Casa di Ricomanjaro

Hun spullen gaan in plastic zakken en worden op straat gezet. Zelf krijgen ze handboeien om en moeten ze hun kamer onmiddellijk verlaten. Iran wacht als eindbestemming.

Het is even voor zessen in de ochtend als een forse eenheid politiemensen met veel machtsvertoon het asielzoekerscentrum in het oude Militair Hospitaal aan de Spinozaweg in Utrecht binnenvalt. Tot de tanden gewapend en met kappen voor hun gezicht trappen ze de deur in en gaan ze op zoek naar een Iraans gezin dat die dag teruggestuurd zal worden naar het land van herkomst. De kinderen van het gezin spreken beter Nederlands dan hun moedertaal. Gedwee laten zij zich boeien en afvoeren naar Schiphol, waar het vliegtuig wacht.

Een groot deel van de bewoners raakt zwaar in paniek door de inval en zal de komende tijd gebukt gaan onder nachtmerries en derhalve zeer slecht slapen. Veel asielzoekers zijn immers behoorlijk getraumatiseerd door de ervaringen die ze hebben opgedaan in het land dat ze ontvlucht zijn. Een dergelijke inval wakkert dergelijke trauma’s op effectieve wijze verder aan.

En dit gebeurt gewoon in Nederland. Op een doordeweekse dag in Nederland. Ik kan er met mijn verstand noch met mijn gevoel bij. Dít is terreur.

Jeugd Urk takelt aalscholvers toe

LELYSTAD - Het Openbaar Ministerie (OM) in Lelystad gaat zes jongeren uit Urk strafrechtelijk vervolgen voor de mishandeling van een aantal aalscholvers. Dat zei een woordvoerster woensdag. Volgens de politie hebben de jongeren dit voorjaar onder meer twee aalscholvers achter een scooter aan gesleept na die eerst te hebben bekogeld.

De groep bestaat uit een meerderjarige verdachte en vijf minderjarigen. De volwassen Urker moet zich over een tijdje voor de rechter verantwoorden. Het OM heeft ook al actie ondernomen tegen de vijf anderen, maar wil de jongeren eerst zelf van de maatregel op de hoogte brengen. De verdachten zouden de aalscholvers eind mei hebben mishandeld omdat de dieren massaal de singels op Urk leegvisten.

(c) ANP

Zeg God, als u bestaat, straf deze onderdanen dan even. Laat ze in ieder geval dat prachtige scheppingsverhaal uit Genesis nog eens lezen. Thank you very much!

Rauwe gamba’s 24 uur marineren in pure ouzo is geen goed idee. Doordat je de gamba’s maar kort bakt, heeft de alcohol niet de tijd om (grotendeels) te verdampen. Daardoor proef je er teveel van en dat is niet lekker. Zomaar een tip…

Hier een preview van hoofdstuk 12, vers van de pers:-)

Zijn deur ging open en daar stond Ella. In haar badjas, daaronder een joggingbroek. Met in haar linkerhand een Benson & Hedges tasje, grijs met blauwe letters. Iets zwaars, zag Jonathan. Ella deed de deur van zijn kamer achter zich dicht en ging naast hem op zijn bed zitten. Ze haalde een opgerolde handdoek uit de tas tevoorschijn en daaruit een fles ouzo. Pilavas, eigenhandig geïmporteerd van het Griekse Corfu. Twee weken voordat ze opgenomen werd. Ik heb geen glaasjes, zei ze. Jonathan keek naar de lege tas op het bed, om te zien of er nog meer in zat, en moest lachen. “Dan drinken we gewoon uit de fles. Geen punt.” Maar al tijdens het laatste woord schrok hij van het idee dat hij met haar op zijn kamer ouzo zou drinken. Dronken worden, terwijl hij 60 mg Oxazepam in zijn lijf had. Terwijl de verplegers zouden kunnen binnenkomen. En terwijl hij zijn slaappil nog moest halen. En zo dacht hij nog meer, maar zijn zin in verdere verdoving maakte een einde aan zijn aarzelingen. Ella was weer opgestaan.
“Ik ga twee glaasjes halen. Wacht maar even hier. Ik zal de deur dichtdoen. Niet weggaan, hè” Ella gooide de fles op zijn bed en verliet zijn kamer. Jonathan pakte hem op en keek naar het etiket. Grieks, hij kon er geen woord van lezen. Maar hij zag het alcoholpercentage en schrok toch even. Hij stond op en begon zijn kamer op te ruimen. Hing zijn kleding geordend over zijn stoel en maakte zijn bed op. Hij liep naar de wastafel en keek in de spiegel. Zijn haar was een rommeltje. Met pieken van de weggestreken plukken haar waar veel gel op had gezeten. Hij ademde in de spiegel en tekende een hartje op het beslagen glas. Slordig van vorm, voor zijn doen. Hij ademde weer op het glas en tekende twee tieten. Geil mannetje, dacht hij. Maar hij kon er niet om lachen. Een bons klonk tegen zijn deur. Geschrokken draaide Jonathan zich om, toen bewoog de klink en kwam Ella binnen, met twee glaasjes en een pak druivensap. “Camouflage”, fluisterde ze en Jonathan glimlachte flauwtjes.

