Casa di Ricomanjaro

bass, beats, board games, food, film & family business

Oct 29

Komt dat zien en horen!

Oct 4

Beste Ricomanjaro,

Category: Family Business

Sorry. Ik heb je verwaarloosd de laatste maanden. Ik was teveel bezig met kinderen, vrouw, werk, vrienden, muziek en spelletjes om erover te kunnen schrijven. Dat spijt me niet.

Maar ik heb je wel gemist. Het was altijd fijn om in jouw Casa rond te mogen dolen, het verre en nabije verleden te mogen oprakelen en wat ervaringen te mogen delen. Echt heel goed om je weer te zien.

Het is laat. Daarom heel webvriendelijk, bulletsgewijs:

- Puck is zeer succesvol en vol inspirerend enthousiasme aan haar brugklasjaar begonnen.
- Borre heeft vanmorgen met 26-0 gewonnen met zijn nieuwe voetbalteam.
- Hedwigs hernia ligt al twee volle seizoenen achter ons.
- Boek over alternatieve groei begint vorm te krijgen.
- Eerste mixen Damn Right! zijn in de maak.
- Het leven is eigenlijk best goed.

Daar proost ik op!

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Sep 14

Nog eens, maar dan met linkjes: Was Ace Frehley een ordinaire dief?

Category: Misc

Luister voor de grap eens naar de gitaarsolo in het Doors-nummer Five To One (1968) en daarna naar die van Ace Frehley in She van Kiss (1975). Dat Robby Krieger hem nooit van plagiaat heeft beschuldigd, zeg. Of zou het een ode zijn geweest? Luister en oordeel zelf…

The Doors – Five to one

op Spotify
(Van Waiting for the sun, 1968)

(Live, scrollen naar 1:26)

Kiss – She

(Live, scrollen naar 3:20)

op Spotify
(Van Dressed to kill, 1975)

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Aug 1

Beste dubplaat ooit:

Category: Bass,Beats

Cry Tuff Dub Encounter Chapter 3 van Prince Far I & The Arabs. Uit 1980. Ik was toen negen en de enige muziek die ik luisterde, was van Kiss. Pas in 1994 hoorde ik dit album voor het eerst. Roots reggae uit de Jamaicaanse jaren zeventig, maar dan dubwise. En hoe!

Het album opent met een superirritant zangeffect, maar dan is de Jamaicaanse toaster/producer los. Vooral met de schuifjes en de knoppen dan. Wat een sfeer en wat een sound! En dan heb ik het meest krachtige selling point nog niet genoemd.

Dat zijn de bassen van Errol ‘Flabba’ Holt. Een geweldenaar. De man met de diepe en smoother dan smoothe sound is dé bassist om dub mee te maken. En die definitie. Elke noot is hoorbaar en heerlijk getimed.

Ik heb hem ooit mogen interviewen. Hij tourde toen met Israel Vibration. Samen met zijn Roots Radics. Zelden heb ik, daar in de Amsterdamse RAI zo een vriendelijk mens ontmoet. Zachtaardig en vrolijk, heel relaxed. En een goed verhaal over zijn benadering van bassen in een band. Altijd in dienst van de zang.

Misschien dat ik het artikel nog wel ergens kan vinden. Keep you posted!

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Jul 27

De toon van Kirk Hammett

Category: Beats

Mensen, metalheads en gitaristen, doen soms wat laatdunkend over het soleerwerk van Kirk Hammett. Ik vind zijn solo’s overigens zeer goed te pruimen. Altijd smaakvol. En bovenal: die tóón! Luister eens naar het intro van Fade To Black op Ride The Lightning. Hammetts gitaar klinkt als een engeltje, of elfje, zo smooth. En dan die noten die hij daar kiest. Subtiliteit in zijn meest briljante vorm. Ik mag hem graag horen:-)

Sowieso is Ride The Lightning een waanzinnig goede plaat, misschien wel de beste die Cliff Burton ooit gemaakt heeft; hier staat ie op Spotify. Enjoy!

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Jul 16

Pucks laatste dag op De Brug. Een mooi, waardig en ontroerend afscheid!

Category: Misc

Puck schittterde vanavond als de Italiaanse Mama Beretti, op reis naar Marseille, in een door medegroep-8′ers bezette trein, compleet met keukenpersoneel, kruiers, veiligheidsbeambten, conductrices en inclusief een sjeik plus gezin en een illuster gezelschap dat almaar in de kofferruimte wilde zijn. Een gestolen diamant en een ontsnapte slang, prachtige liedjes en fraaie beelden maakten de eindmusical van de afscheid nemende achtstejaars tot een fantastisch verhaal. Tering, wat stond en zat ons Puckje daar vol overtuiging te acteren! Echt Puckie, ik ben zo apentrots op jou!

