Casa di Ricomanjaro

Opnieuw een superspel van Martin Wallace: Tinners’ Trail. Een relatief kort spel met een eenvoudig te doorgronden spelsysteem, maar met wel de typische Martin Wallace-twist. Het is tegelijkertijd een uitstekend spel voor wie kennis wil maken met het werk van Warfrog/TreeFrog, Wallace eigen uitgeverij.

Tinners’ Trail is een economisch spel, waarbij je tin en koper moet delven. Het speelt zich af in het Cornwall van de negentiende eeuw. Om tin en koper te kunnen delven, moet je uiteraard eerst een mijn kopen. Dat gebeurt per opbod. Een mijn bevat niet alleen koper en tin, maar ook water. Dit moet je weg zien te krijgen, anders kost het je veel geld bij het uiteindelijke delven van de grondstoffen. Om je te ontdoen van het water, kent het spel investeringen als kanalen, stoompompen en schepen. Investeren in mijnen is de sleutel tot succes. Wie de meeste en/of rijkste mijnen heeft, maakt een goede kans op de overwinning.

Of een mijn rijk is aan grondstoffen, wordt na de basisvoorraad bepaald aan de hand van een worp met drie dobbelstenen. Eén voor tin, één voor koper en één voor water. Ook de marktprijs van de metalen komt na dobbelen tot stand. Geld speelt een allesbepalende rol in dit spel. Je kunt overigens ook geld verdienen door pasteitjes te verkopen. Als je al je acties, zoals mijnen, stoompompen, schepen of kanalen kopen en het uiteindelijke delven hebt gedaan, moet je je hele opbrengst verkopen tegen de dan geldende prijs. Daarna ga je investeren in buitengebieden. Wie aan het eind van het spel de beste investeringen heeft gedaan, wint het spel. Zo simpel is het. En dat voor een Wallace.

Natuurlijk zitten er wel addertjes onder het gras. Zo is het slim om in het begin flink te investeren. Het spel telt vier fasen en in elke nieuwe fase leveren de investeringen minder overwinningspunten op. Maar in het begin heb je nog weinig startkapitaal, dus moet je vooral slim je acties kiezen en zorgen voor een maximale mijnopbrengst. Ook is het zinnig qua mijnen kopen vooruit te kijken. Tricky in dit verband is de steeds wisselende marktprijs van het tin en het koper. Dat en de rijkdom van een mijn worden bepaald door het geluk (lees: de dobbelstenen). De rest moet je zelf doen.

Het spel duurt ongeveer anderhalf uur. Dat is kort voor een Wallace. En wat mij betreft maakt dat het spel tot een van de meest plezierige telgen uit de WarFrog/TreeFrog reeks. Want ik hou van Wallace, maar niet van spellen die langer dan twee uur duren. Ik speel namelijk liever twee spellen op een avond dan één. Hoewel het in 2008 verscheen, is het spel in zijn oorspronkelijke uitvoering inmiddels niet meer te krijgen. Maar QWG brengt het spel in Nederland uit. Zij het in een aanzienlijk lelijkere uitvoering dan het fraaie origineel.