Jan 3
Jasmijn en ik. En ik…
… heb er waanzinnig lekker gegeten vanavond. Jasmijn en ik is een Aziatisch restaurant aan het einde van de Utrechtse Kanaalstraat. Wilde er al eerder heen. Niet gelukt. Nu was het dan zo ver. En het wachten leverde een forse beloning op. Want zelden heb ik zulk fijn oosters voedsel geproefd.
Jasmijn en ik was voorheen een afhaalchinees waar je ook kon eten. Een vrij traditionele Nederlandse chinees, mannen die bier dronken bij het afhalen, de Elle, de leesmap en de Telegraaf op de tafeltjes, dat werk. Het restaurant heette toen nog Lin Far. De dochter des huizes nam het twee jaar geleden over en bouwde het om tot enigszins trendy Aziatisch eethuis. Binnen afzienbare tijd vestigde Jasmijn en ik haar naam en op internet verschenen lovende recensies. Terecht. Wij kozen met zijn tweeën voor zes voorgerechtjes, Jasmijnhapjes, en een bijgerecht. Hieronder staan ze, gekoppiepeest van haar website.
Mooie mantel in de herfst
Krokante eend met gestoomde pannenkoeken, pruimensaus en lenteui.
- Goede combinatie. Lekker vlees. Exact de juiste gaarheid, als je dat zo mag noemen.
Buideltjes van de monnik
Gefrituurde wonton gevuld met Chinese champignons en groenten.
- Hoogtepunt van de avond, vond ik zelf. Samen met de aubergine en de hoisinsaus.
Blijmoedige biggetjes in het groen
Krokante spekjes met hoisinsaus, taugé, chili, en wortelsliertjes in blaadje sla.
- De lekkerste saus van de avond; ook een van de beste gerechten. Heerlijk licht.
Munten uit de Gouden Tempel
Aubergineschijfjes gevuld met geurige taro/garnalenpuree in lichte oestersaus.
- Smullen alsof je voor het eerst Aziatisch eet. Door god ingegeven kookkunst ging hieraan vooraf.
Danseressen uit de zoete zee
Garnalen roergebakken met lenteui en gember met glasnoedels.
- Noedels waren lekker, de garnalen net iets te droog gebakken.
Hemels waterballet
Thaise rode garnalencurry met zachte banaan.
- Smaakte een beetje als een doorsnee rode curry, ook deze garnalen hadden iets te lang op het vuur gestaan. Dit is eigenlijk een hoofdgerecht. We namen het in een kleine portie.
De culinaire reis naar China
Gladde, knapperige sliertjes kwal geserveerd op een bedje van spinazie.
- De marinade was overheerlijk, zoetzuur en redelijk pittig tegelijk. De kwal zelf, denk ik, smaakloos. Wel een aparte sensatie in je mond. Een vreemd soort zacht krokant.
Leuk om eens gegeten te hebben. De bediening was gezellig en snel. De sfeer erg oké. Een soort quasi-hipheid, met leuke lampjes en achterafplekjes. Zie website. En ga het zeker eens proberen.
Comments are off for this postNo Comments
No comments yet.
RSS feed for comments on this post.
Sorry, the comment form is closed at this time.