Casa di Ricomanjaro

Net terug uit Rhenen. Vandaag was er een Dora en Diego fandag in Ouwehands dierenpark. Maar aangezien we geen zin hadden in een rij van drie kwartier voor een voorstelling van tien minuten, werd het vooral diertjes kijken.

Met Puck waren we al eens eerder naar de dierentuin geweest. Maar toen toonde ze nauwelijks interesse in de beesten. We dachten destijds dat ze nog te jong was misschien. Maar sinds vandaag weten we beter. Puck had uitsluitend oog voor de Dora en Diego parafernalia die de Dora en Diego speurtocht vormden. En dus mochten we uitsluitend die route volgen, van de zebra’s naar het berenbos en van de toekans naar het orang-oetanhuis. Want daar zouden de Dora en Diego-puzzels te vinden zijn.

Gelukkig was Borre wél een dankbaar publiek voor de dierentuinbewoners. “Kijk, Puck, pinwins! Kijk, Puck, apies! Kijk, Puck, olifanten! Papa, ik wil nóg meer diertjes kijken!” Grappig is dat Puck ook helemaal niks heeft met onze katten, terwijl Borre hun beste mensenvriend is, al geeft mama de beestjes eten. Misschien hadden we hem toch Barbabee moeten noemen…

Wat gebeurt er met een olifant als je hem een extreem hoge dosis LSD toedient? Dit en 99 andere bizarre, mens- en dieronterende experimenten staan beschreven in het boek Elephants on Acid: And Other Bizarre Experiments van Alex Boese, ook de schrijver van The Museum Of Hoaxes. Zie hier een samenvatting van twintig door Boese opgetekende proefjes. Zorg dat je eerst wat gegeten hebt voor je doorklikt.

Bush wil 190 miljard dollar voor oorlogen

AMSTERDAM - De regering van de Amerikaanse president George Bush denkt in 2008 bijna 190 miljard dollar (ruim 134 miljard euro) nodig te hebben voor de oorlogen in Irak en Afghanistan. De Amerikaanse minister van defensie Robert Gates vraagt het Congres woensdag om de nieuwe begroting goed te keuren. Dit bedrag is veel hoger dan werd verwacht.

Het extra geld is volgens Gates vooral nodig om Amerikaanse militairen beter te beschermen tegen bermbommen, beschadigd oorlogstuig op te knappen en Amerikaanse bases in Irak te versterken.

(c) Novum

Oké, de prijsvraag van de week is:Voor welke constructieve en duurzame doelen zou je 190 miljard dollar op je budget willen bijschrijven?Oplossingen graag voor 8 oktober 2007 via e-mail naar Sjors Boes: sjors.boes@wittehuis.gov 

De derde prijs is een rondreis door Afghanistan in een legerjeep voor twee personen.
De tweede prijs is een rondreis door Irak in een legerjeep voor twee personen.
De hoofdprijs is een week lang elke avond orale seks met naar keuze Arie Ribbens of zijn vrouw.

Een nieuwe verslaving maakt zich langzaam van mij meester. Het is een spel voor twee en het heet Hive. Het is ontworpen en bedacht door John Yianni. Je kunt het in twintig minuten spelen. Uitleggen kost hooguit vijf minuten. Hoe werkt het?

Ieder krijg elf zeshoekige stukken met daarop een insect. Je hebt:

• één bijenkoningin
• twee kevers
• twee spinnen
• drie sprinkhanen
• drie mieren

met elk een andere bewegingseigenschap. Doel is om de bijenkoningin van je opponent te omsluiten. Dat mag met je eigen stukken, maar ook de stukken van je tegenstander kunnen daarbij helpen. De bewegingen:

• de bijenkoningin kan per beurt één stapje zetten;
• de kevers ook, maar zij kunnen ook op een aangrenzend stuk gaan staan en dit daarmee blokkeren of vervolgens aan een andere kant eraf duikelen en zo in een gat terecht komen;
• de spinnen kunnen en moeten drie stappen per beurt zetten;
• de sprinkhanen kunnen in een rechte lijn over de stukken springen, dus ook in een gat terecht komen;
• de mieren kunnen overal komen, behalve in de gaten.De stukken moeten steeds met elkaar verbonden blijven. Maakt niet uit hoe, als ze maar aaneen liggen.

De uitgangssituatie: 

• de jongste speler begint en legt een stuk op tafel;
• de tweede legt een van zijn stukken aan enzovoort;
• let wel: bij het aanleggen mag je nieuwe stuk uitsluitend stenen van je eigen kleur raken;
• als het spel eenmaal begonnen is, dat wil zeggen als de bijenkoningin ligt, mag je overal aanleggen, mits de bewegingseigenschap van je insect dat toelaat;
• binnen de vierde beurt moet de bijenkoningin op tafel.

