Casa di Ricomanjaro

Het is altijd moeilijk om het lekkerste bokje eruit te halen. Op één avond zo’n vijftien soorten proeven blijft een weinig betrouwbaar instrument. Dit jaar vond ik er vijf met kop en schouders bovenuit steken. Achtereenvolgens: 

De Barbär Winterbok is elk jaar weer lekker. Dit jaar is dat niet anders. Aangenaam zoet, met een honingtwist en vol van smaak. In 2007 mijn favoriet, maar dit jaar is ie bijna overtroffen en in ieder gevalk geëvenaard door de Christoffel Winterse Bok. Allebei dus eigenlijk winterbiertjes. Ook de Stormbock van de Texelse mocht er wezen. Zwaar, dat wel. Maar vol van smaak, zacht en caramellig. La Chouffe deed het ondanks tegengeluiden eveneens goed op de tong. En tenslotte de Leeuw. Die was wat je van een Leeuw bok kunt verwachten: zoet, bijna fruitig en stevig. Lekker dus.

De Gramsbarger Najaarsbok van Mommeriete was een ander verhaal. Die verkeerde voorgaande edities steeds weer op het randje van te moutig en te bitter of juist niet. Vorig jaar was het juist niet. Vanavond was het te bitter. En ook was ie vlakker dan andere jaren.

Een euvel waar ook veel andere bokbieren dit jaar last van hebben. Sowieso vond ik in de aanloop naar het Bokbierfestival de supermarkt- en gemiddelde slijterbokken over het algemeen erg saai. Soms waterig, zoals de Herfstbok van Grolsch. Voorspelbaar, zoals de Dubbelbock van Brand of de Alfa. En de Tarwebok van Heineken is wel erg zoet. La Trappe vond ik van de massabokken nog het lekkerst.

De Skèndelse van dit jaar, van brouwerij Sint Servattumus, traditiegetrouw niet op de tap maar geschonken uit 75 cl flessen is een bok volgens het boekje. Rond, vol en tamelijk zoet, maar niet té. Ook saai dus. De Wildebok van de Scheldebrouwerij was net zo nietszeggend. Ligt dat nou aan de grondstoffen?

Ronduit smerige bokbieren waren er uiteraard ook vanavond. Heb er een aantal in de spoelbak van de volgende brouwer geflikkerd. Met als dieptepunt van het jaar de Superossebock van Maasland. Die hield ik na twee slokken voor gezien. Gelukkig kon ik de smaak nog net op tijd wegspoelen met een Brugse Bok. Die ook vlak was, maar lekker licht, zo net na het eten.

Overigens nog het vermelden waard zijn de glazen van dit jaar. Eindelijk weer een echt bierglas in plaats van het wijnglas van vorig jaar en de colabeker van 2006. Hulde voor de organisatie. Twee dingen: stel volgend jaar een limiet in op het aantal bezoekers: twintig minuten in de rij voor een bokbiertje is erg lang. En zorg dat er eetstandjes tussen de brouwers staan. Bij bokbier hoort voedsel. En de Beurs van Berlage halverwege de avond verlaten om te gaan eten is arelaxed. Doe maar wat Thaise standjes, een goeie Italiaan en Spaanse tapas. Een sushibar mag ook, maar dat vult niet zo. En bokbier valt het best op een solide bodem. Het is maar een tip.