Casa di Ricomanjaro

Vrouwen zijn hard nodig op de arbeidsmarkt. Geen fatsoenlijk econoom die daaraan twijfelt. Zeker in het licht van de op handen zijnde vergrijzing is een verhoogde arbeidsparticipatie in ons land zeer gewenst. Nu al kennen diverse sectoren nijpende personeelstekorten. En aangezien de babyboomers zo langzaam maar zeker met pensioen gaan, is waakzaamheid op de arbeidsmarkt geboden.

Het ligt dan ook voor de hand om de kinderopvang zo toegankelijk (lees: goedkoop) mogelijk te maken. Dat betekent: werken aan het aanbod en aan de prijs. Dat het aanbod met name in de grote steden nogal te wensen overlaat, is natuurlijk laakbaar, maar daar kun je als kabinet minder snel iets aan doen.

Wat je wél kunt doen, is de aanwezige kinderopvang scherp geprijsd houden voor ouders die willen werken. Maar wat doet de overheid? Zij gaat er juist op bezuinigen. Ouders gaan fors meer betalen voor de crèche en voor gastouders gaat de subsidiekraan bijna helemaal dicht. Het kabinet saneert, kortom, waardevolle kinderopvang weg op het moment dat de economie schreeuwt om (vrouwelijke) werknemers. Handig.

Het huidige kabinet wil onze vrouwen kennelijk weer net als vroeger en in de bijbel fulltime achter het aanrecht en aan de commode. Balkenende zal binnenkort wel beginnen over de kwieke Hollandsche opa’s en oma’s, die best een duitje in het zakje kunnen doen. Maar mijn ouders en schoonouders wonen niet echt om de hoek. Hoog tijd voor weer een werkbezoekje aan wat Scandinavische landen.