Casa di Ricomanjaro

Het gesprek ging over etiquette. Niet eten met je ellenbogen op tafel. Doen wij wel regelmatig. Puck ook. Want als het op zitten-en-eten aankom, tart ons prinsesje alle mogelijke voorschriften die voorhanden zijn. Soms hangt ze ondersteboven in haar triptrap. En ze eet het liefst met haar rechterelleboog als steunpilaar voor haar hele bovenlijf. Vroeger mochten we dat niet. En als je het niet kon laten, moest je je arm maar onder de tafel houden. Wat is het probleem, in godsnaam? Waarom mag je je armen niet lekker laten steunen op je ellebogen als je eet? Waarom stoort iemand zich daaraan? Omdat hij het zelf ook wil, maar vindt dat het niet mag? Moet je je eethouding aanpassen omdat iemand anders dat zo heeft geleerd? Puck had het antwoord. Ze is bijna zes.

“Het gaat niet om hoe het hoort. Het gaat om hoe ik het wíl.”