Casa di Ricomanjaro

Het moest een album worden waarop Kiss zou terugkeren naar de jaren zeventig. De roots, zeg maar. Wie het op internet vrijgegeven Modern Day Delilah heeft gehoord, zal al vermoeden dat hier weer eens sprake is van Gene Simmons’ welbekende valse beloftes. En zo is het. Afgezien van wat riffjes en basloopjes krijgen we met Sonic Boom toch vooral het jaren tachtig Kiss-geluid te horen. In een modern productioneel jasje, dat wel. Maar classic Kiss? Neuh. Eigenlijk is alleen Yes I Know (Nobody’s Perfect) een echt ouwe kraker, die zo op Rock ‘n’ Roll Over had kunnen staan.

Maar dat is ook helemaal niet erg. Want Sonic Boom is wel een van de betere post-Ace Frehley/Peter Criss-platen van het al lang niet meer New Yorkse kwartet. Hoewel het niveau behoorlijk wisselt. Met het al genoemde Modern Day Delilah heeft de band meteen het beste nummer van de CD als voorproefje gegeven. Een stevige rocker, met krachtige zang van Paul Stanley. Het nummer wordt gevolgd door Russian Roulette, een vette Gene Simmons-beuker. Die staan er meer op. Ook I’m An Animal en Hot And Cold laat de rockende graaier van zijn beste kant horen. Hoewel van laatstgenoemde vooral de coupletten sterk zijn; het refrein is om met Cruyff te spreken ’swak tot seer swak’. Een euvel waar meer songs op Sonic Boom last van hebben. Met als absolute dieptepunt het afgrijselijke Stand.

‘Nieuwelingen’ Eric Singer en Tommy Thayer mogen elk ook een nummertje zingen en doen dat niet onverdienstelijk. Hoewel All For The Glory en When Lightning Strikes niet tot het sterkste materiaal van het album horen. Singer drumt wel erg lekker. Dat konden we vroeger van Peter Criss niet zeggen. En Thayer speelt zijn solo’s gewoon in de traditie van Ace Frehley. Maar als ik dan toch mag kiezen, hoor ik liever the real thing. Overigens verdient Stanley een dikke pluim voor zijn prachtige productie. En zo komen we bij de conclusie die eigenlijk voor elk Kiss-album geldt: er staan een handjevol sterke nummers op, maar ook evenzoveel missers. En hij is wederom erg kort. Wat nou: tradities zijn er om mee te breken?