Casa di Ricomanjaro

Men neme twee grote scholfilets. Men snijde plakjes gemberwortel. Men zorge dat men goed kerriepoeder op voorraad hebbe. Men poedere heel licht een minuscuul snufje kerriepoeder op beide zijden van de scholfilets. Men bakke een flinke bodem olijfolie met een mespuntje palmolie (echt een heel klein mespuntje). Men bakke de gemberwortel zo’n twintig seconden. Dan perse men een half teentje knoflook door de olie-met-gemberwortel en gooie men de scholfilet erbij. Even bruinbakken, tweeëneenhalf, drie, hooguit vier minuutjes per kant. MEN PANERE NIET!!! En liever ook geen zout, of anders een heel klein beetje.

Men kunne de scholfilet ook in stukjes snijden voor het bakken. Dan moete men uitgaan van een baktijd die ongeveer een halve minuut per kant korter is. Eet ze.

Vandaag nieuws:

Discussie over God in EU-grondwet

BRUSSEL – Europese politici vliegen elkaar opnieuw in de haren over drie ontbrekende woorden in de ontwerp-Europese grondwet. De vraag is of de tekst moet gaan verwijzen naar “de christelijke traditie” van Europa.

Het idee was in het ontwerp gesneuveld, omdat een meerderheid de EU-toetreding van het islamitische Turkije niet wilde bemoeilijken. Katholieke landen als Italië en Polen waren teleurgesteld.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel vindt de woorden “een wezenlijk onderdeel van de tekst”, zei ze deze week na een bezoek aan de paus. Merkel leidt in 2007 een discussie over aanpassing van het ontwerp dat in Nederland en Frankrijk is afgewezen.

Frankrijk en België bestreden Merkels idee direct. De socialistenleider Martin Schulz in het Europees Parlement diende dinsdag een persoonlijk protest in bij Merkel. “Het compromis over het huidige ontwerp was al moeilijk genoeg”, zei Schulz. “Een nieuwe discussie over God in de grondwet is een onnodige last”.

Europarlementslid Sophie in ‘t Veld (D66) vindt de verwijzing naar het christendom absoluut verkeerd. “Met de grondwet zitten we al zo in de problemen. Is dit nu werkelijk de eerste prioriteit van mevrouw Merkel? Besluiten over de procedures voor terrorismebestrijding lijken me belangrijker”.

De Europese Commissie staat echter open voor suggesties, zei een woordvoerder donderdag: “De EU-landen hebben immers tot begin volgend jaar een ‘denkperiode’ ingelast over de grondwet. Daarna kijken we voor welke ideeën er een meerderheid is”.

(c) ANP

Het gaat om drie woordjes. Wat is dit voor politiek? Is de rest zo weinig boeiend, dat zij tot dit soort discussies leidt? Gaten in het onderwijsstelsel, gebrek aan goed personeel. Wachtlijsten in de zorg, mensen die zorg niet eens kunnen betalen. Komt in elk EU-land voor. Maar niet interessant genoeg voor ons Europese bestuur. Morren over drie woordjes, dat wel. Morren over al of geen christendom in de grondwet. Ik dacht dat in onze democratie sprake was van een scheiding tussen kerk en staat.

En die terrorismebestrijding waar In ‘t Veld (D66) het over heeft, is ook onzin. In de jaren zeventig, toén had je terrorisme in Europa.

Zie hier… NOT! Linkje linkt niet meer naar het oorspronkelijke filmpje; dit was te zien:

Een man berooft een bank in San Diego. De dader draagt een Ronald Reagan-masker. Hij laat het vervolgens ook nog achter. Een klant wist niet wat hij zag. Het betreft een kantoor van de Bank of America. Volgens statistieken van de FBI is het de vijftiende bankoverval deze maand.

Ik vind niet dat mensen een bank moeten overvallen. Maar een Ronald Reagan-masker opzetten getuigt van smaak. Het zorgt wellicht voor een effectief shockeffect. Nogmaals, ik wil niet oproepen tot misdadig gedrag, maar graag zie ik een inbreker met een Rita Verdonk-masker een huis binnensluipen. Of een crimineel in een compleet Arie Ribbens-pak. Ik zou hem/haar met liefde aangeven en ongetwijfeld herkennen bij de politie. Mits nog verkleed uiteraard. Ook een stadion vol maskers van Cruyff zal wonderen doen. Ongetwijfeld stuwt een dergelijke ontwikkeling het voetbal naar ongekende hoogte, waarbij zelfs voor Feyenoord een rooskleurige toekomst is weggelegd.

Mike B merkte op:

Stone rolls into smoking ban row

Rolling Stones guitarist Keith Richards may have flouted Scotland’s smoking ban when he played to thousands of fans at Glasgow’s Hampden Park. The city council confirmed it was investigating reports that he smoked on stage throughout the gig on Friday.

The veteran rocker could face a £50 fine and Hampden Park could also face a £250 penalty if officials prove the venue failed to enforce the ban. The rock ‘n’ roll legends are on the UK leg of their A Bigger Bang world tour.

