Archive for June, 2011
Damn Right! nu ook op MySpace (video volgt)
Het is allemaal nog lang niet af en ik heb ook de komende week geen tijd om er verder aan te knutselen. Maar in ieder geval hebben we nu een eigen pagina op MySpace. Zie www.myspace.com/damnrightrocks. Kom binnen en word onze vriend! Je bevindt je in goed gezelschap;-)
Comments are off for this postHeerlijk gespeeld op het Schimmelpleinfestival
Vanmiddag heerlijk gas staan geven op het Schimmelpleinfestival. Nog nooit zo kont geschopt als vandaag. Iedereen die er was: cool! En dank ook aan de weergoden die het plein met zon overgoten. Goed gedaan!

Damn Right! is er klaar voor
Vanavond nog even lekker staan gasgeven en nu al onwijs veel zin in ons debuutoptreden op zondagmiddag 12:45 op het Utrechtse Schimmelpleinfestival. Nog even verse snaren op mijn bassies en een nieuw batterijtje in mijn PolyTune (better safe than sorry!) en dan is ook papa Rico er klaar voor. We spelen een mix van covers en eigen werk (we zijn net bezig in deze samenstelling) en hebben een strakke set voorbereid. Het belooft prachtig weer te worden, dus komt allen!
Coveroptie van de week: Mother Mother
Bausack-toren van de week

PS. Deze foto is niet gefotoshopt.
Comments are off for this postK2: bergbeklimmen op bordkarton
De K2 is een van de meest dodelijke bergen in de klimwereld. En naar verluidt na de Mount Everest de grootste. Ik maakte eind jaren tachtig kennis met dit natuurschoon door K2: Tales Of Triumph And Tragedy, het epische conceptalbum van Don Airey. De plaat vertelt het verhaal van de ongelukkige klim naar de top van deze berg in de Himalaya, waarbij dertien mensen de dood vonden. Op drums Cozy Powell, niet bepaald een van mijn favoriete drummers, en op gitaar onder anderen Gary Moore, die toen nog wel flink van leer kon trekken.
Ruim 22 jaar later maak ik opnieuw kennis met de K2, maar dan op een kartonnen bord, met houten bergbeklimmers -twee per speler- en kaarten waarmee je deze gasten de berg op stuurt en ook nog wat conditiepunten meegeeft. Wie zijn bergbeklimmers aan het eind van het spel het hoogst op de berg heeft gebracht, liefst allebei naar de top, heeft gewonnen. Om halverwege de klim te kunnen overleven, mag je twee keer een tentje bouwen. Dan hoef je minder van je conditie af te schrijven aan het eind van een ronde.
Extreme weersomstandigheden op (een deel van) de berg bedreigen je gezondheid ook. Je conditie holt bijvoorbeeld hard achteruit als je in een sneeuwstorm terecht komt. En eenmaal de top bereikt, moet je ook weer terug om op adem te komen. En die terugtocht kost veel energie (gezondheids- en bewegingspunten), maar je moet in dit spel ook nadat je de top hebt bereikt in leven blijven. Anders verlies je de punten die je met deze bergbeklimmer hebt veroverd.
De Pool Adam Kałuża presenteerde K2 tijdens Essen 2010. In Nederland geeft White Goblin het uit. Het heeft een mooi design en is eenvoudig uit te leggen. Het duurt ongeveer een tot anderhalf uur en je kunt het perfect met je gezin spelen. Je moet je kaarten slim inzetten en de route van je bergbeklimmers goed timen. Het spel is spannend tot het laatst, want je kunt wel de top bereiken en voorstaan, maar je moet ook nog in leven blijven. Je kunt wisselen van spelbord, de ene kant is moeilijker dan de andere, en je kunt qua weersomstandigheden kiezen uit de winter- en de zomervariant. Mixen kan natuurlijk ook. Ik ga het NU bestellen!
1 commentHeeft u misschien vier minuten vrije tijd?
Bekijk dan dit filmpje. Met dank aan Mike B, die een geniale YouTube speurhond heeft. Erg cool nummer ook.
Comments are off for this post