Casa di Ricomanjaro

Eergisteren zijn we na een heel erg soepele reis aangekomen in Trevignano Romano. We hadden binnen vijf minuten onze koffers op het vliegveld in Rome en onze taxi vloog over de weg waardoor we in veertig minuten op onze camping aan het meer van Bracciano waren. Gisteren meteen een duik genomen en het water is heerlijk hier. Onze caravan is beestenvrij en ons terras is beschut door bomen en een adequaat afdak. Beetje jammer dat we maar twee weken hebben geboekt…

Voordat we naar Rome vlogen, hebben we een dagje Berlijn gedaan. Een fantastische stad. Eerste stop was uiteraard de Rijksdag, waar helaas een hek omheen stond. Toch kon ik het niet laten me door Hedwig te laten kieken met een aansteker in mijn hand en het Duitse parlementsgebouw van weleer op de achtergrond. De stad ademt geschiedenis en dan moet je gewoon meeademen. Volgende stop was de Brandenburger Toren, vroeger de poort naar Oost, tegenwoordig een opstapplaats voor een grote variëteit aan fietstaxi’s die de toeristen voor erg lage prijzen door de stad leiden. Na een omweggetje langs het jodenvervolgingsmonument en een bakkerij daarachter om even te lunchen, kwamen we aan op de Potsdamer Platz. Eenentwintig jaar geleden was ik hier ook -de Muur was toen net gevallen, zij het nog lang niet gesloopt- maar ik herkende niks meer. Er is in die tijd veel bereikt…

Na een uitgebreid bezoek aan de Gedachtniskirche, die al twee jaar is ingebouwd vanwege een restauratie, besloten we de dag te eindigen met een lange wandeling over de Kürfurstendam, waar we heerlijk hebben gegeten voordat we terugkeerden naar ons hotel bij de Hauptbahnhof. Het bleek over een dakterras met bar te beschikken waarvan je een prachtig uitzicht over de stad hebt. Heerlijk om zo een dagje Berlijn te eindigen.

Morgen gaan we naar Rome. Voor het eerst met de kidjes. In Berlijn vonden ze het leuk, dus ik ben heel benieuwd wat ze van de Romeinse geschiedenis vinden. Beetje jammer alleen dat ik mijn laptop heb thuisgelaten en ik met de iPad geen foto’s kan uploaden met mijn wordpressapp (het moet kunnen, maar noch op Texel, noch in Duitsland, noch hier in Italië lukt het – geen idee waarom niet). Dus foti van Berlijn, de Oost-Duitse zonnebloemvelden, Rome en het meer van Bracciano en omgeving hou je tegoed tot we weer thuis zijn. Tenzij zich een iPad-gebruiker meldt met een goede tip…

Het was een experiment. Eerst een weekje glamperen in Duitsland en dan twee weken relaxen aan het meer van Bracciano, een uurtje rijden van Rome. Onze ingerichte tent staat op het landgoed Voightsmuehle nabij de Poolse grens. Er is in die buurt geen flikker te doen en op een dag na is het te koud om naar het meer te gaan. Godzijdank is hier een reusachtige trampoline, een tafeltennistafel en hebben we buren met kidjes in de leeftijd van Puck en Borre met wie het uitermate goed klikt.

Regen hebben we hier tot dusver uitsluitend ‘s nachts gehad, dus dat was erg fijn. Wel waait het hard en is het de laatste dagen maar achttien, twintig graden en dat is best koud. De Riesling uit de supermarkt is erg lekker, evenals de snoekbaars die ik gisteravond heb gegeten op het terras van een restaurantje in Niewisch, even om de hoek. De omgeving is prachtig. Het glooiende landschap biedt grote stukken heerlijk geurend woud met reeën en vossen, uitgestrekte graanakkers en zonnebloemvelden. Wandelen is hier heerlijk.

Minder vrolijk worden we van de talrijke wespen die het hier nagenoeg onmogelijk maken een vruchtensapje voor de tent te drinken. Onze wespenval telt inmiddels tientallen dode en voor hun leven vechtende exemplaren. Het stadium van kosmisch mededogen zijn we inmiddels ver voorbij. Had ik maar een vlammenwerper. Borre is vanmiddag als eerste van ons in zijn voet gestoken door zo’n fucker. Gelukkig heeft hij niet de wespenallergie van zijn moeder geërfd, dus het is bij een klein bultje gebleven. En wat tranen.

Morgen vertrekken we naar Berlijn, waar we een dagje en een nachtje blijven. Zondag vliegen we dan naar Rome om ons te vestigen aan het Lago di Bracciano, het heerlijkste meer waar ik ooit in heb gelegen. In Trevignano Romano, waar onze camping ligt, is het komende week achtentwintig graden en onbewolkt. En, ook niet onbelangrijk, er zijn geen wespen.

Ons eerbetoon aan Herman, die tien jaar geleden dertig jaar te vroeg van het Hilton sprong.