Casa di Ricomanjaro

Geluidstechnicus Black Rebel Motorcycle Club overleden

20/08/2010 – Door Cartman91 – Bron: LiveXS

Geluidstechnicus en voormalig bassist van The Call Michael Been, vader van bassist Robert Been van Black Rebel Motorcycle Club, is op Pukkelpop overleden.

De techneut werd backstage onwel en direct door de EHBO verzorgd. Vervolgens is hij naar het Hasseltse Salvator ziekenhuis gebracht, waar hij bezweek. Michael Been is 60 jaar oud geworden.

Voor de bandleden en overige crew is inmiddels slachtofferopvang gekomen.

R.I.P. Michael Been (1950-2010)

Michael Been is afgelopen dinsdag, voorafgaand aan het optreden van Black Rebel Motorcycle Club in het Utrechtse Tivoli, in ons land gecremeerd. De urn stond in de kleedkamer, heb ik me laten vertellen. Dat verklaart misschien ook het contactloze optreden van de band die avond. Wel heftig dat je dan toch gaat spelen. Groot respect.

Het is op zijn minst fascinerend dat in het enorme aanbod van strategische bordspellen nog steeds orginele spelsystemen uitkomen. Ook Lost Valley is een uniek spel, ondanks dat het elementen bevat uit bijvoorbeeld Kolonisten van Catan en Taluva. Zoals het bij elke beurt uitdijende speelbord dat in dit geval uit driehoeken en ruiten bestaat met delen van een rivier, rotsgebergten, bossen en toendra’s.

Spelers zijn goudzoekers in Klondike. Zoveel mogelijk goudklompjes bemachtigen is dan ook het doel van het spel. Daartoe kun je een heel scala aan gereedschappen inzetten: vishengels en jachtgeweren om het benodigde voedsel te vangen; paarden en boten om je bewegingsvrijheid te vergroten; houtzagerijen om extra hout te produceren; zeven om meer goud uit de rivier te halen en dynamiet om meer goud uit de bergen te winnen. Hier liggen de meest waardevolle goudtegeltjes. Maar om daaraan te komen, moet je hier uiteraard eerst een mijn bouwen. Die mijn kan ook door je medespelers worden gebruikt. En aangezien er doorgaans meer goud ligt dan je in één beurt kunt delven, moet je ervoor oppassen dat je je tegenstanders niet teveel helpt.

Met je pion beweeg je je langs de lijnen van de gelegde ruiten en driehoeken. Om gereedschappen te kopen moet je terug naar een tegel met een handelspost. Je bent dus continu op en neer aan het lopen tussen vis- en jachtplaatsen, bossen om hout te kappen, handelsposten om te investeren in meer of beter gereedschap en goudvindplaatsen. Een paard, waarmee je extra stappen kunt zetten, is dus erg handig.

Listig is dat je maar een beperkt aantal gereedschappen kunt aanschaffen en maar een beperkte voorraad hout en voedsel kunt opslaan. Ook listig is dat je van tevoren niet weet of je één of twee goudklompjes (in de rivier) of drie of vier (in de bergen) gaat vinden. Dat staat namelijk onderop het goudtegeltje. Het kan dus zijn dat je meer goudtegeltjes hebt dan een tegenspeler, maar dat die juist de betere exemplaren heeft. Dat maakt het spel spannend tot het eind.

Lost Valley speelt vlot weg, duurt maximaal anderhalf uur als je met zijn drieën speelt en beschikt over fijne matennaaimogelijkheden. Bovendien is het mooi vormgegeven. Het spel is gemaakt door Roland en Tobias Goslar. Ken geen ander spel van deze heren, maar dit smaakt in ieder geval naar meer.

Eigenlijk ken ik alleen het eerste en het laatste album van Black Rebel Motorcycle Club. Vanavond werd me duidelijk dat wat de band daartussenin heeft uitgebracht ook zeer de moeite waard is. Eerder dit jaar verscheen Beat The Devil’s Tattoo, de uitstekende zesde plaat. En de nummers daarvan komen live waanzinnig goed tot hun recht. Net als de rest van het gespeelde materiaal. Het moet heel raar lopen, wil ik dit jaar nog een betere show zien.