Zijn eerste glas ouzo was binnengekomen als een sloophamer in een broze gipswand. Nadat Jonathan nog wat had tegengestribbeld, hadden ze gepraat over het bedrog van de overheid waar het meldingen van terreur betrof, meer specifiek over de informatie die zij hierbij verstrekte. Zijn benen waren zwaar geworden en zijn hoofd was heerlijk vaag. “Wat een leven”, dacht hij even toen hij zijn tweede glas inschonk. Hij keek naar Ella die in hoog tempo een halve fles had weggedronken. Bij elke slok keek ze hem aan en zei ze: “Niet teveel drinken, hè?” Jonathan wist niet precies of ze daar een diepere betekenis aan toekende. Ergens hoopte hij van wel.
“Zullen we in bad gaan?”
“Wat?”
“Zullen we lekker in bad gaan. Deurtje op slot, flesje mee.”
“Eh, nou eh, ik, eh, ik heb een vriendin.”
“Ja, dat weet ik ook wel. Maar die zie ik hier nu niet. Jij?”
Hij voelde iets door zijn boxer kruipen. Onopvallend legde hij zijn handen in zijn schoot. Hij krabde met zijn rechterhand aan zijn linkerdijbeen.
“Ah, je hebt ook zin, zie ik”, lachte Ella.
“Eh”, Jonathan begon te stamelen en voelde zich niet echt gemakkelijk meer. Hij keek naar zijn glas. Ella stond op.

‘Nederlandse predikanten twijfelen aan God’

HILVERSUM - Een op de zes predikanten weet niet of er een God of hogere macht bestaat of gelooft er zelfs helemaal niet in. Dat blijkt uit een vrijdag gepresenteerd onderzoek van godsdienstsocioloog Hijme Stoffels van de Vrije Universiteit.

Het onderzoek is in opdracht van de IKON verricht onder de bij die omroep aangesloten kerken. Aanleiding is het 60-jarige bestaan van de IKON. Ruim achthonderd voorgangers werd gevraagd naar hun godsbeeld.De verschillen tussen de kerken zijn erg groot. Voorgangers van het Leger des Heils en de Gereformeerde Bond twijfelen helemaal niet aan het bestaan van God terwijl 42 procent van Remonstrantse Broederschap zegt te twijfelen.

(c) ANP

Hoewel ik elke twijfel aan het bestaan van God van harte toejuich, is het tamelijk schokkend dat Nederland kennelijk nogal wat predikanten telt die maar wat aanrommelen. Want hoe kun je nou de blijde boodschap verkondigen als je niet eens zeker weet of je bronnen wel bestaan? Kies dán een ander vak. Of deel je twijfel op zijn minst met je gemeente. Waar moet het heen met deze wereld, als de dominee al niet meer te vertrouwen is?

Israël neemt miljoen in beslag Palestijnse bankenRAMALLAH (ANP) - Het Israëlische leger heeft woendagochtend vroeg meer dan 1 miljoen dollar in beslag genomen tijdens een reeks invallen bij Palestijnse banken en wisselkantoren op de Westelijke Jordaanoever. Volgens een woordvoerder van het leger was het geld bedoeld voor de financiering van terrorisme.

De Palestijnse veiligheidsdiensten meldden dat er miljoenen dollars, documenten en archiefmateriaal zijn gestolen. Volgens Israëlische bronnen was het inbeslaggenomen geld afkomstig uit Syrië en Iran en bedoeld voor de radicale Hamas-beweging.

Ik zou bijna willen zeggen: geen commentaar. Maar dit soort acties vraagt om woede. Op Middeleeuwse wijze worden de Palestijnen geplunderd en van hun grond, huizen en kapitaal ontdaan. Je zou toch denken dat de Isreali’s moeten hebben geleerd van het nog niet zo heel ver achter ons liggende verleden. Mijn sympathie voor de Palestijnse zaak groeit met de dag.

Ik heb het hier al vaker besproken. In een democratie horen kerk en staat gescheiden te zijn. Nu wil ik niet roomser dan de paus (eikel) overkomen, maar het slot van de troonrede was mij, zoals elk jaar, weer een doorn in het oog:

Op u, leden van de Staten-Generaal, rust een belangrijke taak. U mag zich daarbij gesteund weten door het besef dat velen u wijsheid toewensen en met mij om kracht en Gods zegen voor u bidden.

Los van het feit dat dit een oerlelijke tekst is, wil ik niet dat de bestuurders in ‘mijn’ land varen op Gods zegen. En ik wil al helemaal niet dat een ongekozen staatshoofd voor onze leden der Staten-Generaal gaat bidden. Maar misschien ben ik wel te ouderwets.