Een paar weken terug berichtte ik over de klacht van veel buitenlandse cafébezoekers. De lucht in de rookvrije horeca zou gedomineerd worden door bierscheten. Ik heb ze zelf nog niet geroken, maar ik kan me voorstellen dat de gemiddelde cafébezoeker liever rook ruikt dan bierscheten. Nederland is een innovatief land, dus ook voor de bierscheten in de rookvrije horeca hebben we een oplossing. Uit het nieuws:

Een bedrijf uit Groningen dat geurmachines verkoopt, heeft na het rookverbod in de horeca een luchtje ontwikkeld dat naar sigaretten ruikt. De gesimuleerde tabaksgeur moet de stank van verschraald bier en zweet in horecagelegenheden verdringen, aldus Raymond Bolt van Rwin Showtechniek.

De geur komt uit een soort ventilator die in plaats van frisse lucht verschillende aroma’s een ruimte inblaast. De machine kan niet alleen de geur van sigaretten simuleren maar ook die van Havanna-sigaren.

Volgens Bolt wordt er door horecaondernemers enthousiast gereageerd op zijn vinding. “Er is behoefte aan een geur die zweet en andere nare luchtjes camoufleert”, zegt hij. De tabakslucht die uit de machine komt, is onschadelijk voor de gezondheid. Bovendien trekt de geur ervan niet, zoals echte sigarettenrook, in de kleding.

Mooi hè? Het is een kwestie van tijd voor de horecabezoeker de wetgever gaan smeken om een einde te maken aan het rookverbod. Ook de niet-roker zal uiteindelijk vurig wensen dat zijn haar en kleren weer als vanouds naar rook ruiken na het stappen. En de nadelen voor de eigen gezondheid neemt hij dan gewoon voor lief. Net als de roker zelf. En dan is het een kwestie van tijd voordat een hetze tegen automobilisten ontstaat. Want wie fora leest over het rookverbod in de horeca, ziet meteen dat de automobilist het volgende slachtoffer wordt van de gezonde-lucht-fanatici. Ik zeg: dream on. Het is anno 2008 veel te laat om nog gezonde lucht te eisen in ons land. Emigreren moet.

De gastbijdrage van de maand is van Vincent Mirck, zanger en mondharmonicavirtuoos van Goed Volk. Onderstaande tekst is gloednieuw en zelfs nog niet volledig voorzien van muziek. De bijbehorende prijsvraag luidt alsvolgt: wat hebben de in de tekst gebruikte woorden in meervoud met elkaar gemeen? Oplossingen voor eind augustus naar:

info apenstaartje ricomanjaro punt en el (je kunt natuurlijk ook het contactformulier gebruiken)

Over de uitslag kan uiteraard eindeloos worden gecorrespondeerd, maar er is slechts één winnaar. En die ontvangt een prachtig Casa di Ricomanjaro t-shirt. Dus geef ook effe je maat door als je het winnende antwoord mailt. Succes!

Filistijnen

Paperassen in mijn kamer
Kleren overhoop
Ik zit op mijn hurken
Mijn hersenen in de knoop

De perikelen hopen zich op
Ik veeg de puinresten bijeen
Alles hier is meervoud
Maar ik ben stik-alleen

Grijp mij bij de lurven
Ik wil je heel dicht bij me
Zonder consorten ga ik
Naar de Filistijnen

Leg me in de watten
Zeg dat je van me houdt
Maak van deze enkeling
Weer meervoud

Sinds mijn kinderjaren
Heb ik een pokkentijd
Ik wil terug op de rails
Maar raak mijn zorgen maar niet kwijt

Financiën een chaos
Personalia gewist
In passiva en activa
Heb ik me steeds vergist

Wanneer kom jij op de proppen?
Kom, geef wat evenwicht
Zie de onlusten te stoppen
Voor ik onder de zoden lig

Prikkel mijn ingewanden
Ik wil je heel dicht bij me
Zonder gebroeders ga ik
Naar de Filistijnen

Vlieg mij naar de Tropen
Zeg dat je van me houdt
Maak van deze enkeling
Weer meervoud

Anders gaat het ongetwijfeld… weer fout

(c) Vincent Mirck 2008

Meer lezen en horen van Goed Volk? Surf dan snel (of gewoon in je eigen tempo) naar: www.goed-volk.nl

EU-burger kan actieplan fijnstof eisen

Rotterdam, 26 juli. Burgers in de Europese Unie kunnen de bevoegde autoriteiten dwingen in hun buurt maatregelen te treffen tegen ernstige luchtvervuiling. Dat heeft het Europees Hof van Justitie gisteren bepaald.

De uitspraak van het Hof is een belangrijke steun in de rug van EU-burgers die het autoverkeer op drukke wegen in hun woonwijk aan banden willen leggen om de luchtvervuiling te beperken. Milieuorganisaties noemden de uitspraak “een doorbraak in de strijd tegen het fijnstofprobleem”.