Zoals gezegd is het vervolgens de bedoeling dat je de bijenkoningin van je tegenspeler omsingelt. Vereist wat taktiek. Een waarschuwing vooraf: speel dit spel niet met je buurjongen die jaarlijks aan de NK jeugdschaken deelneemt. Koud had ik hem de regels uitgelegd, we hadden nog niet eens een proefspelletje gespeeld, of hij maakt me in het eerste potje zonder blikken of blozen in. Hive heeft dan ook wel wat van schaken, in ieder geval voor wat betreft de strategie van zetten uitdenken met stukken die maar op één manier kunnen bewegen.

En voor de liefhebbers: op Spiel 2007, de grootste spellenbeurs ter wereld (vanaf 18 oktober in het Duitse Essen), zal een uitbreiding op het huidige arsenaal insecten het levenslicht zien: The Mosquito, het twaalfde stuk. De mosquito neemt de beweging over van het stuk waar het tegenaan ligt. Dus dat betekent weer nieuwe strategieën. Eigenlijk wacht ik ook op een stuk dat kan doden en zo andere insecten van het bord kan spelen.

De fraai vormgegeven stukken zijn vervaardigd uit zwart en wit bakeliet. Zo gaan ze een leven lang mee, aldus de uitgever. Eerst zien dan geloven, natuurlijk; die bakelieten elpees van vroeger konden ook kapot. Maar ze spelen erg prettig en met het handige meegeleverde stoffen zakje kun je het spel makkelijk meenemen naar de kroeg.

Wie het eens virtueel wil spelen, kan zonder te registreren inloggen op de website van de uitgever: www.hivemania.com. Of kom eens langs voor een potje:-)

Ben nu bijna twee weken aan het sonjabakkeren en echt, ik wil een standbeeld voor deze vrouw. Heb sinds zeven jaar niet zo’n energie gehad als de afgelopen elf dagen. En het is best makkelijk vol te houden. Had ik het al gezegd? Hulde voor Sonja Bakker. Later meer.

Gisteren waanzinnig spel gespeeld. Staat op nummer 1 in de lijst van de boardgame geeks en heet Puerto Rico, volgens insiders hét spel als je Kolonisten en alle uitbreidingssets zat bent. Nu heb ik nog nooit Kolonisten gespeeld, maar ik heb zo’n vermoeden dat ik Puerto Rico leuker zal vinden. Later meer.

En als je hem nou eens niet vergelijkt met het vorige werk van James Lavelle, zou ik willen zeggen tegen alle azijnpissers van de muziekpers die dit album de afgelopen maanden zo nodig moesten afzeiken. Als je er nou eens gewoon naar luistert alsof je een nieuw project hoort – wat de nieuwe Unkle in feite ook is. Dan kun je er toch niet onderuit dat War Stories nu al in aanmerking komt voor Plaat van 2007? Tja, zeg je dan, smaken verschillen. Nee, zeg ik dan, je hebt mensen mét smaak en mensen zonder smaak.

Unkle’s derde is een lekker doomy album boordevol heerlijke (rock)elektronicasongs. Bezwerend gezongen door onder anderen Josh Homme (Queens of the Stone Age, daarvoor Kyuss), Ian Astbury (The Cult), Leila Moss (The Duke Spirit) en Lavelle zelf. Voor de weergaloze productie tekenden Lavelle, Richard File (Unkle) en held Chris Goss die ook gitaar, bas en synth speelt op diverse nummers en heel soms nog wat achtergrondzingt. Af en toe mooi gelaagd, soms ook muntjesplat, is War Stories een supergevarieerde plaat met toch een eenvormige sfeer. Donker, soms vervreemdend, soms een beetje onwezenlijk. Prachtig zijn de rockelementen ingebed in de elektronische ritmiek van de composities. De stuwende drumpartijen, het heerlijke gitaar- en baswerk, de niet altijd even prominente synths, de kwaliteit is hoog. Torenhoog.

Persoonlijke favoriet is het door Lavelle zelf gezongen en door onder anderen Goss meegeschreven Hold My Hand, dat is voorzien van een bijna catchy refrein met een prachtig koortje. Maar dan hebben we nog een uur te gaan. Een uur waarin je je in een geluidsdroom waant waaruit je pas tegen het eind ontwaakt. Want dan zakt het album een beetje in om als een nachtkaarsje uit te gaan. Maar dan zet je hem gewoon opnieuw op.