Casa di Ricomanjaro

Wederom een vlekkeloze reis gehad, ondanks twee veel te vroeg uit hun slaap gerukte kinders. Beide sliepen in het vliegtuig vrolijk verder.

En ja, toch nog een hagedis weten vast te leggen. Het is geen mooie foto (what else is new), maar hij voldoet. Verder weinig toegekomen aan bloggen, kinders bleven tot laat op en je wil ook vakantie hè?

…en lees hier waarom! (thanx Mike)

De eerste week Korfoe revisited zit er alweer op. En God, wat gaat de tijd snel hier, al doen we niet veel anders dan luieren en af en toe een stukje de bergen inwandelen. Omdat we geen zin hadden in ansichtkaarten, hierbij onze digitale versies. Op de eerste foto in het midden, achter Puckje, zie je ons straatje waar we elke dag boodschappen doen, ijsjes halen en eten.

Op de tweede foto zie je in de verte ons strandje, waar we bijna elke dag wel even neerstrijken voor wat verkoeling -het water is echt heerlijk!- en om visjes te kijken. Zandkastelen bouwen is er met onze kids niet bij. Elk bergje dat je maakt, wordt voortijdig en vakkundig door een van beide afgebroken. En als we de schurkjes niet in toom houden, mollen ze ook andermans bouwwerken, zoals de twee gigantische tieten van een groepje puberende kereltjes een paar dagen geleden. Anyway, we verheugen ons nog niet echt op de terugreis.

… maar wel een paar dozijn jonge zwaluwtjes tussen de elektriciteitspalen bij het zwembadje pal achter ons appartement en een sprinkhaan die ik net daarvoor bij toeval het leven had gered. Juist toen een grote gekko op hem af raasde, kwam ik de tuin achter ons appartement ingelopen, waardoor de hagedis uitweek naar de dichtstbijzijnde boom en zijn middageten liet voor wat het was. Het springbeest bleef vervolgens lang genoeg zitten om mij wat foti te laten maken. Of de gekko later in de middag het beest alsnog te pakken heeft gekregen, is niet bekend. Als je op de foti klikt, krijg je een nieuw venster met een vergroting.

Puck en Borre slapen niet echt gemakkelijk in, hier op Korfoe. Maar als ze eenmaal zijn vertrokken, krijg je ze ook niet meer wakker en kun je gewoon flitsen op hun slaapkamer. Een nachtelijk shotje:

Het is weer heerlijk op Korfoe. Graadje of dertig, geen wolkje aan de lucht. Zaten we vorige keer in Acharavi aan de noordkust, ditmaal zijn we neergestreken in Agios Gordios, een klein dorpje aan de westkant van het eiland. In opnieuw een erg fijn huisje, nog geen steenworp van een erg fijn strand. En een erg fijne zee, waarin prachtige gestreepte zilverkleurige visjes rond je benen zwemmen. Helemaal goed dus.

Niet erg fijn zijn evenwel de in grote getalen aanwezige muggen die zich van Citronela of citroenkaarsen niks aantrekken, noch van kleren, luiers en andere bescherming. Met zijn vieren zijn we na drie dagen inmiddels goed voor een bult of honderdvijftig. En jeuken dat die krengen doen. Echt, je komt handen te kort. Elk half uur moet ik de vellen onder mijn nagels vandaan halen.

Ook de wesp is hier ruim vertegenwoordigd. Gisteren in theorie heerlijk gegeten in een restaurantje aan het strand. In theorie, want de hele maaltijd zijn we bezig geweest de wespen weg te wuiven die het vlees van de bordjes van ons kroost probeerden te snokken. Uiteindelijk bracht een bakje met brandende koffie wat verlichting. De meeste verdwenen, maar enkele bleven hardnekkig dooretteren. Wie denkt dat wespen alleen maar van zoet houden en heel slim te vangen zijn met een wespenval vol vruchtensap komt hier bedrogen uit. We zijn [knock on wood] gelukkig nog niet gestoken door deze geel-zwarte vergissingen van moeder natuur.

Desondanks vermaken we ons hier prima, tussen het krabben door. En eenmaal met je dikke reet in de zee, merk je niks van voornoemd ongedierte. Dus het zal niemand verbazen dat we daar het meest vertoeven. Volgende keer ook foti. Of nou ja, toch eentje dan, zie hieronder mijn gezin dat de was doet.

Vannacht vliegen we weer voor twee weken naar Korfoe. Mocht er een internetcafé in de buurt zitten, dan lees je misschien al eerder iets nieuws hier.

En anders tot over twee weken!