Casa di Ricomanjaro

De Helling is bij aankomst niet eens uitverkocht. Hoeveel liefhebbers van eerlijke, snoeiharde en absurd strak uitgevoerde postprogressiverock moeten het livehoogtepunt van 2008 missen (nu al ja!)? Waar in de marketingmachine van de vijf muzikanten uit Manchester gaat het mis?

Gitarist/zanger Mike Vennart neemt tussen de nummers door steeds een kopje hoestdrank. De man is verkouden, maar zijn volume is er niet veel minder om. De zang zit soms wat diep in de mix, maar blijft steevast overeind. Met dank ook aan gitarist/tweede zanger Steve Durose, die nu wat harder nodig is.

En met dank aan de geluidsman. Een band mixen met vier gitaristen die allemaal wat anders doen, moet topsport zijn. Op hetzelfde moment een tokkeltje, een passage ragwerk waarbij vooral de phaser het klankbeeld bepaalt, een krachtige en zwaar vervormde riff, een moddervette bas en twee zangers in de juiste balans een klein friemelzaaltje inwerken, vereist de nodige concentratie. Het lukt.

Wellicht nog meer concentratie vragen de drumpartijen van Mark Heron, die overigens op een symmetrisch opgebouwd drumstel speelt met de hihat in het midden. De souplesse waarmee hij structuur geeft aan deze complexe snarenkunst is op zichzelf al indrukwekkend. En met uitzondering van Tool’s Danny Carey zie en hoor je nooit iemand zo wiskundig correct én hypnotiserend drummen. Vooral de subtiele patroontjes op de rides zijn prachtig. Maar als hij echt los gaat, zoals in opener Unfamiliar (inyourfacer kan het bijna niet) of in de slepende passages van Trail Of Fire, dan valt je bek open en kun je je alleen nog maar vergapen tot het nummer afgelopen is. Wat een geweldenaar.

Hoogtepunten? Elk nummer was een hoogtepunt. Geen grap. De set denderde over je heen als een woeste storm. Met nergens iets om je aan vast te houden. Misschien dat genoemde opener, Amputee, Only Twins, Savant en A Homage To A Shame er bovenuit staken, maar dan ook net.

Leuk: het Hellingpubliek was tussen de nummers door en onder de rustige passages doodstil. Soms waande ik me in een theater. Heerlijk, echt. Vorig jaar schreef ik over het album Frames en toen deed ik de boude bewering dat Oceansize binnen vijf jaar de Heineken Music Hall uitverkoopt. Daar neem ik geen woord van terug.

_____________________________________________________________________
>> Oceansize dramatiseert er lustig op los

Een volle Maskeradezaal applaudisseert uitbundig als het duo buigt. Pianist/zanger Bastiaan Klees en zanger/kazoo- en mondharmonicacrack Vincent Mirck hebben het uur ervoor gedaan waar ze goed in zijn en incasseren grijnzend hun beloning.

De kracht van Goed Volk schuilt in de kernachtige teksten en dito composities. Mooie poëzie zorgt voor stilte in het speels beschilderde zaaltje van het Academiegebouw. Rauwe statements induceren lachsalvo’s. Het duo blijkt daarbij beter op elkaar ingespeeld dan ooit en blijft tot het eind van het laatste nummer boeien. De bluesy, soms jazzy Nederlandstalige popliedjes beklijven uitstekend. Voorlopige hoogtepunten uit het repertoire: Lied van mij, Brigitte en Tussen het water en de brug.

Voor wie de muziek van Goed Volk nog niet kent: demoversies van bijna al hun nummers kun je beluisteren op www.goed-volk.nl. Dit jaar nog duikt het duo de studio in voor zijn debuutalbum. I’ll keep you posted.

Dikke zwarte wolken pakken zich samen boven Douwe Egberts en de Schepenbuurt. Het is kwart voor vier en Puck en Borre spelen samen met Reza in de zandbak van de speeltuin bij het Majellapark. De grote schoorsteen van het bedrijf ertegenover op Lage Weide is door de donkere rook niet meer te zien. Komt het van het rangeerterrein achter dB’s? Uit de wijk Zuilen? Na een kwartiertje weten we het. KidZcity staat in brand.

KidZcity is een van de favoriete plekjes van Puck en Borre. Helemaal sinds we de gigantische glijbanen hebben ontdekt aan de rechterkant van het speelcomplex (waar we tot dan toe nooit kwamen). Maar vanmiddag is dus de boel in de hens gegaan. Toen Puck het nieuws vernam, biggelden er tranen over haar wangen. We hebben haar verzekerd dat ‘de binnenspeeltuin’ gauw weer open zal zijn. Borre weet nog van niks. Misschien maar beter ook.

Het geld is op. Wie nog gesubsidieerde zonnepanelen op zijn dak wil, heeft pech. Ook de overheidspotjes voor andere groenestroomopwekkers laten inmiddels hun bodem zien. Van der Hoeven (EZ) verwacht dat binnenkort meer geld beschikbaar komt. Op naar de behandeling van de Voorjaarsnota.

