Casa di Ricomanjaro

Misschien word ik gewoon een ouwe lul die huivert van vernieuwingen. Ik heb ook al een haat/liefdeverhouding met mijn HTC Diamond Touch Smartphone die ik van mijn werkgever heb gekregen. Inmiddels zit de simkaart weer in mijn oude Nokia toetsendingetje. Maar kan iemand mij uitleggen wat het nut is van de OV-chipkaart?

Na Rotterdam wordt de strippenkaart in augustus ook in Amsterdam afgeschaft. Het uiteindelijke doel van de operatie is dat straks al het openbaar vervoer in ons land met hetzelfde pasje wordt betaald. Snap ik heel goed. Is handig natuurlijk. Ook heel handig is dat je straks met terugwerkende kracht overal in het land te traceren bent. Vindt onze huidige overheid namelijk heel prettig. Controle is een mooi ding.

Het ligt natuurlijk voor de hand je af te vragen wat er mis is met de strippenkaart. Niks, vind ik zelf. Ik mag graag (laten) stempelen. Ik hou enorm van het ratel-klikgeluid van de stempelautomaat en ik geniet elke keer weer van de buschauffeur die een kwartier voorloopt en me niet gehinderd door enige voorkennis fors bevoordeelt. Ik zie het probleem niet. Of nou ja, ik zie het wél. Want nu moet ik voor Rotterdam en Amsterdam een OV-chipkaart hebben en voor de rest van het land een strippenkaart. Maar we zullen maar zeggen dat het een overgangsfase betreft.

Andere benadering: het zoveelste pasje. Waar moet je je nieuwe OV-chipkaart laten na (ONDER VEEL MEER!!!) je bankpasje, het bankpasje van de gezamenlijke rekening, het bankpasje van je zakelijke rekening, je creditcard, je pasje van je ziektenkostenverzekeraar, je airmilespas, je lidmaatschapspas van de bibliotheek, van de videotheek, je Green Wheels pas, je Gamma kluscard en je Intersport klantenkaart ? Mijn portemonnee is van modern allooi, maar ruimte voor meer pasjes heb ik niet. En oh ja, ik heb nog een aparte chipkaart omdat ik ook een oude Postbankrekening heb. Daar hielden ze de zaken gescheiden. Niet voor niks moest ING bij de belastingbetaler aankloppen voor tien miljard staatssteun. En geloof me, het eind is nog niet in zicht. Maar dat allemaal genoeglijk terzijde.

Wat is ertegen om in het openbaar vervoer gewoon een chippaslezer te gebruiken, waarin alle Nederlandse (en buitenlandse) bankpasjes passen? Banken komen binnenkort met een nieuw betalingsysteem dat PIN moet vervangen. Waarom niet gewoon dan beginnen met één pas waarmee je alles en overal kunt betalen? In plaats van dit semi-professionele gepruts. Als ik psychotisch was, zou ik denken dat de kunststofindustrie hierachter zat. Maar gelukkig is dat niet het geval. Het is de ledersector. Innovatieve leren pasjeshouders zijn onderweg!

De geluidskwaliteit is niet al te best. Maar onderstaand filmpje laat zien wat een ontembare energie Quo in de jaren zeventig op het podium had. Ik mag ze anno 2009 nog graag live zien, maar zoals toen wordt het natuurlijk nooit meer.

Nederlandse luisterliedjes, rauwe rock, feestfunk en zomerse sounds, omgeven door spectaculair theater. Dat is in een notendop het programma voor het Schimmelplein Festival 2009. Het heeft plaats op zondag 14 juni op het Schimmelplein in de Utrechtse wijk Nieuw Engeland.

Muziek
Het festival begint om 12:45 uur met de Japanse trommels van Hanadon en eindigt om 18:30 met een optreden van The Souldiers. Dit jonge soul-blues-jazz-folk-en-funkgezelschap staat elk optreden garant voor een spetterend feest.

