Casa di Ricomanjaro

Ik ben nog wat gammel van het bokbierfestival. Heb er wel veel kunnen proeven, want de glazen waren een stuk kleiner dan normaal. Bierdrinken uit een wijnglas. En de prijs van de muntjes bleek nog steeds hetzelfde. Twee euro voor twee cl bokbier. Boeven. Volgens mijn buurman betrof het hier een door Sonja geïnitieerd complot.

Maar de Beurs van Berlage is een prachtig gebouw en uitstekend geschikt voor het Bokbierfestival, met uitzondering van de garderobe. Die houdt al om acht uur een inneemstop. Dus als je terug bent van het eten, kun je je jas niet meer kwijt en moet je hem de hele avond meetorsen bij het bierdrinken. ’s Nie handig.

De biertjes die ik vorig jaar ook al had geproefd, waren dit jaar bijna allemaal een stuk minder zoet. Misschien houdt mijn geheugen me voor de gek hoor, maar ik vond bijvoorbeeld de Gramsbarger Najaarsbok van brouwerij Mommeriete -in 2006 mijn favoriet- veel bitterder dan ik me van vorig jaar herinnerde. Uitzondering op deze nieuwe ontwikkeling was het lekkerste bier dat ik die avond gedronken heb. De Beurs van Berlage was toen al gesloten. Traditie is eindigen in bierproeflokaal In de Wildeman. En daar hadden ze hem op de tap. Barbär Winterbok, uit België. De overduidelijke winnaar van de avond. En niet in een fucking wijnglas, maar gewoon in een fatsoenlijke 33 cl kelk. Zoals het hoort.

Hieronder een lijst van geproefde bieren, voorzien van een ranking. Deze is uitsluitend gebaseerd op mijn uiteraard vrij beperkte smaak. Een lekker bokbier is voor mij caramellig zoet, vol, stevig en zwaar. Tussen haakjes de brouwerij.

1. Barbär Winterbok (Lefébvre)
2. Skèndelse bok (Sint Servattumus)
3. Christoffel Bok (Christoffel)
4. IJ Bokbier (biobier; ‘t IJ)
5. ‘t Swarte Schaep (De Snaterende Arend)
6. Scheldebok (Scheldebrouwerij)
7. Bokkendonks Bokbier (Mieghelm)
8. Slobberbok (Klein Duimpje)
9. Bok (Burg Bierbrouwerij)
10. Gramsbarger Najaarsbok (Mommeriete)
11. Frederik Hendrik Bokbier (Erve Kots)
12. Emelisse Bock (Emelisse)
13. Nelis (De Prael)
14. Rauchbock (Schenkela)

Het lekkerste en het smerigste bokbier dat ik die avond heb geproefd zijn allebei van buitenlandse komaf. Barbär Winterbok, zoet, vol en met een rijke nasmaak, is zoals gezegd een Belgisch bier. De rookbok was van Duitse makelijk. En smerig. Niet normaal. Misschien zijn er mensen die van bokbier met een rooksmaak houden, maar ik ben ze niet tegengekomen. Wat een viezigheid. Voor wie het niet kent, stel je een glas bier voor waarin een verse rookworst een dag of drie heeft liggen weken. Hij staat in de lijst omdat ik hem heb geproefd. Maar na twee slokken heb ik hem bij de brouwer van Gramsbarger in de spoelbak geflikkerd.