Heb afgelopen week twee nieuwe kaartspellen gespeeld. Familie Poen en Race For The Galaxy. Het eerste is er één voor jong en oud, het tweede vooral voor oud.

Familie Poen is een eenvoudig spelletje dat een beetje op Pesten lijkt -je moet als eerste je kaarten zien kwijt te raken- maar dan met een economisch tintje. Je kunt namelijk geld verdienen door je tegenstander(s) te laten zitten met hoge kaarten. Ieder begint met een startkapitaal en winnaar is degene die na bankroet van een tegenstander de meeste poen heeft vergaard. Puck is inmiddels gek op Familie Poen en speelt het na een kleine week al met het nodige inzicht. Het is, kortom, erg geschikt om kleuters te introduceren in de wereld van de economische spellen.

Van een volstrekt andere orde is Race For The Galaxy, een van de hypes op SPIEL 2007. Het is qua systematiek een klein beetje vergelijkbaar met San Juan (het Puerto Rico-kaartspel) maar dan nog een paar tandjes complexer. Bedenker is Tom Lehmann, ook de aanvankelijke maker van San Juan.

In Race For The Galaxy moet je het heelal koloniseren en wie dat het slimst doet en aan het eind van het spel de meeste punten heeft, is de winnaar. In het kort komt het erop neer dat je planeten voorziet van militaire of sociale beschavingen. In verschillende speelfasen (vergelijkbaar met de rollen in San Juan) moet je onder meer produceren, planeten kopen/beschavingen stichten en geld verdienen (nieuwe kaarten pakken). Ik ga het spel hier verder niet uitleggen, want dan zou je als lezer eindeloos moeten scrollen en dat wil ik niemand aandoen.

Race For The Galaxy is een fikse breinkraker, zeker wanneer je het voor de eerste keer speelt. Het duurt ook even voor je door hebt wat je allemaal kunt met de kaarten die je op handen hebt. Ondanks de uitgebreide geheugensteunspiekbordjes die erbij zitten. En als ik heel eerlijk ben, denk ik dat ik nog wel wat spelregels en tactieken over het hoofd heb gezien. Maar het is erg spannend en bovendien ontzettend mooi vormgegeven. Moet het alleen dus nog wat vaker spelen.

Nooit meer morgen

Zoals het nu is,

is het mooi

(Lijsterstraters, zomer 1994)

Twee van de drie rijstroken zijn afgezet. Midden op de snelweg over de brug bij Zaltbommel is een vrachtwagen gekanteld. De aanhanger ligt op zijn kant en de truck zelf hangt met zijn achterwielen van de weg en zijn neus op het asfalt vervaarlijk te zwiepen door de forse windstoten. De taxi rijdt er voorzichtig langs en we kunnen onze weg vervolgen.

Ik ben een treinreiziger. Het taxiritje is slechts noodzakelijk kwaad. Ik moest van Utrecht naar Den Bosch, maar de trein ging niet verder dan Geldermalsen. Twee bovenleidingen ter hoogte van Zaltbommel zijn kapotgewaaid. Boven de Waal staat nog een trein stil. Als we de brug af zijn, zegt Rob Stenders op de radio dat een weeralarm in ons land belachelijk is.

Ook The New York Times bericht regelmatig over onze politieke psychopaat. Een recent citaat. Komt niet zo heel vaak voor, maar soms ben ik zo trots op onze traditionele media.

World Briefing | Europe

The Netherlands: TV Shuns Anti-Islam Film

No Dutch television broadcaster is willing to show a short film critical of Islam and the Koran by the right-wing politician Geert Wilders, Radio Netherlands said on its Web site, citing a report in the newspaper De Volkskrant. Mr. Wilders’s demand that the film be shown unedited and in its entirety is the biggest obstacle to its broadcast, the paper said, adding, “It now appears that the whole film, which lasts about 15 minutes, will not be seen on Dutch television.” Mr. Wilders has said that he would also show the film on the Internet.

(c) NYTimes.com

Pucks eerste echte kinderfeestje. Prinsessen en ridders. Tien kleuters in onze huiskamer. In één middag. Leek ons aanvankelijk erg vermoeiend, maar de tijd vloog. De meisjes versierden toverstafjes, de jongetjes beschilderden een wapenschild. De meisjes maakten een prinsessenketting, de jongetjes verfden een vliegtuigje (anno 2008 verplaatsen ridders zich uiteraard niet meer te paard).

Handige tip voor een kinderfeestje met klasgenootjes van vier tot zes: laat ze aan het begin van het feest, als alle cadeaus zijn uitgepakt, in een kring om je heen komen staan en zeg dat er in het huis een schat verstopt is. En je weet je op elk gewenst moment van de middag verzekerd van de aandacht die je nodig hebt om een feestje van tien überkleuters in goeie banen te leiden. Moet je natuurlijk wel een speurtochtje erbij organiseren, maar dat bewaar je dan tot het einde. Werkt echt!

Lees onderstaande kop eens, als je tijd hebt. Hij komt uit de persnieuwsbrief van het kabinet:

Staat in cassatie tegen uitspraak Hof over SGP

De regering schaamt zich kennelijk voor het feitelijke onderwerp van deze zaak, want het gaat om het passief kiesrecht van vrouwen. Daar is het kabinet blijkbaar tegen. En dat nog wel aan de vooravond van Wereldvrouwendag 2008. Het hele bericht:

Het kabinet gaat in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof over het passief kiesrecht van vrouwen bij de SGP. Het kabinet wil op een aantal punten opheldering.

Het Gerechtshof in Den Haag oordeelde op 20 december 2007 dat de staat maatregelen moet nemen waardoor de SGP het passief kiesrecht (het recht om gekozen te worden) toekent aan vrouwen.

Het kabinet gaat in cassatie bij de Hoge Raad om het belang van rechtsvorming en rechtszekerheid en wil opheldering over de volgende punten:

• de onderlinge verhouding tussen de grondrechten, zoals het discriminatieverbod en het passief kiesrecht tegenover de vrijheid van godsdienstuiting, meningsuiting en vereniging;
• de verhouding tussen rechter, wetgever en politieke partijen. Het is nog niet eerder voorgekomen dat de wetgever van de rechter moet ingrijpen in een politiek partij vanwege inhoudelijke opvattingen. Het kabinet wil weten hoever de vrijheid van politieke partijen gaat of moet gaan;
• het verschil tussen de uitspraken van het Hof (civiel) en de Raad van State (bestuursrechtelijk).

Het kabinet moest in september 2005 door een uitspraak van de civiele rechter de subsidie aan de SGP stopzetten. De Raad van State oordeelde op 5 december 2007 dat de subsidie aan de SGP ten onrechte was stopgezet. 

Komt niet zo heel vaak voor. Een kabinet dat om uitleg vraagt via de Hoge Raad. Uitleg over de noodzaak van het kiesrecht voor vrouwen. Uitleg over de beginselen van onze staatsinrichting.

Kiesrecht voor elke burger is de stamwortel van de democratie. En pas als de democratie goed groeit en ook op lange termijn levensvatbaar lijkt, ga je een keer een balletje opwerpen over welke religie je als overheid gaat verheerlijken. Kan toch niet zo moeilijk zijn?

Dat de SGP subsidie krijgt, is natuurlijk al discutabel. Op zijn minst moet 50% daarvan terug in de staatskas. Want als de helft van je kiezers eigenlijk niet mag stemmen, heb je de helft van je overheidsbijdrage onrechtmatig verkregen. Bovenal: wat beweegt het kabinet ertoe een volstrekt ondemocratische partij in ons stelsel te blijven tolereren?