Rauw rocken doet YeahBabyYeah! Vette riffs en beukende grooves zullen het podium op het Schimmelplein op zijn grondvesten doen schudden.

Kleinkunst of pop? Wie het weet mag het zeggen. Goed Volk maakt vooral levensgrote liedjes over doodgewone dingen. Ook zal dit Nederlandstalige duo ter plekke improviserend een Schimmelpleinlied ten gehore brengen.

Verder wordt muziek gemaakt door Dropstitch, dat tekent voor zomerse sounds met een ruw randje, en het Edo van de Velde Kwartet (New England Jazz). Ook is er een open podium met onder meer optredens van Eelman en phinx.

Theater
Een van de hoogtepunten is ongetwijfeld Oddlings. Dit gezelschap mixt theater met acrobatiek. De act Alienzz vertelt het verhaal van een ontmoeting tussen twee buitenaardse wezens. Oddlings geeft ook twee workshops op het festival.

Mo’Move wil de culturele uitwisseling tussen Afrika en Nederland bevorderen en komt met een spectaculair stuk waarbij poppen een grote rol spelen.

Bezoekers die zeker willen zijn van hun zaak laten zich de hand lezen door de waarzegsters van het Orakeltheater. Zij leggen ook kaart en weven wensen.

Lang verhaal kort: komt allen!

Plompverloren mail ik mijn medespelers met een suggestie voor de komende woensdagavond-spelletjesavond. Eigenlijk is het de taak van de gastheer om te bepalen wat er wordt gespeeld. Het is woensdag niet bij mij. Toch voel ik een onverklaarbare aandrang om me te bemoeien met de spelkeuze. Want ineens krijg ik onwijs zin in een potje Funkenschlag. Niets bijzonders, komt vaker voor. Het is nou eenmaal een te gek spel en door ons nog lang niet doodgespeeld. Maar ook schrijf ik dat we dan wel op de kaart van Noord- en Zuid-Korea moeten spelen. Ik verstuur de mail en surf naar de website van het NRC voor het laatste nieuws.

En wat lees ik als eerste? Noord-Korea heeft vandaag een krachtige atoombom getest. Uiteraard en terecht tot grote verontwaardiging van de rest van de wereld. Ook minister Verhagen van Buitenlandse Zaken toont zich op de website van de regering ‘bezorgd’. Wat betekent dit voor de wereldvrede?, vragen sommige lieden met veel status zich openlijk af.

Wereldvrede? Was er dan tot vandaag sprake van wereldvrede? Ik vind het nogal kolderiek te denken dat er pas sprake is van een bedreiging van de wereldvrede als een stelletje Aziaten een kernproef houdt. En al die afslachtingen in Afrika dan? Het voortdurende conflict in Israël? Beschietingen in Irak en Afghanistan? Wereldwijd geschonden mensenrechten?

Maar misschien moet ik er positiever in zitten. Want wellicht leidt de collectieve verontwaardiging over de Noord-Koreaanse testbom tot wereldwijde verbroedering. En houden we op met alles wat naar machtsmisbruik riekt. Hoewel ik vermoed dat daarvoor nog wel een bommetje of tien nodig is. Op elk continent een paar.

Casa di Ricomanjaro is een weekje verlaten. De familia gaat even uitrusten in een huisje nabij de Efteling. Uiteraard hoort een bezoek aan het park er ook bij. Het is de eerste keer dat we er heen gaan sinds we kidjes hebben. Verheug me nu al op hun gezichten. Volgende post de foti.

Cheers!
Rico

Na drie dagen thuis verstoken te zijn geweest van mail en internet, ben ik weer online. Dinsdagmiddag kreeg ik opeens geen verbinding meer en na een uur telefoneren met KPN bleek dat ons modem stuk was gegaan. Een nieuwe werd opgestuurd, maar het duurde een paar dagen voor we het binnen hadden. En wat voel je je dan afhankelijk van technologie, zeg. Vijftien jaar geleden was een dergelijk gemis nog ondenkbaar. Lees: wat ben ik toch een internetjunk geworden!