Casa di Ricomanjaro

Een avondje Alphen met vrienden. Dacht ik. Om het weekend goed in te luiden. Op het station had ik mijn mp3-speler nog niet op. Zo kon ik horen wat werd omgeroepen. De treinen naar Woerden, Gouda, Den Haag en Rotterdam reden niet. Vanwege een wisselstoring bij Woerden. De trein naar Den Bosch, Eindhoven en Maastricht kwam op een ander spoor en veel te laat binnen. Het was nog niet zeker of die naar Amersfoort, Zwolle, Assen en Leeuwarden zou rijden.

Opnieuw klonk de boodschap dat de treinen naar Woerden, Gouda, Den Haag en Rotterdam niet reden. Reizigers naar Leiden werd aangeraden via de stoptrein naar Hilversum, Weesp en Schiphol te reizen. Dus die naar Leiden reed ook niet. Godverdomme. En bovenal, hoe kwam ik nu in Alphen?

Ik had na een eerdere ervaring een hoge pet op van de servicemedewerker op het station. Die wist me te vertellen dat ik beter met de sneltrein naar Schiphol kon reizen om daar over te stappen op de trein naar Leiden en dan hopen dat ik van Leiden naar Alphen kon. De trein naar Schiphol was zojuist overvol vertrokken. Ik zag mijn date in het water vallen.

Twee telefoontjes later was de avond gecancelled. Ik zou die nacht ook nog terug moeten en zoals het er nu naar uitzag, zou ik zo’n beetje de hele avond in de trein zitten. Ik vervloekte de NS. Maakte aanstalte om naar de bussen te lopen en op huis aan te gaan. Eigenwijs hopend dat mijn wens de waarheid geweld aan kon doen, liep ik toch nog even naar het spoor waar de trein naar Leiden en dus naar Alphen hoorde te vertrekken. Toen ik langs het grote blauwe bord kwam, zag ik dat de treinen naar Den Haag, Rotterdam en Leiden er niet op stonden en mijn hoop, of wat er nog van over was, vervloog.

Ik liep verder. De roltrap af. Op het perron stond een groepje reizigers om een conducteur heen. Er werd veel gelachen. Uitbundig en opgelucht. Nogmaals riep de NS-dame om dat de treinen naar Woerden, Gouda et cetera niet reden en dat, wilde je naar Leiden, je het beste met de stoptrein via Hilversum kon rijden. Ik liep naar het groepje met de conducteur. Toch weer hoopvol. Nadat ik hem gesproken had, pakte ik mijn telefoon, euforisch. De trein naar Leiden reed gewoon.