Casa di Ricomanjaro

Verräter is het kaartspel waarvan het spelprincipe model stond voor Machiavelli. Maar waar Machiavelli nog door kan gaan voor een vriendelijk gezelschapsspel, is Verräter hét naaispel bij uitstek. En daarom dus erg leuk.

Geknokt wordt er nauwelijks in dit spel van Marcel-André Casasola Merkle (van onder meer Taluva). Het is vooral een kwestie van opportunistisch partij kiezen en je eigen agenda bewaken. Elke ronde is er een conflict tussen de Adelaars en de Rozen. Zelf sta je aan de kant van één van hen. Maar je kunt wisselen van partij. Als je de rol van Verräter kiest, ben je bij de tegenpartij en tellen de door jou gespeelde kaarten voor de nieuwe beschermheren.

Eigenlijk is het te laat om uitgebreid op de spelregels in te gaan. Je kunt punten scoren door per ronde bij de winnende clan te horen. Maar ook pak je punten als je je kaarten opspaart en twee Kontoren bouwt. Daarvoor moet je de rol van Baumeister kiezen (duh). Je kunt ook rollen kiezen die je extra gevechtspunten geven of je de mogelijkheid bieden te bepalen waar het conflict in de volgende ronde plaatsvindt. De Bauer krijgt drie extra kaarten.

Is het nog te volgen? Waarschijnlijk niet, maar zoals gezegd: het is te laat om uitgebreid uit te leggen hoe het spel gaat. En morgen moet ik weer repeteren. Kijk maar op www.boardgamegeek.com. Lang verhaal kort: Verräter is het leukste kaartspel na Machiavelli. Je moet het met minimaal vier mensen spelen, anders werkt het niet. En je moet dus tegen een mes in je rug kunnen. Of beter gezegd: meer dan één. En het kost maar zes euro. Ik zeg: koopje!