A ban on smoking in all public places came into effect in Scotland on 26 March this year. At the beginning of this month, actor Mel Smith was warned not to smoke during his performance of Churchill in the play Allegiance at the Edinburgh Fringe festival. Edinburgh City Council had said that the Assembly Rooms would be shut down if the law was broken.

Neil Rafferty, from the Freedom Organisation for the Right to Enjoy Smoking Tobacco (Forest), said: “This is yet another way in which the smoking ban makes Scotland look ridiculous. “A few weeks ago we had Mel Smith being forced to compromise his portrayal of Winston Churchill under a threat of the whole venue being closed down, and now we have Scotland’s national stadium Hampden Park under investigation for spurious reasons.”

However, the anti-tobacco organisation Action on Smoking and Health (Ash) Scotland said celebrities should not be above the law. Chief executive Maureen Moore said: “If he has been breaking the law then he has to pay the penalty like anyone else.”

(c) BBC News

Mike: “Het lijkt erop dat Keith Richards een bekeuring gaat krijgen. Nu ben ik geen fervent roker, maar nadat ik al eerder las dat de filmmaatschappij van Tom & Jerry vrolijk aan het geschiedvervalsen gaat door in klassieke (!) Tom & Jerry filmpjes de rookscenes te verwijderen word ik nu echt wel een beetje pissig.”

Jerry heeft ook recht op een rookvrije werkplek.

Mike: “Moet ome Keith die meer dan 40 jaar de “rock-icoon met peuk” uithangt nu opeens grassprietjes in zijn mond hangen of zo?”

Ja, dit kan écht niet. Artiesten die niet meer mogen roken op het podium. Wat volgt? Bouwvakkers die op de steigers geen shaggie meer mogen draaien? Journalisten die worden gedwongen nicotinepleisters te plakken?

“Kan iemand die Schotten een draai om hun oren geven? Wat een nonsens.”

Wacht maar af, Mike. Dit heb je hier binnen een paar jaar ook. Tivoli rookvrij, ook als The Ethiopians spelen. Berg je maar.

Wat is het toch leuk om naar een club muzikanten te kijken waar de spelvreugde vanaf druipt. Bløf is zo’n band. Live rocken de Zeeuwen al jaren alsof de duvel hen op de hielen zit. Maar in theater Luxor, gelegen aan de voet van de Erasmusbrug, was het vooral mijmeren met oog voor uitheems detail.

Niet eerder zag ik in ons land een zo smaakvol geslagen brug naar muziek uit India, Kenia, Ierland, Cuba, Japan. Zonder zijn oorspronkelijke identiteit ook maar een seconde te verliezen, smeltkroesde het gezelschap rond Paskal Jakobsen dat het een aard had.

En geen haar minder dan op plaat. Centraal stond het eerder dit jaar verschenen superalbum Umoja. Niet alle gastmuzikanten waren present. In juni had Bløf ook al huisgehouden in het Rotterdamse theater aan de Maas. En ook daar was een selectie van het gezelschap dat meedoet op ‘s bands meest recente langspeler te bewonderen geweest.

Vanavond waren de Kodo drummers erbij, die het tweede deel van de show stalen. Wat een geweldenaren. Knallen op reusachtige trommels, alsof een oorlog aan de rest van de wereld moest worden afgekondigd. En zo opzwepend, zo ritmisch overdonderend samenspelend met drummer Norman Bonink, die overigens van sfeermaken wist. Ik ken weinig slagwerkers die zich tijdens een optreden zo betrokken tonen bij zijn medebandleden als de man die in 2002 de bij een motorongeluk omgekomen Chris Götte opvolgde. Wat een geniale drummer.

Bløf begon eventjes niet zo overtuigend, maar toen het eerste refrein klonk, stond het kippenvel op mijn armen. De Hemel Is De Aarde opende na een intro van Omar Faruk Tekbilek die met Turkse saz de toon zette. In een stiller arrangement dan op plaat, maar met evenzoveel zeggingskracht liet Bløf zien waarom velen haar debestebandvanNederland noemen. De show die hierop volgde, bevatte zoals gezegd bijna alle nummers van Umoja afgewisseld met vooral rustig werk van de laatste paar albums -mag ik bij deze het verzamelrariteitenalbum Het Einde Van Het Begin even onder de aandacht brengen?- waaronder een met Keniaan Harry Kimani gezongen Omarm (Nishike).

Eervolle vermeldingen? Een bespreking van dit concert hoort te wemelen van eervolle vermeldingen. Had ik de Kodo drummers al genoemd? Na een soloconcert brachten zij Aanzoek Zonder Ringen tot een hoogtepunt van de show. De Ieren Terry Woods, Paul Harrigan en Shane Martin maken er een prettig potje van, van wie laatstgenoemde in Wennen Aan September Counting Crow-Adam Duritz met verve verving. Tot de vergetelheid verbande. De Japanse zangeres Yoshie Sunahata (Kodo) paste met haar haarzuivere stem naadloos in het lieflijke Kauwgum, Thee en Wierook. Ook de Portugese fadodiva Cristina Branco toonde zich een meester in het samenwerken. En ook zij bleef maar terugkomen.

