Casa di Ricomanjaro

Uit NRC, vandaag:

Nederland gaat definitief niet naar G20-top in Korea

Brussel, 29 okt. Nederland doet definitief niet mee aan de bijeenkomst van de G20 landen volgende maand in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. Minister-president Rutte zei dit vannacht na afloop van de eerste dag van de vergadering van Europese regeringsleiders in Brussel. „Het is helaas duidelijk dat wij er niet bij zijn,” zei Rutte. „Ik hoop dat we er de volgende weer wel bij zijn”, aldus Rutte.

De afgelopen keren was premier Balkenende steeds wel aanwezig bij de bijeenkomsten van de twintig belangrijkste economieën ter wereld. Nederland is formeel geen lid van het gezelschap, maar werd telkens apart uitgenodigd. Een van de argumenten was dat Nederland over een verhoudingsgewijs grote financiële sector beschikt.

De afgelopen weken hebben Nederlandse diplomaten alles in het werk gesteld Rutte alsnog uitgenodigd te krijgen.

Sneu hè?

Hooligans, neonazi’s, linkse militanten, wat al niet meer zij. Morgen komen ze samen in Amsterdam. De man die uit zijn navel rookte gaat ook. Kijken naar de maatschappij. En kijken of er wat te stoken valt. Want dat mag hij graag doen. Een ruzietje schapen. Dan voelt hij zich net God. Of de duivel, het is maar net wat je wil. Anton houdt van onenigheid waar hij zelf niet bij betrokken is.

Je zult zien dat het hem morgenavond weer niet gelukt is om van zijn luie bank af te komen. Om half twaalf ‘s ochtends begint hij aan zijn bourbon. Tot half twee drinkt hij door. Half twee ‘s nachts, that is. Een literfles leeg. En een paar biertjes tussendoor. De man die uit zijn navel rookte is natuurlijk moe. Zelfs op tv zal hij de rellen niet zien.

Van een van mijn favoriete spelauteurs, Vlaada Chvátil, komt het ook op de afgelopen spellenbeurs in Essen gepresenteerde kaartspelletje Sneaks & Snitches. Het is kinderlijk eenvoudig, maar zit superslim in elkaar. En het is razend spannend.

In Sneaks & Snitches ben je zowel dief als verrader. Op tafel liggen acht kaarten van een museum, a tot en met h. Van de stapel komen hierbij acht soorten buit te liggen. Op hand heb je de kaarten a tot en met h en daaruit moet je er per ronde twee kiezen: eentje voor boven en eentje voor onder het museum. Die boven het museum zorgt ervoor dat deze plek is beschermd. Die eronder gaat in het desbetreffende museum inbreken. Als je een kaart onder het museum hebt gelegd waar geen bewaker boven ligt, is de buit voor jou. Deze buit bestaat uit plastic blokjes of uit kaarten met punten. Wie aan het eind van het spel de meeste blokjes in een bepaalde kleur heeft, krijgt daarvoor ook weer punten. En meestal krijgt degene die in die kleur het op één na hoogste aantal blokjes heeft ook nog wat punten. Degene met de meeste punten wint het spel. Simpeler kan het niet, maar door dat je niet weet welke kaarten je tegenstander kiest – je maakt alle kaarten tegelijkertijd bekend, is de spanning te snijden. Uiteraard ontbreken foefjeskaarten niet, zoals ‘pak drie blokjes in een kleur naar keuze uit de voorraad’ of ‘ruil drie blokjes met een of meer tegenspelers’. Dus je kunt elkaar af en toe heerlijk dwarszitten. Sneaks & Snitches is voor mij nu al hét nabranderspelletje van Spiel 2010.

Volgens insiders was het een van de meest gehypte spellen van de vorige week gehouden internationale spellenbeurs in Essen. 7 Wonders is een relatief eenvoudig, overzichtelijk en toch licht thematisch kaartspel. Met bordjes erbij, dat wel. Een van mijn favoriete spelelementen. Ik ben dol op Puerto Rico, Container en Agricola. In dit geval was het eigen bord echter minder prominent aanwezig, zij het wel beslissend in het derde potje.