Van het contact met het publiek moet BRMC het niet hebben. Dat is namelijk nogal eenzijdig. De band speelt haar set, gitarist/zanger Peter Hayes zegt af en toe iets onverstaanbaars wat nog het meest lijkt op “thank you” en that’s it. Maar BRMC is wel op dreef. Het trio beukt bijna twee uur lang Tivoli plat, vol overtuiging en retestrak. Adempauze krijgt het publiek alleen in de twee akoestische uitspattingen van achtereenvolgens (bas-)gitarist/zanger Robert Levon Been en Hayes. Een welkome afwisseling op het stomende geweld van de rest van het optreden.

Het geluid is naar Tivoli-maatstaven erg goed. Misschien dat de bas in het eerste deel van de set iets harder had gemogen, maar het totaal klinkt als een klok. Kristalhelder en moddervet. Vooral het drumgeluid (die keiharde kick!) van drumster Leah Shapiro (ex-The Raveonettes) is te gek. De uitgekiende, supereffectieve lichtshow maakt het optreden af. En zorgt ervoor dat BRMC als liveband ook visueel aantrekkelijk is. Want van hun uitstraling moeten de drie Amerikanen het niet hebben.

Meermalen heb ik Father and Daughter gezien. Een prachtige korte film van Michael Dudok de Wit die in 2000 verscheen en in 2001 de Oscar voor beste animatiefilm in de wacht sleepte. Vanavond in Zomergasten liet Paul Verhoeven hem nog eens langskomen. En opnieuw vond ik hem aangrijpend. Misschien nog wel meer dan de eerste keer dat ik hem zag. De bespreking door de filmregisseur gaf er een extra dimensie aan. Sowieso was het een te gekke aflevering van Zomergasten. Paul Verhoeven is een zeer boeiende, intelligente man die erg goed kan vertellen. Voor wie Father and Daughter nog nooit heeft gezien, komtie:

Vanavond vergaderd over nieuw repertoire. Van een lange longlist hebben we een shortlist gemaakt met twintig nieuwe nummers. Voor het eerst staan daar ook liedjes uit deze eeuw in. Zoals Wonderwoman (Leaf), Hot ‘n’ Cold (Katy Perry) en That Man (Caro Emerald). Uiteraard gaan we die in een wat steviger uitvoering spelen dan de originelen. We zijn immers een rockbandje.

Eindeloos hebben we zitten bakkeleien -wel of geen Young Guns van Wham (nee dus!), wel of geen Michael Jackson (nee dus!), wel of geen When The Rain Begins To Fall (nee dus!), wel of geen I Will Survive (te grote kans op Herpes House Band praktijken in de zaal: nee dus!)- maar we zijn eruit. Beetje jammer alleen dat Surrender van Cheap Trick ook zonder aarzeling werd afgeschoten. Gelukkig doen we wel Love Rears Its Ugly Head van Living Colour. En What I Like About You van The Romantics. En Call Me van Blondie. En Radio van de Dolly Dots. Jeuj!

Spannender wordt onze volgende bandvergadering. Want dan gaan we kijken welke nummers uit onze huidige set plaats moeten maken voor het nieuwe materiaal. Ze zijn me bijna allemaal even lief. Ik ga maar vast eens lobbyen voor het behoud van Skandal Im Sperrbezirk. En Nightboat To Cairo. En 99 Luftballons.

Ze zien eruit als vier nerds en dat zijn het natuurlijk ook. Maar wat een waanzinnige uitvoering van Lovely Allen (oorspronkelijk afkomstig van het album LP), live in de studio bij QTV. Waar je natuurlijk geen ‘Fuck’ mag zeggen. Doe je ogen dicht en geniet. En mocht je komend weekend op Lowlands zijn, ga ze dan beslist zien in de X-Ray, zaterdagavond om tien uur. Geen spijt gegarandeerd!