Echt, het is een briljant spel. Maar moeilijk en tijdrovend. Tijdrovend, omdat het spel lang duurt, terwijl de hoeveelheid acties niet correspondeert met de snelheid ervan. Maar dat is slechts een kleine kanttekening bij het fantastische Splotter-spel VOC, ontworpen door Jeroen Doumen en Joris Wiersinga. Moeilijk, want zonder fotografisch geheugen win je dit spel niet.

Vanuit Middelburg moet je uitvaren met een of meer van de vier beschikbare schepen en ervoor zorgen dat je zoveel mogelijk specerijen inkoopt in de Oost. Om deze vervolgens thuis af te leveren. Dat doe je door je beschikbare personeel in een schip te plaatsen – handelaren en kapiteins – en weg te varen. Maar dat varen heeft nogal wat om het lijf. Je moet namelijk met een uitwisbare stift blind een route tekenen op de kaart, vanaf de thuisbasis tot aan de haven op het eiland of het vaste land. Maar je moet altijd om eilandjes heen varen, of er tussendoor. En weer terug. Als je land raakt, loopt je schip averij op en valt de kapitein overboord. Een nieuwe kapitein, indien aanwezig, schuift aan. Je mag als medespeler weliswaar aanwijzingen geven, maar deze zijn beperkt tot vijf: oost, west, noord, zuid, stop. Je geeft uiteraard alleen aanwijzingen als je daar zelf beter van wordt.

Als de V.O.C.-schepen thuiskomen, volgt een handelsfase. Deze duurt precies een minuut en daarin kun je spullen verhandelen met je medespelers. Eerder heb je (als het goed is) contracten geclaimd waarmee je geld verdient met de op die kaartjes afgebeelde specerijen. Zodra je binnen de van tevoren afgesproken tijdspanne (in jaren) aan deze contracten kunt voldoen, krijg je de op de kaartjes genoemde aantallen daalders uitgekeerd. Lukt dat niet, dan krijg je een forse boete. Uiteindelijk gaat het erom wie aan het eind van het spel de meeste daalders heeft. Het is afgelopen zodra alle jaren zijn gespeeld of zodra uit de stapel contractkaarten de VOC-kaart wordt getrokken.

Het met gesloten ogen tekenen is zoals gezegd moeilijk, maar het spel is daardoor wel razend spannend. En hilarisch bovendien. Als je iets anders dan de vijf toegestane commando’s roept, moet je vijf daalder boete betalen. VOC is prachtig vormgegeven; vooral het speelbord is erg fraai. Het was mijn eerste Splotter-spel. En ik wil meer.

Wat was hij te gek! Vandaag is hij 25 jaar dood. Cliff Burton was een van de meest creatieve bassisten die de metalwereld ooit heeft gekend. Zijn overstuurde riffs en ronkende solo’s zijn anno 2011 nog steeds voer voor viersnarige rockers. In 1986 kwam hij om het leven na een ongeluk met de tourbus. Tijdens de Master Of Puppets-tour in Zweden raakte de buschauffeur in een slip en werd Burton uit het raam geslingerd, waarna hij de bus over zich heen kreeg. Hij overleed ter plekke. Een zwaar verlies voor zijn familie en vrienden, de band en de muziekwereld, en natuurlijk ook zijn fans. Metallica zou nooit meer hetzelfde klinken.

Borre wilde na het vissen en voor het koken echt nog heel graag in de halfpipe op het Paardenveld. Die had hij al een paar keer gespot nadat we bij Staffhorst waren geweest om naar drumstellen te kijken. Vandaag was het zover. Al snel had hij de boog in zijn bezit…

Borres eerste vis, een rietvoorn van zestien centimeter, gevangen uit een stil watertje, ergens in Overvecht. Volledig zonder hulp van papa, overigens. Het was de enige vis die we op het land konden krijgen vanmiddag. Maar het was beregezellig!

Borre wilde graag vissen. Hij en Puck hebben net een nieuwe hengel. Hun eerste, een Albatros van bijna drie meter. Superlicht is ie. Hedwig ging haar nieuwe praktijk inrichten en Puck ging haar helpen. Borre en ik togen naar Overvecht om het hengeltje uit te gooien. We vingen één vis. Ik ving niks…

Esther en Bob hebben een avondje geschaafd aan de zanglijnen van Talk. Te gekke tweede stemmen (en derde) zijn erbij gekomen. En het mooie is dat de nieuwe partijen weer opening bieden voor effectieve aanpassingen in het bas- en gitaararrangement. Misschien dat we vereenvoudiging en tempowisselingen nodig hebben. En zo wordt het nummer rijker en rijker. Binnenkort maken we een nieuwe demo van Talk. Ook werken we aan een opname van Mr. C. Daar staat ook het geraamte wel van. Maar de invulling is nog redelijk open. Hoewel Roy en ik al wel de laatste vijf of zes versies min of meer dezelfde partijen spelen. Maar die kunnen natuurlijk zomaar weer veranderen als we eenmaal aan het opnemen zijn;-) We’ll keep you posted.

