Casa di Ricomanjaro

Niet lang na de pauze willen ze allebei bij mama op schoot. Met hun rug naar het scherm. Wall E mag dan geschikt worden geacht voor alle leeftijden, Puck en Borre (drie en vijf) denken daar anders over. De grappige scenes snappen ze nog wel, maar het concept ontgaat ze uiteraard nog volledig.

En gelukkig maar. Want juist dat concept is zo beklemmend. Het concept van een maximaal vervuilde en onleefbare aarde met daarboven een ruimteschip waarin zich een eendimensionale, door robots gedomineerde dikzakkenmaatschappij bevindt. Dikzakken die niet meer kunnen bewegen en alleen nog maar pizza’s en vloeibaar voedsel eten. Het is een treffend toekomstbeeld voor de kortetermijngerichte westerse consumptiemaatschappij waarin we leven, de VS voorop.

Tussendoor speelt de romance tussen een vuilnisverwerkingsrobot en een verkenningsrobot van het ruimteschip Axiom. En eerlijk is eerlijk, Pixar’s jongste weet opnieuw gevoelige snaren te raken met superanimatie. Want zeg nou zelf: de bioscoopbezoeker een brok in de keel bezorgen met twee getekende machines zonder tekst getuigt van verregaand vakmanschap. Of ben ik gewoon een natte dweil?