Want afscheid nemen lag het gezelschap gelukkig zwaar. Drie keer klommen zij het podium weer op, de show duurde maar liefst twee uur en veertig minuten. En gek genoeg werd het titelnummer van Umoja, Een En Alleen niet gespeeld. Het zou zo een mooie afsluiter zijn geweest. Maar dat is dan ook het enige minpuntje. Van een overigens heerlijk avondje muzikale verwennerij. Ben benieuwd naar de dvd.

Als wij nu zouden uitsterven en begrijpende wezens van een andere planeet zouden de aarde met de huidige stand van haar wetenschap overnemen, dan brachten zij vast en zeker geen scheiding aan tussen lichaam en geest.

Lichaam en geest. Al eeuwen, duizenden jaren lang zijn zij de twee componenten waaruit de mens bestaat. Sommige groeperingen voegen daar nog ziel en/of astraal lichaam aan toe, maar feitelijk hebben we altijd een onderscheid gemaakt tussen lichaam en geest.

Deondanks bestaat er helemaal geen geest. Elke gedachte die we hebben, elk gevoel we ervaren, ze zijn allemaal gedreven en geremd door fysiologische processen. Op elkaar reagerende materie, chemie, een uitwaaierende keten van lichamelijke interacties tussen stofjes, moleculen, die met grote snelheid herordend worden.

Niks geest, bezieling, dromen zijn bedrog. Zelfs een bijna-doodervaring, compleet met tunnel en licht, kun je met elektroden opwekken. Alles is lichamelijk. Lichaam. En ook dat is slechts een benaming voor het biologisch wonder dat de mens is. Geen geest, geen lichaam, maar kunst.

Nu.nl, vandaag:

Cameratoezicht neemt verder toe

DEN HAAG – Bijna de helft van de gemeenten die camera’s gebruiken om de openbare orde in de gaten te houden, wil deze vorm van toezicht uitbreiden. Van de gemeenten die nog geen camera’s hebben hangen, heeft 14 procent plannen om dit het komende jaar alsnog te doen. De effecten van cameratoezicht op de veiligheid en de gevoelens van mensen daarover zijn echter onduidelijk. Dat blijkt uit een onderzoek dat minister Johan Remkes (Binnenlandse Zaken) maandag naar de Tweede Kamer heeft gestuurd.

Bijna een op de vijf gemeenten houdt toezicht met camera’s, in uitgaans- en winkelcentra, op bedrijventerreinen en op en rond stations. Het ministerie laat de komende vijf jaar evaluatieonderzoek doen naar cameratoezicht.

Gemeenten beschouwen cameratoezicht vaak als een aanvulling op andere maatregelen om de veiligheid en het toezicht op straat te vergroten. In 60 procent van de gemeenten worden de beelden altijd of op bepaalde tijdstippen live bekeken. Driekwart van de gemeenten neemt maatregelen om de beelden te beveiligen tegen manipulatie. De meeste gemeenten maken bijvoorbeeld op borden of posters duidelijk dat er cameratoezicht in een gebied is. Maar de bekendheid bij het publiek met de camera’s blijkt niet optimaal, waardoor de preventieve werking volgens de onderzoekers niet volledig uit de verf komt. Cameratoezicht vormt een inbreuk op de privacy, maar dat idee leeft bij steeds minder mensen, blijkt uit het onderzoek.

(c) ANP

Ja, en zo is het ook. De afgelopen tien, vijftien jaar heeft een enorme verschuiving plaatsgevonden in het privacydenken. Hoewel elke middelbaar opgeleide westerling tijdens de lessen Engels in de vorm van Orwell’s 1984 is gewaarschuwd voor de gevolgen van Big Brother, geven we nu bakken met geld uit aan apparaten waarmee we nagenoeg overal ter wereld kunnen worden getraceerd. Als je in de jaren tachtig tegen de gemiddelde westerling had gezegd dat hij over twintig jaar een apparaat bij zich zou dragen waardoor overheden zijn gangen na konden gaan, dan had hij je uitgelachen. Als je daar bij had gezegd dat ie voor dit apparaat ook nog flink in de buidel zou tasten, waren meewarige blikken je deel geweest. Maar anno 2006 wordt je niet meer voor vol aangezien zonder mobiele telefoon.

Nog zoiets: begin jaren negentig haalde een wetsvoorstel de pers waarin het plan was vervat een identificatieplicht in te voeren. Heel Nederland stond op zijn achterste benen. Wat dachten ze wel niet in Den Haag? Terug naar de tijd van “Ausweis bitte”?, vroeg iedereen zich verontwaardigd af. Het wetsvoorstel verdween in de prullenbak. Maar iets meer dan tien jaar en een paar welgemikte vliegtuigjes later mocht het er weer uitkomen. En gingen we zonder protest overstag. Met als resultaat dat wanneer je nu zonder licht op je fiets wordt aangehouden en je de hermandad geen legitimatiepapiertje kunt tonen, je gewoon een nachtje mag worden opgesloten. Dat is vrij Nederland begin 21e eeuw. Wordt vervolgd.