, in stukjes zagen en dan dumpen in zee? Om die vraag draait het in de serie Dexter die momenteel op de Nederlandse tv is te zien. De karakterschets van Dexter Morgan is op het eerste gezicht die van een sociopaat. Al zijn gedrag heeft tot doel zijn omgeving een beeld voor te schotelen van een goede, succesvolle Amerikaanse burger die goed is in zijn vak en sociaal wat onhandig.

Zijn adoptievader leert hem zijn rollen en het bijbehorend handelen. Zodat hij kan overleven. Op driejarige leeftijd wordt Dexter gevonden op een plaats van delict door agent Harry. Die ontfermt zich over de jongen en ontdekt zijn voorkeur voor het doden van dieren. Dexter blijkt een serial killer in de dop. Harry helpt de jongen bij zijn ontwikkeling en geeft hem toestemming voor zijn eerste moord. Het wordt een succes.

Vele volgen. Maar dan wordt hij ontdekt door een andere serial killer. Eentje die het niet zo nauw neemt met de normen. En dan beginnen zijn problemen pas echt. Dexter wordt teruggevoerd naar zijn vroegste verleden. Een gruwelijk verleden. Waarin leugens en bloed hand in hand gaan. Een verleden dat iedereen zou wegduwen uit zijn gedachten.

Dexter Morgan is een van de meest briljante serial killers die ooit in films en tvseries was te zien. We zijn op één aflevering na verwijderd van het einde van het eerste seizoen. We doen er drie per avond. Morgenavond kijken we de laatste. En de eerste paar van de volgende reeks. Het is zó spannend.

Het tweede seizoen draait inmiddels op de Nederlandse tv. Maar ik kijk series liever op een zelfgekozen tijdstip. Van dvd, that is. Kun je ook meteen drie afleveringen achter elkaar zien. Of meer. Na de pilot was ik verslaafd. Inmiddels zit seizoen 1 er voor de helft op. Wat een waanzinnig heftige serie!

Dexter Morgan, gespeeld door een excellerende Michael C. Hall (Six Feet Under) is een uiterst sympathieke seriemoordenaar die alleen slechte mensen als slachtoffer kiest. Zij die het verdiend hebben, zeg maar. Overdag werkt hij als forensisch onderzoeker bij de politie van Miami. Bloedmonsters zijn z’n specialiteit. En hij is goed. Eng goed. In het eerste seizoen speelt hij een spelletje met een andere seriemoordenaar. Eentje die hem beter kent dan wie dan ook uit zijn omgeving. De Ice Truck Killer. Meer vertel ik niet.

Dexter is prachtig geschoten. Alleen al de leader is een lust voor het oog. Zonder iets te willen verklappen, kan ik in ieder geval zeggen dat de verhaallijnen te gek zijn en de spanning bij tijd en wijle te snijden. De zelfkennis van Morgan, gekoppeld aan beelden uit zijn verleden, geven de serie veel diepgang. De interactie tussen de hoofdrolspelers is erg realistisch en direct. Het fraaie van Dexter is dat je meeleeft met een seriemoordenaar en hoopt dat hij snel weer toeslaat. Alleen al omdat hier een vakman aan het werk is.

Wie de serie nog niet kent, kan ik aanraden de pilot te bekijken. Die is vast wel ergens te downloaden. En als je de gok wilt nemen -ik zou het doen- koop je gewoon het eerste seizoen voor een prikkie op dvd. Je zult er geen spijt van krijgen.

De maker van dit filmpje, Federico Alvarez, heeft een contract en dertig miljoen dollar gekregen om in Hollywood een sciencefictionfilm te produceren. Wat je op JijBuis ziet, is een kort docudrama van een aanval op Montevideo, door vliegtuigen en gigantische robots. De beelden zijn heftig, de muziek is heftig. En het hoeft niet veel tijd te kosten, want het duurt nog geen vijf minuten. Let vooral ook op de kinderwagen. Het is dus geen trailer, maar het is de beste trailer die ik ooit heb gezien.

Misschien heb ik de inleiding op de prijsvraag van de maand wat sterk aangezet. Er wordt veel gerookt in Mad Men. Daar is geen woord aan gelogen. Maar heel veel inzenders zaten er met hun antwoord (schatting?) ver boven. De prijsvraag van de maand luidde: hoeveel sigaretten worden er gemiddeld per aflevering van Mad Men gerookt. Het juiste antwoord is: tussen de vijftien en dertig sigaretten. Gemiddeld dus zo’n 23 sigaretten.

Winnaar is Di van de Weerd. Zij gaf als antwoord 21 sigaretten en zat er dus verreweg het dichtste bij. Dus beste Di, als je me even je adres en je maat mailt (zie contactformulier rechtsboven op deze pagina), ontvang je zo spoedig mogelijk een exlusief Casa di Ricomanjaro t-shirt. Gefeliciteerd!