De zaak was aanhangig gemaakt door Dieter Janecek uit München, lid van de politieke partij De Groenen. Hij woont aan een drukke verkeersader, niet ver van een meetpunt voor de concentratie van fijnstof in de lucht.

In de Duitse wet staat dat bepaalde grenswaarden voor fijnstof niet vaker dan 35 keer per jaar mogen worden overschreden. Op het meetpunt bij Janecek in de buurt werd die limiet in 2005 en 2006 vele malen overtroffen.

Janecek eiste maatregelen van het stadsbestuur op grond van de Europese richtlijn voor de luchtkwaliteit. In eerste instantie ving hij bot. In beroep bepaalde de regionale rechter dat hij van de bevoegde instanties (in dit geval de stad München in de deelstaat Beieren) wel een ‘actieplan’ mag eisen, maar dat hij niet kan eisen dat daarin maatregelen staan die garanderen dat de limiet op korte termijn niet meer wordt overschreden.

Zowel Janecek als Beieren tekende daartegen hoger beroep aan bij de federale rechter. Die legde kwestie voor aan het Europees Hof in Luxemburg. Dat stelde Janecek gisteren in het gelijk. De uitspraak is bindend voor de hele EU.

Het Hof bepaalde dat direct betrokken burgers bij gevaar voor overschrijding van de geldende milieunormen een actieplan tegen luchtvervuiling kunnen eisen.

Met betrekking tot de inhoud van zo’n actieplan oordeelde het Hof, dat de EU-landen niet verplicht zijn tot maatregelen die elke overschrijding van de normen uitsluiten. Maar ze zijn – bij terechte klachten van individuele burgers – wel verplicht op korte termijn maatregelen te treffen die de risico’s van overschrijding tot een minimum beperken en die stapsgewijs leiden tot een situatie waarin de concentratie fijnstof binnen de toegestane hoeveelheid blijft.

(c) NRC

Ik weet hier in Utrecht nog wel wat stekkies die in aanmerking komen. Het Westplein. De Weerdsingel WZ. De kruising van de Vleutenseweg met de Cartesiusweg, bij de Majellakerk. Ik ga eens kijken of ik het stadsbestuur zover kan krijgen om een mega afzuiginstallatie te bouwen boven deze en andere fijnstofverzamelplekken. Is toch fijner dan een mondkapje, laat staan een zuurstofmasker.

Wat een film. Hij is natuurlijk de hemel in gehyped, maar maakt de beloftes absoluut waar. The Dark Knight is mijn eerste ontmoeting met Batman. En met The Joker. En volgens mijn bioscoop-kameraad, wél een groot kenner en adept, is dit gewoon de beste Batman ooit vertoond. Dus ga hem vooral zien.

The Dark Knight had The Joker moeten heten, want die speelt de hoofdrol in het verhaal. Over de vertolking van Heath Ledger is natuurlijk al veel gezegd en geschreven. Dus voeg ik daar alleen maar aan toe dat de bejubelaars volkomen gelijk hebben. Ledger zet een prachtige psychopaat neer. Kwetsbaar in zijn voorkomen, maar onkwetsbaar als meewerkend meesterbrein achter het kwaad in Gotham City. En ondanks zijn verhalen over zijn agressieve vader ook nog eens heerlijk ondoorgrondelijk.

Overigens vond ik Christian Bale als Batman/Bruce Wayne ook zeer oké. Hij zet een sympathieke patser neer, die het eigenlijk ook allemaal niet weet. Maar wat ik niet snap aan het verhaal is waarom Batman met schorre, raspende stem praat, terwijl zijn burgerlijke evenknie dat niet doet. Ook tegen zijn vertrouwelingen, dus om zijn identiteit verborgen te houden is het niet. Dit stemverschil begint na een tijdje wat te irriteren. Maar niet zoveel dat de pret wordt gedrukt. Daarvoor is de film te spectaculair en de zieke geest van The Joker te groot.

Qua storyline heeft The Dark Knight natuurlijk niet zoveel om het lijf: gekke boef terroriseert corrupte stad – superheld met mooi kostuum en fijne gadgets gaat er achteraan. Maar daar zal niemand rouwig om zijn. Voor liefhebbers van het betere actiewerk is dit verplichte kost.

Liefde maakt

een smal bed breed

Bertus Aafjes (1914-1993)

In een vandaag gepubliceerd onderzoek van een telefoniebedrijf kruipt zestig procent van de respondenten nooit met alcohol op achter het stuur. Een kwart van hen doet dit wel, maar blijft binnen de toegestane marges. Zeggen ze. Twee procent rijdt wel eens met teveel alcohol in het bloed.

Het zijn natuurlijk maar cijfers. En vijfhonderd respondenten is niet veel. Maar ik vind het schokkend. Vijfentwintig procent die met drank op gaat rijden. Als ik één biertje drink voor het eten, ben ik al niet in staat om auto te rijden. Echt niet. En dan zou ik er officieel nóg één mogen.