Casa di Ricomanjaro

Zelden hoorde je zoveel mensen verzuchten dat ze reikhalzend naar de lente uitkeken als dit jaar. En zelf was ik ook eind november al klaar met de winter van 2005/2006. Maar de eerste mooie -of in ieder geval relatief mooie- dagen zijn binnen. Op eerste paasdag kon je zelfs zonder jas naar buiten. En dat is voor een koukleum als ik dé graadmeter voor lenteweer.

Puck en Borre mochten nog niet zonder jas. Die waren pas ziek geweest, zoals wel vaker afgelopen winter. En terwijl alle kindjes in de speeltuin in hun truitje liepen en er zelfs al ouders in t-shirts waren, wilde Puck met alle geweld met haar wantjes aan op de schommel. Je kunt je voorzorgsmaatregelen maar genomen hebben.

Overigens, nu we het toch over pasen hebben. Even een klein fragmentje van een gesprek dat ik vrijdagavond had met mijn goede vriend Dennis:

Dennis: “Zeg, jij kent toch de bijbel uit je hoofd?”

Ik: “Nou, eh, da’s wat erg optimistisch gesteld. Hoezo?”

D: “Vandaag, op Goede Vrijdag, werd Jezus toch gekruisigd?”

Ik: “Ja, volgens het Nieuwe Testament wel.”

D: “Wat gebeurde er dan de rest van pasen?”

Ik: “Toen is ie uit de dood opgestaan. Je weet wel, lag ie in die grot met die grote steen ervoor. Die was de volgende dag weg en Jezus zelf was ook weg. Opgestaan uit de dood. De verrijzenis. Da’s het verhaal achter het christelijke pasen, zeg maar.”

D: “Maar als ie op vrijdag werd gekruisigd, dan kan ie toch nooit al op zondag uit de dood zijn opgestaan. Als je wordt gekruisigd, duurt het toch een aantal dagen voor je echt dood bent?”

Ik: “Volgens mij kreeg ie nog een speer in zijn ribbenkast van een Romeinse soldaat. Dat stond vroeger in mijn kinderbijbel, met plaatje erbij.”

D: “Ik vind het maar een raar verhaal.”

En dat is het natuurlijk ook. Gek genoeg heb ik me als kind nooit verbaasd over dat verhaal van de wederopstanding. Leek me na al die andere verhalen uit de bijbel nou ook weer niet zo vreemd. Maar wat ik me wel sinds mijn achtste afvraag: wie heeft destijds die steen daar weggehaald?