Casa di Ricomanjaro

Madame Perdu speelt op het gemakje. De band opent met Verloren Zoon, een oude kraker. De zaal is schandalig leeg, dus zenuwen zijn er niet. Zo lijkt het. De band verkeert in opperbeste stemming en speelt een puike set, nauwelijks gedragen door het debuutalbum, hoewel de pareltjes van die plaat uiteraard langs komen. Met al vroeg in de show hoogtepunt Heer Ontferm U. Een nummer met een prachtige, aangrijpende tekst en een fantastisch psychedelisch eindstuk. Juweeltjes als dit kom je zelden tegen in de nederpopgeschiedenis.

Madame Perdu speelt in de bezetting gitaar, (contra-)bas, drums, viool, sax, percussie en zang. Haar repertoire is gevarieerd. Een afspiegeling ervan vind je op het vorig jaar verschenen debuutalbum. Van relaxte ska tot wilde rock en ook een walsje is het gezelschap niet vreemd. Voeg daarbij de fraaie, gevoelige teksten over het leven en wat daaraan ontbreekt en je hebt een band die je zowel op plaat als in de zaal raakt.

Het verlangende Huis, Boom, Beest tovert een glimlach op je lippen en maakt dat je vol zin nog een biertje gaat halen. Het is misschien wel een van de meest relaxte liedjes van het gezelschap. Nog aanstekelijker is het vrolijke uptempo Meisje Van De Slagerij. Ook afkomstig van het titelloze debuut. Het zou een uitstekende lentesingle zijn, bedenk ik als ik in de koude winterwind naar huis fiets.

Stevig doorstomen doet Madame Perdu in bijna-afsluiter Er Klopt Iets Niet. Waarin een rustige reggaebeat in krasse skaritmes omslaat en je dwingt te dansen. Na dik anderhalf uur is het over met de pret. Onbegrijpelijk dat een band als deze het in een nauwelijks gevuld zaaltje van café Flitz moet doen. Zondag spelen ze in kasteel Oudaen, aan de Oudegracht. In een theatersetting. Ga dat zien!

____________________________________________

Zie ook: Het hoopvolle verlangen van Madame Perdu