Casa di Ricomanjaro

Misschien heb ik de inleiding op de prijsvraag van de maand wat sterk aangezet. Er wordt veel gerookt in Mad Men. Daar is geen woord aan gelogen. Maar heel veel inzenders zaten er met hun antwoord (schatting?) ver boven. De prijsvraag van de maand luidde: hoeveel sigaretten worden er gemiddeld per aflevering van Mad Men gerookt. Het juiste antwoord is: tussen de vijftien en dertig sigaretten. Gemiddeld dus zo’n 23 sigaretten.

Winnaar is Di van de Weerd. Zij gaf als antwoord 21 sigaretten en zat er dus verreweg het dichtste bij. Dus beste Di, als je me even je adres en je maat mailt (zie contactformulier rechtsboven op deze pagina), ontvang je zo spoedig mogelijk een exlusief Casa di Ricomanjaro t-shirt. Gefeliciteerd!

Jan van Veen van Candlelight krijgt er wel één. Ik vis opnieuw achter het net. Misschien zijn mijn gedichies dan toch nog te moeilijk voor de koniejin. Balen hoor, ik had al een plekje op de schouw gereserveerd. Ik weet niet of ik nu nog wel wil collecteren voor het goede doel. Ik bedoel, voor wat hoort wat.

Als je onder behandeling staat van een psychotherapeut of psychiater, weet je zorgverzekeraar in geuren en kleuren wat je mankeert. Genoemde behandelaren zijn namelijk verplicht de diagnose aan de verzekeraar door te sluizen. En tegenwoordig zelfs strafbaar als ze het niet doen. Zo wordt een database gevuld met prachtige etiketten die je goed van pas kunnen komen als je ooit een levensverzekering wilt afsluiten. Of een hypotheek, want het lijkt me een kwestie van tijd voor verzekeraars onderhavige database delen met de bank die, hé toevallig, ook in bezit is van dezelfde firma. In de jongste Vrij Nederland staat een goed artikel over de privacy van de psychiatrische patiënt anno 2009. Het is wat aan de lange kant, maar de tien minuten leestijd meer dan waard. Laat je niet teveel afschrikken door de geïnterviewde psychiater en hoogleraar richtlijnontwikkkeling in de gezondheidszorg Jan Swinkels. Die man heeft namelijk het begrip gevaarlijke naïviteit uitgevonden. Lees en huiver!

Hun titelloze debuut zette de toon, maar vooral hun tweede album LP is waanzinnig. Op het podium zijn ze minimaal zo goed. Holy Fuck is op clubtour door ons land en vanavond overdonderde het Canadese kwartet Tivoli De Helling. Wat een geweldige band!

Holy Fuck bestond vanavond uit drummer Matt Schulz, bassist Michael Bigelow en geluidskunstenaars Brian Borcherdt en Graham Walsh. Laatsgenoemden waren vooral in de weer met oude Casio synthesizers, een keur aan digitale en analoge synths en bakken vol effecten. Zelfs een filmtapemachine die dienst deed als sampler mocht niet ontbreken. Resultaat was een telkens weer dampende groove, gedomineerd door opzwepende klanken, soms experimenteel en sferisch, soms agressief overstuurd en heftig. Maar altijd spannend en verfrissend. Het zaalgeluid was super, hoewel de drums af en toe een beetje verzopen in de mix. Centraal stond het in 2007 verschenen LP, maar we kregen ook nieuw werk voorgeschoteld. Werk dat er niet om loog.

Holy Fuck valt in het straatje waarin ook Add N To X en landgenoten Trans Am zich begeven. Maar geen van beiden grooven zo heerlijk als deze gasten. Mocht je wel zijn geporteerd voor een orginele mix van elektro en rock, luister dan eens naar LP of ga ze gewoon zien als ze weer in ons land zijn. Geen spijt gegarandeerd.

Na R-Eco heb ik vanavond opnieuw een te gek kaartspel gespeeld: het Amerikaanse Slush Fund van Steve Finn. Doel is om als ondernemer met veel geld Amerikaanse politici om te kopen. Hilarisch thema en erg leuk om te spelen.

Van de stapel worden telkens drie kaarten omgedraaid. Daarvan mag je er twee inzetten om bijvoorbeeld de president om te kopen of een mindere politieke god. Tussen de kaarten zitten ook punten-, dief-, schandaal- en spionnenkaarten. Ook die kun je inzetten en op je omkoopstapel of op de politicus naar keuze leggen. De schandaalkaarten zorgen voor puntenaftrek aan het eind van het spel, met de diefkaarten kun je geld stelen van de biedstapel van een medespeler, de spionnenkaarten geven je de mogelijkheid om schandaalkaarten over te hevelen naar een andere politicus. Wie het meeste geld heeft betaald, wint de gunst van de politicus in kwestie en mag de puntenkaarten uit zijn stapel optellen. Degene met de meeste punten wint het spel.

Het is vooral erg leuk omdat het spelprincipe zo luchtig en simpel is. Al na één keer spelen kun je een strategie bepalen. De kaarten zien er buitendien erg mooi uit. Doctor Finn’s Card Company heeft er slechts honderd van laten drukken en die zijn nog steeds niet uitverkocht. Op dit moment zijn er nog vijftien exemplaren over. Het kost je slechts zeventien dollar, inclusief verzendkosten. Daarmee haal je een slim, snel en spannend kaartspelletje in huis. Hebben? Klik hier.

Inmiddels stromen de inzendingen voor de Mad Men prijsvraag binnen. Het juiste antwoord is evenwel nog niet gegeven. Verschillende mededingers komen in de buurt. Meedoen kan nog tot 30 april aanstaande. ’s Nachts om 0:00 uur sluit de inzendtermijn. Op Koninginnedag zal de winnaar bekend worden gemaakt. Voor degenen die de prijsvraag van de maand hebben gemist: hoeveel sigaretten worden in een gemiddelde aflevering van Mad Men opgestoken? Zie ook de post van 6 april. Succes!