Casa di Ricomanjaro

Vandaag schrijft de regering in haar nieuwsbrief onder meer dat Tweede Kamerlid Jacques Tichelaar de nieuwe commissaris van de koningin wordt van Drenthe. Met hoofdletters natuurlijk, maar daar heb ik geen zin in. Tichelaar volgt Relus ter Beek op die eind september 2008 overleed. September 2008, mind you! De benoeming gaat in op 1 mei. Dat betekent dat Drenthe dan al meer dan een half jaar zonder commissaris van de koningin zit. Wat doet zo’n gast eigenlijk, als we kennelijk zeven maanden zonder kunnen?

Vandaag dus weer bij de huisarts geweest om in mijn keel te laten kijken. Opnieuw zijn mijn amandelen ontstoken. Dat betekent dat de streptokokkeninfectie nog niet uit mijn lijf is. De dokter wilde het zekere voor het onzekere nemen en heeft me een nog zwaarder antibioticum voorgeschreven voor twee weken in plaats van één. Dat is de derde antibioticakuur in vier weken. Ik ben er inmiddels zo klaar mee. Waren mijn amandelen maar geknipt…

Uit een persbericht van de regering, vandaag:

Minister Verburg sluit in oktober alle palingvisserij. Beroepsvissers zetten in augustus en september 50 ton schieraal uit. Beide maatregelen moeten helpen de aalstand te herstellen. Verburg maakt 700.000 euro vrij voor de vissers. Dat schrijft minister Verburg (Landbouw, natuur en voedselkwaliteit) in een brief aan de Tweede Kamer.

Het aalbestand is er volgens haar zo slecht aan toe dat het onvermijdelijk is de visserij voor een bepaalde periode te sluiten. Maar zij staat ook positief tegenover het voorstel van de palingvissers om 50 ton geslachtsrijpe aal (schieraal) over barrières, zoals gemalen en stuwen, heen te zetten. De schieralen kunnen dan ongehinderd naar de Sargassozee zwemmen om te paaien. Dit initiatief van de vissers kan in belangrijke mate helpen de aalstand te herstellen.

Dit is natuurlijk goed nieuws voor de Nederlandse paling. Zelf ben ik twee jaar geleden al gestopt met vissen op aal, hoe leuk ik het ook vind. Ik kon het niet meer aan mezelf verkopen, want een paling terugzetten met een haak in zijn slokdarm is weinig zinvol. Anyway, de vraag is natuurlijk of deze maatregelen voldoende zijn (nee). De EU moet trouwens nog instemmen met de plannen van Verburg. En laten we wel wezen: juist op dit niveau moeten we de tanende palingstand aanvliegen. Het heeft weinig zin het palingprobleem op nationaal niveau aan te pakken als de Fransen en Spanjaarden alle glasaaltjes uit de Middellandse Zee blijven wegvangen. Daar gaat het namelijk mis en niet in ons land.

Het weekend was heerlijk, totdat Puck ziek werd. Beetje jammer dus dat we niet met zijn allen konden gaan zwemmen. Ons prinsesje is inmiddels weer aan de beterende hand. Maar tot mijn grote ergernis werd ik zelf vanmorgen wakker met keelontsteking nummer drie in vier weken.

Afgelopen vrijdag kreeg ik de uitslag van de kweek die vorige week van mijn keelslijm is gemaakt. Ik bleek een streptokokkeninfectie te hebben. De vorige antibioticakuur had deze moeten doden, maar dat is kennelijk niet gelukt. Morgen maar weer naar de huisarts. Verwacht hier niet veel nieuws de komende dagen. Ik wil de komende avonden zo vroeg mogelijk naar bed. Irritant gedoe!

Komend weekend even niks nieuws op Casa di Ricomanjaro. De familia zit een paar daagjes in een huisje in het Limburgse America. Beetje zwemmen en relaxen, lekker eten en drinken. Dus tot maandagavond of zo.

Irie,
Rico

Vroeger had je Socutera: korte documentaires voor het goede doel, waarin verslag werd gedaan van verschrikkelijke zaken. Zoals van volwassenen met het verstandelijk vermogen van een baby. Van kinderen met hongeroedeem in Afrika, inclusief vliegjes. Van kreupelen en krommen, achterlijken en armen, allemaal in extreme vorm. Ik kreeg als kind altijd buikpijn als ik ernaar keek. Later zou ik dit benoemen als het Socutera-gevoel.

Ditzelfde gevoel kreeg ik net toen ik een artikeltje las over een Finse vrouw die twee maanden lang rond heeft gedoold op een vliegveld in Berlijn. Ze kon de uitgang niet vinden. Haar koffer was gestolen, ze sprak geen Duits en kon niemand aanklampen voor hulp. Ze at en sliep op het vliegveld. Uiteindelijk kwam de vrouw een Finse man tegen en die heeft haar verder geholpen. Ze stond inmiddels als spoorloos te boek.

Moet je je voorstellen. Zo’n jonge vrouw, ze was veertig, moederziel alleen op een onbekend vliegveld, ontheemd en ook nog eens beroofd. En dan levend in zo’n individualistische samenleving dat haar leed niet eens wordt opgemerkt. Ik vind het zóóó zielig!

Naschrift: Socutera bestaat nog steeds. Ik kijk kennelijk te weinig tv tegenwoordig:-(

Bausack bestaat al meer dan twintig jaar. We hebben Puck voor haar verjaardag de jubileumeditie gegeven. De eerste potjes vond ze al fantastisch. We deden met zijn vieren de variant waarbij je met zijn allen aan één toren bouwt. Degene die het laatst een stuk erop legt terwijl de toren intact blijft, krijgt een diamant en degene die het eerst vijf diamanten heeft, is winnaar. Hieronder de tweede toren die we bouwden. Wordt vervolgd.