Spellen van Martin Wallace duren doorgaans minimaal twee uur en zijn complex en in eerste instantie moeilijk te doorgronden. Uitzondering op beide kenmerken vormt Warfrog-game Mordred. Het speelt supersnel (half uurtje) en is weliswaar uiterst gewiekst in elkaar gezet, maar snel te begrijpen en meteen goed te spelen. Het is zowaar verslavend.

Mordred was de zoon van koning Arthur die uiteindelijk in de Slag bij Camlann door zijn vader werd verslagen. Maar zover is het in dit spel nog niet. Mordreds mannen komen Wales binnen om het land over te nemen. De spelers zijn ridders van de Ronde Tafel die zoveel mogelijk gebied moeten veroveren voordat Mordred dat doet. Tegelijkertijd moeten ze de bezetters zoveel mogelijk zien terug te dringen.

Door kastelen, kerken en nederzettingen te bouwen, verzamel je potentiële overwinningspunten. Door Mordreds mannen te verslaan, verhoog je je status. Maar zowel bouwen als vechten kost geld. En dat geld krijg je door goed te dobbelen. Op het bord staat een tabel, die correspondeert met de hoeveelheid geld die je daarmee verdient. Maar pas op: als je slecht gooit, komen er meer mannen van Mordred op het bord en daalt je status.

Een uniek element van Mordred is dat er twee verschillende overwinningscondities zijn. Als er aan het eind van het spel meer mannen van Mordred dan gebouwen op het bord staan, wint de speler met de hoogste status. Als er meer gebouwen staan, dan wint de speler met de meeste overwinningspunten. Je bent dus steeds aan het afwegen welke tactiek nog opportuun is: potentiële punten scoren met bouwen of een zo hoog mogelijke status zien te krijgen. Ondanks dat je als spelers tegen Mordred vecht, kun je elkaar toch flink naaien. Door bijvoorbeeld de mannen van Mordred naar de gebouwen van je tegenspelers te leiden, zodat deze worden aangevallen. Het spel is afgelopen als alle mannen van Mordred op het bord staan, als alle steden bezet zijn of als iemand de laatste trede van de statusladder is afgezakt.

Dit laatste gebeurt best snel en dat is de belangrijkste reden waarom een spelletje Mordred relatief kort duurt. Enige minpuntje aan het spel is dat de rol van de dobbelstenen en daarmee de geluksfactor erg groot is. Aan de andere kant maakt dat het ook waanzinnig spannend en het spelverloop relatief onvoorspelbaar. Bovendien is er nog genoeg ruimte voor tactiek en strategie; het is natuurlijk wel een echte Martin Wallace. Mordred is misschien niet zijn beste spel, maar wel een van zijn meest toegankelijke. En een dikke aanrader voor iedereen die nog kennis moet maken met deze briljante Brit.

Wie is hello kitty?

Hello kitty is een klein vrolijk poesje. Ze heeft een tweelingzus, een moeder, een vader, een opa, een oma en heel veel vrienden. Opa is scilder en mama kokin. Haar vrienden heeten kathy, tippy, Thomas, jody,tracy, joey,fifi en daniel. hello kitty is met iedereen in de buurt bevriend behalve met ernest die haat haar .. nou nu weet je alles, dus het verhaal kan beginnen.

dit is de familie van hello kitty:

naar de snoepwinkel

op een dag kreeg hello kitty een brief van haar vrienden en daar stond in dat haar vrienden op haar wachten bij de snoepwinkel. Dus vraagt hello kitty aan haar moeder of ze naar de snoepwinkel mocht.
En dat mocht, dus ze ging naar de snoep-
winkel. maar daar wachten een grote verrasing

ontvoerd!

Toen hello kitty bij de snoepwinkel was zag hello kitty haar vrienden niet. Dus ging
hello kitty op een bankje zitten. toen vloog er een net over haar heen hello kitty zat gevangen
ha ha ha schalde een stem. Ernest! riep hello kitty verschrikt. ja zij ernest. je vrienden zitten ook al opgeborgen je mag ze gezelschap houden. en dus nam ernest hello kitty mee naar
zijn schuilplaats

de schuilplaats

toen ze bij de schuilplaats waren aangekomen, gooide ernest hello kitty bij haar vrienden in de gevangenis. hello kitty was blij dat ze weer bij haar vrienden was. Maar zag dat haar vrienden niet zo blij waren om in de gevagenis te zijn dus zij ze maar niks. Later kwam ernest weer terug om wat eten te brengen en een dekens. toen zij hello kitty ik heb een idee om te ontsnapen.oja wat dan zij kathy. Hello kitty zij dat ze de dekens aan elkaar moesten binden en het uiteinden vast moesten knopen. En het anderen uiteinden door het raam naar beneden moesten gooien en dan zouden ze daardoor naar beneden glijden. En dus deden ze dat, ze aten het eten op, en gleden naar beneden.

Vrij!

Toen ze beneden waren bedankte hello kitty haar vrienden en ging naar huis toen ze thuis kwam haar moeder al naar buiten ze zij: we waren dood ongerust is alles goed met je hello kitty zij dat ze in orde was en ging slapen

Einde

Inhoud
Wie is hello kitty?
Naar de snoepwinkel
Ontvoerd!
De schuilplaats
Vrij!

Maker:puck versteegh