Gisteren schreef ik over Funkenschlag. Dat is een Duits bordspel waarbij de spelers energiebedrijven zijn die op een landkaart zoveel mogelijk steden van stroom moeten voorzien. Met behulp van energiecentrales, geld en de grondstoffen kolen, olie, afval en uranium. Met biedbluf en met matennaaierij. Hartstikke leuk gezelschapsspel en een lust voor het oog.

Een van de energiecentrales in Funkenschlag kan met zonne-energie stroom leveren aan zes steden. Niet voor niets is dit mijn favoriete kaart. De zon is mijn lievelingsbron. Waarom worden woestijnen nog steeds niet beplant met zonnecollectoren?

Dichter bij huis jeukt het op nare plekken als een overheid die oorverdovend schreeuwt dat zij vaart wil maken met milieubescherming er niet voor zorgt dat die dingen in grote oplage voor een prikkie te koop zijn. Hetzelfde geldt voor het bedrijfsleven. Dat wil weliswaar niet langer van het Midden-Oosten en Rusland afhankelijk zijn voor zijn energie. Maar evenmin op de bres voor goedkope groenestroomopwekkers. Bedrijven willen toch zo graag maatschappelijk verantwoord ondernemen? Al die platte daken zijn uitermate geschikt voor zonnepanelen.

Voor windmolens is er overigens nog budget. Dus mocht je een weiland over hebben, deins er dan niet voor terug om een windparkje aan te leggen. En laat er koeien grazen. Da’s leuk voor de foto.

Een van de redenen waarom ik Funkenschlag zo’n te gek spel vind, is dat het thema raakt aan hét wereldvraagstuk van overmorgen: hoe komen we aan voldoende energie om onze economie draaiende te houden? Schoon drinkwater zal ook voor het westen een issue worden. Maar het energieprobleem komt eerst.

Fossiele energiebronnen worden schaarser en de alternatieven staan nog in de kinderschoenen. Als we het afvalvraagstuk meenemen, geldt dat ook voor kernenergie. Olie is duur en de voorraad eindig. Haar in bruikbare energie omzetten, kost bovendien veel geld en nog meer milieu. Ook kolencentrales maken de wereld er niet schoner op. Je kunt je afvragen wat eerst komt; stikken we voordat de olie op is?

Om zichzelf minder afhankelijk van het Midden-Oosten te maken, produceren de Amerikanen biobrandstoffen uit maïs en andere eetbare gewassen. Maar dit zijn slechts stuiptrekkingen vooraf. En gevaarlijke stuiptrekkingen bovendien. Het afgelopen half jaar zijn de voedselprijzen de pan uit gerezen omdat van de wereldvoorraad landbouwproducten steeds meer wordt gebruikt voor de productie van biodiesel en ethanol.

Natuurlijk kan voedsel veel efficiënter worden geproduceerd. Maar wie biodiesel gaat maken van voedselgrondstoffen in een wereld met hongersnood heeft het niet begrepen. Bovendien is het nergens goed voor. Zelfs wanneer de totale hoeveelheid geproduceerde plantaardige oliën zou worden gebruikt als brandstof is nog maar zes procent van de totale energiebehoefte gedekt. Daarom is het letterlijk van levensbelang dat overheden de productie van biodiesel en ethanol uit voedselgewassen wereldwijd verbieden. Dat er anno 2008 mensen sterven van de honger is één ding. Maar dat dit onnodig gebeurt, is genoeg reden om je de ogen uit je kop te schamen.

Een waarschuwing uit het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. Het aantal mensen dat via tekenbeten besmet raakt met de ziekte van Lyme zal fors gaan stijgen. Onderzoekers verwachten meer teken in bosrijke gebieden.

En verder:

Door de afgelopen warme winters en de klimaatverandering dreigen ook een uit China afkomstige muggensoort en een Zuid-Europese zandvlieg zich hier te gaan vestigen. Deze insecten brengen de knokkelkoorts en verschillende tropische ziekten over.

Volgens de onderzoekers wordt de ziekte van Lyme nogal eens over het hoofd gezien. Lyme is een ernstige aandoening die de gewrichten en het zenuwstelsel aantast. In extreme gevallen kan de ziekte zelfs gehooruitval en neurologische schade veroorzaken.

Ga dus goed bekleed naar het bos, zo luidt het devies. Regenpak, kaplaarzen, geen risico nemen. En graag aan de ingang van het bos douchecabines met hoge drukspuiten. Effe samen doesje na afloop is natuurlijk wel zo gezellig. Hier staat hoe je de kans op gevaar beperkt.

Foto: (c) Azarius.nl

bevatte vandaag:

een dikke vette spinnenkop
een paar druppeltjes konijnenplas
een kopje Borresnot
en een varkenstand