7 Wonders deden we met zijn drieën. De dynamiek die daarbij hoort, is wezenlijk anders dan met vier of meer. Want buurmannen zijn heel belangrijk in dit spel. En al je medespelers als buurman hebben, is erg bedreigend.

Ieder krijgt zeven kaarten op hand en daarvan moet je er één kiezen. De rest geef je aan je linker of rechter buurman, afhankelijk van de fase waarin het spel zich bevindt. Ieder voert de actie op zijn kaart uit. Dat doe je zo dus zes keer. De laatste actiekaart gaat uit het spel. De acties variëren van steengroeve, ijzererts- of goudmijn bouwen. Zo ben je altijd voorzien van deze grondstoffen. Ook kun je fabrieken en drukkerijen bouwen, zodat je producten kunt maken. En deze grondstoffen en producten heb je weer nodig om kaarten te kunnen afleggen boven jouw eigenste persoonlijke bordje. Hiermee kun je bijvoorbeeld een marktplaats beginnen en korting krijgen op producten van anderen. Of je spaart ermee voor punten. En daar is het uiteindelijk om te doen: wie de meeste punten heeft, wint. Maar je kunt ook worden aangevallen door je buren. Wie de meeste legioenen heeft, krijgt aanzienlijke bonuspunten en de verliezer minpunten.

De meest krachtige karaktertrek van het spel is het snelle verloop. Je kunt het met zijn drieën in een half uur spelen. Liever in drie kwartier overigens. Het speelt supervlot, omdat je met zijn allen tegelijkertijd je acties uitvoert. En de puntentelling is misschien op het eerste gezicht wat complex. Maar daar ben je zo aan gewend. Het is ook nog eens fantastisch vormgegeven. Met mooi artwork en fraaie afbeeldingen van de zeven wereldwonderen. Pardon, acht, want wij hadden als bonus ook de uitbreiding Manneken Pis erbij. Een terechte hype? Ik denk het wel.

We zijn er vanmorgen geweest. Het was fantastisch. Om elf uur begon in Vredenburg Leidsche Rijn (ik krijg het bijna mijn toetsenbord niet uit) het concert van de Radio Kamer Filharmonie onder leiding van Koen Kessels en verteller Eric Robillard. En wat een geweldenaars, die twee. Het is het verhaal van Peter en de Wolf. Maar dan in een modern, meeslepend en ietwat treurig jasje. De muziek van Sergej Prokofjev en Toek Numan is prachtig uitgevoerd en zo ontzettend goed in sync met de beelden van Peter Claassen dat het bijna eng is. Fascinerend schouwspel, om er nog maar eens een paar clichés tegenaan te gooien. Ik kan geen speellijst op de website van het orkest vinden, dus ik denk dat dit het laatste of misschien wel enige (kan het me bijna niet voorstellen) concert was. Gelukkig kun je het hier terugzien.

Borre is uit logeren. Dus we lezen geen Dolfje Weerwolfje. Hij slaapt vannacht bij zijn vriendje Kick, praktisch om de hoek. Ik mis hem nu al. Maar Puck kreeg vanavond alle aandacht bij het boekje lezen. En dat was ook fantastisch.

Bijna elke avond hebben Borre en ik na het verhaaltje nog even samen voor het slapen gaan. Dan nemen we de dag door die achter ons ligt. Meestal gaat het dan om wat Borre over een week gaat doen. Of met zijn verjaardag in april. Of over hoe het boek dat we aan het lezen zijn zal aflopen. Maar vandaag mocht Puck inslapen in mama’s bed. En hadden zij en ik alle tijd. Onnavolgbaar legde ze verslag van de film die ze vandaag had gezien, samen met Hedwig en Borre. Verschrikkelijke ikke, van de makers van Ice Age. Hedwig en de kidjes vonden hem fantastisch. Schaterlachen. Morgen gaan we naar Foeksia. Geloof dat we daar geen 3D-brillen voor nodig hebben. Maar ik ga het toch effe checken. We hebben al tien van die dingen in huis rondslingeren.