Casa di Ricomanjaro

Ze is de eerste Nederlandse vrouwelijke reggae/dancehall artiest die een plaat opnam. Begin mei verscheen haar debuutsingle Love Can Make You Blind. Drie maanden later staat Lady K-Wida op Two Sevens Splash, het grootste indoor reggaefestival van Nederland dat op zondag 6 juli plaatsheeft in de Heineken Music Hall.

Ook is de kans groot dat we haar eerder deze zomer op Parkpop zullen aantreffen. Lady K-Wida staat namelijk in de finale van de Road To Parkpop. Inzet is een podiumplek op zondag 29 juni. Drie van de zes finalisten zullen dan optreden op de X-Stage.

De kleine dame met de grote stem is van Surinaams-Hindoestaanse afkomst en zingt sinds 2000 in reggae/dancehall-gezelschap Poor Man Friend. Love Can Make You Blind is een popnummer met reggaeriddim en Indiase invloeden. Het is inmiddels opgepakt door onder meer 3FM. Nog deze zomer zal ook haar debuutalbum verschijnen op het Black Star platenlabel.

Speellijst
16 juni Melkweg, Amsterdam (voorprogramma van Alpha Blondy)
27 juni Grote Markt, Den Haag (finale Road To Parkpop)
4 juli P60, Amstelveen (voorprogramma van The Heptones)
6 juli Heineken Music Hall, Amsterdam (Two Sevens Splash)
12 juli Bijlmer Sporthal, Amsterdam (soundsystem show)
18 juli P60, Amstelveen (soundsystem show)
30 augustus LVC, Leiden (soundsystem show)

Meer info? Surf naar:
www.blackstarfoundation.nl
www.myspace.com/ladykwida

Als Italië alles verliest en alle andere wedstrijden in onze groep eindigen in een gelijk spel, dan gaan er qua punten drie ploegen door. Dus is het goed dat we er meteen maar drie in hebben gelegd, zodat we in dat geval eindigen met een gunstig doelsaldo. Het zal toch niet gebeuren dat zowel Frankrijk als Roemenië de Italianen met dergelijke voor een EK forse overwinningscijfers om de oren slaan. Oranje heeft ze in ieder geval overtuigend afgedroogd vanavond. Overtuigend vanwege de volgende factoren:

• De scheidsrechter werkte mee noch tegen. Zelden zo’n adequate fluiter gezien.
• Er was geen sprake van geluk of pech, geen slippertjes of weggevertjes van de tegenstander.
• Geen disbalans door een rode kaart.
• Geen natte mat waardoor we als kikkerlanders in het voordeel zouden zijn.

Het was kortom een overwinning die alleen op naam komt van Goed Voetbal. Uitstekend georganiseerd, collectief gedragen, krachtig, vlot en van constante kwaliteit. De wedstrijd had nauwelijks inzakmomenten en dat is puur te danken aan het spel van Oranje. Voor wie het nog niet wist: Marco van Basten is terug.

Eigenlijk kende ik het alleen uit stripverhalen: vlugzout. Tante Sidonia valt flauw, iemand heeft een buisje met dit spul, effe onder de neus en hup! daar is ze weer. Vanavond kwam het goedje ter sprake en niemand wist eigenlijk wat het precies is en doet. En of het echt bestaat.

En dan is internet ineens een waanzinnige spoiler. Vlugzout blijkt echt te bestaan. Het is ammoniumcarbonaat of ammoniumbicarbonaat. Als je het met lucht in aanraking brengt, komen water, koolzuurgas en ammoniak vrij. Ammoniak in je neus dus. Vast nog wat heftiger dan wanneer je aan een flesje ammoniakoplossing ruikt. Reken maar dat je daar wakker van wordt.

Weg mysterie. Gewoon ammoniak. Niks bijzonders. Na de wonderpillen van Krimson, die gewoon extreem snel werkende benzodiazepinen blijken te zijn (waar te koop???), en het onlangs geopenbaarde feit dat Willie Wortel gewoon een kraanvogel is, ben ik opnieuw het slachtoffer van De Onafwendbare Waarheid.

Wat volgt? Dat Kuifje nooit echt heeft bestaan? Dat Panoramix eigenlijk een drugsdealer was die de Galliërs een mengsel van amfetamine en alcohol gaf? Dat je van een extreem hoge dosis gammastraling helemaal geen Hulk kunt worden, maar dat je er gewoon aan doodgaat? Ik wil het allemaal niet weten!

In de IKEA kreeg hij een miniatuur speelgoedhondje met een lapje voor zijn oog. Van een onbekende man die het gevonden had. Borre was er de hele middag mee in zijn nopjes. Hij is er overigens van overtuigd dat het een poes is. Maar dat geeft niet.

Puck en Borre voeren elke dag strijd om broerenzusrechtvaardigheid. Een cadeautje voor Borre is een cadeautje voor Puck. En andersom. Strijd om wie de meeste dingen krijgt of strijd om het mooiste cadeau. Strijd om wiens bordje het eerst opgeschept wordt. Strijd om wie mee mag naar de Albert Heijn, als de ander naar de Nettorama gaat. Maar vandaag kende de strijd een constructieve vibe.

Toen Puck thuis kwam uit school en het piratenhondje van Borre zag, was het eerste wat ze zei: “Krijg ik er ook zo één?”. Dat was niet het geval. Puck beteuterd. Borre ontdaan. Dus wat zegt het kereltje: “Ik weet een oplossing, mama. De poes is van ons sámen.” En het werkte. Kinderen van drie zijn zo briljant.

Het is een economische klassieker. Waar Monopoly om vastgoed draaide, was Acquire zijn tijd vele jaren vooruit. Het spel is bedacht door Sid Sackson en voor het eerst uitgebracht in 1962 door 3M, in een fraaie boekenplankuitvoering. Alles draait om aandelen. In bedrijven (oorspronkelijk hotels) die andere bedrijven opslokken. En daarmee hun waarde op de beurs opdrijven. En jij kunt bepalen of een bedrijf groeit. En voordat je dat doet, mag je aandelen kopen. Handelen dus met voorkennis, eigenlijk is dat de essentie van het spel.

Het is erg spannend, al vrij snel vanaf het begin. Belangrijke tip: maak niet al je geld in een keer op, al is de koers in het begin van het spel erg gunstig. En investeer in kleine ondernemingen, die zo succesvol zijn dat ze binnen afzienbare tijd door een grote concurrent worden ingelijfd. Dat levert forse bonussen op. En daar kun je weer betere aandelen van kopen. Wie aldus het meeste geld heeft vergaard is de winnaar. En speel vooral de default variant, dus zonder informatie over elkaars aandelen en geldvoorraad. Dat maakt het nog spannender. Er komt geen dobbelsteen aan te pas. En dat allemaal in een overzichtelijk en heerlijk lelijk ontworpen bordspel. Onbegrijpelijk dat dit nooit echt doorgebroken is. Ik ga het vanavond nog kopen. Ergens.

Vanwege een uitzonderlijk drukke werkweek staat Casa di Ricomanjaro tot het weekend even stil. Ik zou zeggen: kom eind van de week nog eens terug…

Cheers,
Rico