Casa di Ricomanjaro

Al vijf weken verwaarloos ik mijn gezin. Hedwig, Puck en Borre hebben al bijna anderhalve maand helemaal niks aan mij. Samen naar het theater zit er nog net in, maar eigenlijk ben ik er dan ook niet echt bij.

Mijn andere, incidentelere passies liggen ook in het ijs: muziek maken en mijn baspartij inspelen op ons nieuwe nummer Scared – in mijn hoofd hebben zich inmiddels de contouren van de noodzakelijke solo afgetekend, bordspellen spelen, goeie gesprekken voeren, mooie BBC-natuurdocu’s kijken in bed, Dexter…

De roman die ik redigeer gaat over een kwartet in de buitenwijk van een Kroatische stad. De vier heren hebben op zijn zachtst gezegd een nogal dynamisch, rijk en tegelijkertijd armetierig leven en zijn niet bang om de zaken recht door zee aan te pakken. Een krantenkiosk of een psychiatrische inrichting, allebei zijn ze uitermate geschikt om stennis in te schoppen. Of om in de nabije omgeving ervan gewoon dronken te worden. Het leven in al zijn suburbane facetten, waarbij vriendschap, de dood, seks en verloren liefdes met de bewogen geschiedenis van het land als decor de ingrediënten zijn van waanzinnige in-your-face-literatuur. Grofgebekt zijn alleen de dames niet in dit verhaal. Meer verklap ik niet. De roman heet De Fanclub, is geschreven door Goran Tribuson en ruim voor kerst te koop. Lijkt me een mooi cadeau voor naast de kerststal.

Ik moet nog elf pagina’s. Die doe ik morgenavond. En dan stop ik voorlopig met freelancen. Ik heb zoveel in te halen…

Ze kent de teksten beter dan wij. En ze verbetert ons als we met haar meezingen. Puck is gek van de liedjes van Goed Volk, het kleinkunstduo van mijn makker Vincent en Bastiaan Klees. Twintig liedjes staan er op hun debuut Niet Op De Lijntjes.

Ik heb enkele zomers het genoegen mogen smaken een dagje met de heren, aangevuld met drummer Bas, te mogen jammen op de zolder van Bastiaan. We speelden onder meer Ebony Eyes van Stevie Wonder, maar dan met Vincents eigen tekst. En enkele jaren later arrangeerden we Lied Van Mij tot een nederrockliedje, met mijn buddy Bob op gitaar. We hadden bovenal grote schik, daar op die warme zolderkamer in Utrecht. We dronken een biertje, dineerden met tasjes van de Thai. En we speelden alsof ons leven er vanaf hing.

Die schik hebben Bastiaan en Vincent ook op hun eerste plaat. De lol van het samen performen, of het nou in de studio is of op het podium, spat er vanaf. De teksten zijn geestig en divers qua onderwerp, variërend van de vloek van sociale media, via een obsessief-compulsieve stoornis en de afgelopen zomer nauwelijks gemiste ventilator tot de liefde in een veelheid aan facetten. De akkoordenschema’s zijn knap, want enorm catchy. Hoogtepunt volgens Puck: Brigitte. Hoogtepunt volgens papa: Water En De Brug. Goed Volk is, het moge duidelijk zijn, ook zeer geschikt voor volwassenen.

Maar ik ben over de helft van de roman die ik redigeer. Dat betekent dat ik voor op schema lig. En met onze vakantie aan de kust voor de boeg is dat een erg prettig vooruitzicht. Het is trouwens een fantastisch verhaal. Ik weet niet of ik al iets verklappen mag, dus laat ik het bij wat vaagheden houden. Het gaat over een kleine vriendengroep die opgroeit in een buitenwijk van een Kroatische stad. Hunkerend naar alles wat het leven in de provincie ontbeert. Meer zeg ik maar niet.

Vandaag met de familia naar De Vloek Van Woestewolf geweest in de Stadsschouwburg. Te gekke theatervoorstelling van Het Filiaal, boordevol spanning, prachtige muziek en fraaie decors, en waanzinnig mooi gespeeld. Puck, Borre en Hedwig vonden het ook fantastisch. Ga er heen zodra je kunt!

Ik ben een weekje weg, naar zee, strand en sauna. Weet niet of ik in de buurt kom van wifi. Of andersom…

Mijn meest recente freelanceopdracht is de redactie van een vertaalde Kroatische roman en dat is een van de leukste klussen die ik ooit heb gedaan. Meer details volgen uiteraard later. Voor nu wil ik volstaan met de mededeling dat deze klus me dermate van mijn online bezigheden afhoudt, dat ik natuurlijk geen tijd heb om te bloggen. Dus dit is een tot-over-een-week-post. Ciao.