Casa di Ricomanjaro

Plompverloren mail ik mijn medespelers met een suggestie voor de komende woensdagavond-spelletjesavond. Eigenlijk is het de taak van de gastheer om te bepalen wat er wordt gespeeld. Het is woensdag niet bij mij. Toch voel ik een onverklaarbare aandrang om me te bemoeien met de spelkeuze. Want ineens krijg ik onwijs zin in een potje Funkenschlag. Niets bijzonders, komt vaker voor. Het is nou eenmaal een te gek spel en door ons nog lang niet doodgespeeld. Maar ook schrijf ik dat we dan wel op de kaart van Noord- en Zuid-Korea moeten spelen. Ik verstuur de mail en surf naar de website van het NRC voor het laatste nieuws.

En wat lees ik als eerste? Noord-Korea heeft vandaag een krachtige atoombom getest. Uiteraard en terecht tot grote verontwaardiging van de rest van de wereld. Ook minister Verhagen van Buitenlandse Zaken toont zich op de website van de regering ‘bezorgd’. Wat betekent dit voor de wereldvrede?, vragen sommige lieden met veel status zich openlijk af.

Wereldvrede? Was er dan tot vandaag sprake van wereldvrede? Ik vind het nogal kolderiek te denken dat er pas sprake is van een bedreiging van de wereldvrede als een stelletje Aziaten een kernproef houdt. En al die afslachtingen in Afrika dan? Het voortdurende conflict in Israël? Beschietingen in Irak en Afghanistan? Wereldwijd geschonden mensenrechten?

Maar misschien moet ik er positiever in zitten. Want wellicht leidt de collectieve verontwaardiging over de Noord-Koreaanse testbom tot wereldwijde verbroedering. En houden we op met alles wat naar machtsmisbruik riekt. Hoewel ik vermoed dat daarvoor nog wel een bommetje of tien nodig is. Op elk continent een paar.