Archive for February, 2011
Vier keer een vierde Kong
In 1997 hoorde ik de band voor het eerst. Dat is dan al bijna tien jaar na hun oprichting. Ik interviewde een van de toenmalige gitaristen en de bassist, Mark Drillich, in de bar van een hotel in Amsterdam. Het was een plezierig en leerzaam gesprek. Het album EARMINeD was net uit. Een fantastische plaat. In 2009 beleefde het quadrafonische kwartet onder leiding van Drillich zijn comeback. Check ze uit!
Comments are off for this postVerloedering bij de spoorwegen (wat vroeger allemaal niét mocht in de trein)



Eindelijk One More Barrel gespeeld (hopelijk snel weer)
Een speluitleg van meer dan een uur belooft meestal een hoog analyzis-paralyzis-gehalte. Maar eenmaal een ronde gespeeld is daarvan bij One More Barrel geen sprake meer. Het spel speelt soepel en zit werkelijk geniaal in elkaar. En het heeft ook nog eens een leuk thema: de zogenaamde bevrijding van Irak. Het duurt wat lang, maar het verveelt geen seconde.
In One More Barrel is elke speler een van de bondgenoten die strijden tegen Saddam Hoesseins leger. Natuurlijk komt het erop neer dat je zoveel mogelijk olie inpikt en dat op de markt brengt. Geld verdienen, daar gaat het om. Wie aan het eind van het spel het meest heeft, wint. Daarbij is het van belang dat je de vredesdemonstranten in de VS zoveel mogelijk de wind uit de zeilen neemt. Dus je mag niet teveel soldaten laten sneuvelen. Goede pers is onontbeerlijk.
Het voert te ver om hier uitgebreid in te gaan op de spelregels. Het spelmechanisme bestaat uit het zogeheten workerssysteem. Je hebt twee workers die elke beurt allebei een actie mogen kiezen, variërend van legers en/of hulpmiddelen kopen en in je gebieden zetten tot de publieke opinie beïnvloeden om nog meer oorlog te kunnen voeren. De olieprijs fluctueert, dus wacht je natuurlijk met olie verhandelen tot de prijs gunstig is. Te lang wachten is echter ook niet slim, want oorlog voeren kost geld. En als dat op is, kom je niet meer vooruit. Timing is dus erg belangrijk in dit spel.
Leuk is de uitgebreide interactie met je medespelers: je kunt ook samen tegen de Iraki’s vechten. Bovendien laat het spel je vrij allerlei dealtjes te sluiten en pacten aan te gaan met je tafelgenoten. Maar pas op: alleen op papier gemaakte afspraken zijn rechtsgeldig! Matenaai-opties zijn voorts in overvloed aanwezig.
One More Barrel is bedacht door Michele Quondam en voor het eerst uitgegeven in 2008. Mocht je deze gamer’s game eens willen spelen, wees dan beducht op een lange speluitleg. Laat je vooral niet afschrikken door de hoeveelheid opties. Schijn bedriegt hier zoals gezegd, want als je eenmaal aan het spelen bent, verloopt het uitermate vlot en ‘organisch’. Natuurlijk, het is geen simpel spelletje zoals Kolonisten of Risk, maar ook weer niet zo ondoorzichtig als de gemiddelde Martin Wallace of bijvoorbeeld Dungeon Lords. Ik vond het de investering van zeventig minuten meer dan waard.
Comments are off for this postFor Whom The Bell Tolls revisited (in memoriam Cliff Burton 1962 – 1986)
Wat was Cliff te gek. Daarna was Metallica Metallica niet meer. Hij is eind september 25 jaar dood. Fuck, ik word oud.
2 commentsHeerlijk avondje repeteren
Heerlijk gerepeteerd vanavond met Take ‘em To The Bridge. Warwick Avenue van Duffy zit er al goed in. Fantastisch akkoordenschema. Ook Rolling In The Deep van Adele en Superstition van Stevie Wonder maar dan in de versie van Trijntje O. gaan al lekker. Qua repertoire zijn we op de goede weg. Dat wil zeggen: de nummers passen steeds beter bij de stem en het bereik van onze leadzangeres. Toch ook niet heel onbelangrijk;-)
Helaas zullen er voor ons volgende optreden ook wat nummers sneuvelen. Zo gingen er onlangs (vrouwelijke) stemmen op om Skandal Im Sperrbezirk uit de set te gooien. Ik zeg: doodzonde. Maar goed, in een bandje spelen is nou eenmaal ook af en toe een darling killen. Hoort erbij:-(
Comments are off for this post