Casa di Ricomanjaro

Dit kan toch echt niet langer zo doorgaan? Even een terugblik; dit was februari jee el:

Taïda mag voorlopig in Nederland blijven

Uitgegeven door ANP, 3 februari 2006, 11:42

AMSTERDAM – De 18-jarige scholiere Taïda Pasic mag voorlopig in Nederland blijven. Dat heeft de rechtbank in Amsterdam vrijdag besloten. Eerder was het uit Kosovo afkomstige meisje uit haar klas in scholengemeenschap De Driemark in Winterswijk gehaald en naar een uitzetcentrum overgebracht.

De rechtbank in Groningen gelastte woensdag dat ze de beslissing over haar uitzettingsprocedure in vrijheid mocht afwachten. Ze had toen al bijna twee weken doorgebracht in het uitzetcentrum in Rotterdam.

En nu moet ze dus twee weken voor ze examen zou doen het land uit zijn. Een gymnasiumdiploma komt in gevaar. Een diploma waarmee ze haar toekomst net even die diepte-investering geeft die ze nodig heeft. Maar het mag allemaal niet baten. Want het is zeer onwenselijk om onterecht een asielzoeker in de boeken te hebben, ook al gaat het om twee weken. Daar kan het land niet op bouwen. Dus weg met die onwettige profiteurs en profiteuses. Weg met al die gymnasiumscholieren die maar niet van school weg willen blijven. Die niet uitvallen en zelfs niet een dagje spijbelen. Weg met die studiebollen! We willen toch geen knappe koppen in ons land? Kom nou. We zijn toch godbetert geen kenniseconomie!

Voor een aantal collega’s heb ik een korte reader geschreven met ‘regeltjes’ en tips voor het schrijven van webteksten. Het is een dun en beknopt boekje met korte alinea’s, een aantal voorbeelden, een checklist en een woordenlijst van lelijke woorden met minder lelijke, meer leesbare synoniemen erbij. Voor de cover heb ik een Fokke & Sukke cartoon gekoppiepeest. Eén uit de serie die bloggers gratis mochten overnemen. Mits niet voor commerciële doeleinden gebruikt. De minireader is voor iedereen gratis.

Download hem als pdf (opgemaakt om van print te lezen)

Het licht op Pucks kamer brandt nog als we naar bed gaan. Komt wel vaker voor. Soms gaat ze nog even spelen voor het slapen. Mama doet de deur open om het vergeten licht uit te doen en ziet wat ons schatje die avond heeft gemaakt: ze heeft een prachtig pad van de deur naar haar bedje aangelegd, haar sokjes waren de stenen. Zo lief.

Vandaag in het nieuws:

Naar de ruimte en terug voor 99 dollar

LONDEN – Over twee jaar kan iedereen een voorwerp de ruimte in laten schieten voor 99 dollar. Alles wat in een frisdrankblikje past en niet zwaarder is dan 350 gram, kan dan met een raket voor enkele ogenblikken naar 100 kilometer hoogte worden geschoten.

Een bedrijf in Californië hoopt in 2008 het eerste ruimtevaartuig met zo’n 300 blikjes te kunnen lanceren. Een testvlucht vindt waarschijnlijk volgende maand al plaats.

De inhoud mag niet radioactief zijn of kunnen exploderen. Het voorwerp komt ook weer op aarde terug, dus mensen die hopen op deze manier hun schoonmoeder kwijt te raken, komen bedrogen uit.

Overigens mag de inhoud van het blikje levend zijn, maar dan moet het de tocht wel kunnen overleven. De klant mag zelf kiezen of zijn voorwerp wordt blootgesteld aan het vacuüm in de ruimte of de hele reis onder druk blijft.

Bron: ANP

Waarom, in godsnaam? Wie verzint dit en welke moron (ja, moron, ja!) gaat iets voor 99 dollar uitlenen aan de ruimte?

Naar verluidt is dat Iberia toestel teruggevlogen omdat een passagier tijdens het opstijgen tegen de man naast hem had gezegd: “Nou, daar gaan we”. Die man is toen paniek gaan zaaien en de rest van het verhaal is bekend. Geen terroristische aanslag derhalve, maar gewoon een misverstand. Die paranoïde eikel hadden ze moeten arresteren.

In juni gaan we op vakantie naar Griekenland. Vliegen dus. Ik hou mijn hart vast. Voor het opstijgen, welteverstaan. Want bij dat soort dingen heeft Puck tegenwoordig de gevleugelde kreet: “Gaat ieeeee!!!”

Zelden hoorde je zoveel mensen verzuchten dat ze reikhalzend naar de lente uitkeken als dit jaar. En zelf was ik ook eind november al klaar met de winter van 2005/2006. Maar de eerste mooie -of in ieder geval relatief mooie- dagen zijn binnen. Op eerste paasdag kon je zelfs zonder jas naar buiten. En dat is voor een koukleum als ik dé graadmeter voor lenteweer.

Puck en Borre mochten nog niet zonder jas. Die waren pas ziek geweest, zoals wel vaker afgelopen winter. En terwijl alle kindjes in de speeltuin in hun truitje liepen en er zelfs al ouders in t-shirts waren, wilde Puck met alle geweld met haar wantjes aan op de schommel. Je kunt je voorzorgsmaatregelen maar genomen hebben.

Overigens, nu we het toch over pasen hebben. Even een klein fragmentje van een gesprek dat ik vrijdagavond had met mijn goede vriend Dennis:

Dennis: “Zeg, jij kent toch de bijbel uit je hoofd?”

Ik: “Nou, eh, da’s wat erg optimistisch gesteld. Hoezo?”

D: “Vandaag, op Goede Vrijdag, werd Jezus toch gekruisigd?”

Ik: “Ja, volgens het Nieuwe Testament wel.”

D: “Wat gebeurde er dan de rest van pasen?”

Ik: “Toen is ie uit de dood opgestaan. Je weet wel, lag ie in die grot met die grote steen ervoor. Die was de volgende dag weg en Jezus zelf was ook weg. Opgestaan uit de dood. De verrijzenis. Da’s het verhaal achter het christelijke pasen, zeg maar.”

D: “Maar als ie op vrijdag werd gekruisigd, dan kan ie toch nooit al op zondag uit de dood zijn opgestaan. Als je wordt gekruisigd, duurt het toch een aantal dagen voor je echt dood bent?”

Ik: “Volgens mij kreeg ie nog een speer in zijn ribbenkast van een Romeinse soldaat. Dat stond vroeger in mijn kinderbijbel, met plaatje erbij.”

D: “Ik vind het maar een raar verhaal.”

En dat is het natuurlijk ook. Gek genoeg heb ik me als kind nooit verbaasd over dat verhaal van de wederopstanding. Leek me na al die andere verhalen uit de bijbel nou ook weer niet zo vreemd. Maar wat ik me wel sinds mijn achtste afvraag: wie heeft destijds die steen daar weggehaald?