Daarna zong het team van juffen en meester voor elk groep-8′er een afscheidslied. En dat zorgde niet alleen bij de kinderen voor tranen. Werkelijk té gek gedaan! Zo wordt de overgang naar een nieuwe fase mooi, waardig en ontroerend ingeleid. Ik hou erg van dit soort rituelen. En echt, bij haar danstheatervoorstellingen moet ik al doorlopend glimmen van trots, vanavond heb ik waarschijnlijk radioactieve straling afgegeven. Ze was zo goed. Ze gooide zich er helemaal ín!

Erg tof ook dat de school op deze manier een afscheid organiseert dat recht doet aan elke aspirant-brugklasser. Bovendien dikke vette complimenten voor iedereen die bij de productie betrokken is geweest!

Puck heeft vakantie. Ik hoop dat ze een beetje uit kan rusten. Elf en naar het gym. Ik moet er nog even aan wennen. Gelukkig is het maar vijf minuten fietsen:-)

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Jun 16

Wat een fijn, creatief en productief studioweekend!

Category: Bass,Beats

Zo, was me dat even een productief weekendje studio, zeg! Met Damn Right! hebben we afgelopen twee dagen vijf nummers opgenomen, waarvan we alleen nog voor één track wat overdubs moeten doen. We hebben keihard gewerkt en het was één groot feest!

Es_2Vrijdagmiddag togen we met onze spullen naar het altijd weer pittoreske Oosterwijk (Leerdam) om de legendarische Studio 147 van de niet minder legendarische engineer Ed Sterk voor een lang weekend vol te bouwen. De verleiding was groot om ook even een bezoekje te brengen aan het nabij gelegen Bijbelmuseum, maar ja, zaken gaan nu eenmaal voor het meisje… Die middag namen we na een uitgebreide soundcheck alvast één nummer op, om even wat feeling te krijgen met de volgende dag. Overigens schijnt er in Leerdam een Argentijn te zitten waar mensen uit het hele land naartoe komen om spare-ribs te eten… Gewoon even een tip tussendoor (ze waren héérlijk!!!).

BobNa een gezellig ontbijtje van het befaamde bakkersgilde Tetterode en een sloot sterke koffie uit de keuken van Ed mochten we zaterdagochtend los. Eerst jamden we wat, waarna we SongXVII opnieuw opnamen, want fris en fruitig. De basis stond er in drie takes op en na wat instrumentale overdubs, gingen we verder met I Will Remain. Ook die ging als de spreekwoordelijke speder, dus nam Esther meteen na de lunch plaats achter de mic. In absurd korte tijd zette ze haar zangpartijen voor SongXVII erop en met zijn vieren konden we even kicken op ons eerste affe nummer voor we verder gingen met de instrumentale basis van Waiting en Play. Van laatstgenoemde was meteen de eerste take al supervet, wat opnieuw zorgde voor euforie. Esther nam I Will Remain op, waarna Bob tweede stem inzong, en we eind van de eerste opnamedag twee nummers compleet af hadden.

LexDag twee begon met de instrumentale basis voor Scared en hoewel we er eigenlijk niet zo heel lekker inkwamen, hadden we toch nog redelijk snel een acceptabele versie op tape. Misschien dat we in de mix nog wat gaan tweaken aan de ritmesectie, maar veel zal het niet zijn. Nog voor de lunch had Esther het nummer ook ingezongen, inclusief extra zanglijntjes, en toog Bob aan de slag met tweede stemmen en elektrische en akoestische gitaaroverdubs. Ook dat ging razendsnel.

RicoDe rest van de dag stond in het teken van Play, dat nog een gitaarsolo behoefde, evenals de Esther-treatment. En die heeft het gekregen! Tevreden konden we eind van de dag huiswaarts kederen. Het enige wat nu nog hoeft, is de zang op Waiting en wat additionele bas- en gitaardingetjes. Dit doen we meteen aankomende donderdagavond, want Studio 147 is nu nog warm;-)

Voor Bob en mij was het ook nog eens een zeer plezierig weerzien met een oude bekende uit ons gezamenlijke Bagheera-verleden. Het was fantastisch om (weer) te werken met engineer Ed Sterk, niet alleen een technische en muzikale wizard, maar ook een zeer aangenaam mens om mee in een studio te vertoeven. Ik ken weinig technici met zoveel humor! En hij zet een lekker kopje koffie bovendien. Ter plekke besloten we alles ook door hem in een later stadium te laten afmixen.

Enig minpuntje van het weekend was dat we een onverwachte inval van de rock ‘n’ roll-politie kregen. Na een uitgebreide inspectie van de koelkast en de proviandkasten waren we zwaar de Sjaak: Coca Cola Light, Coke Zero, Rivella, vruchtensap en een berg vers fruit leverden een stevige berisping op. Geen drugs, slechts één sixpack Hertog Jan voor ons viertjes en om tien uur ‘s ochtends al in de opnameruimte aanwezig zijn, waren goed voor een forse boete daarbovenop en alleen de toezegging dat we zonder clicktrack zouden opnemen, kon voorkomen dat we voortijdig uit de studio werden gezet. Kwamen we daar even goed weg:-)

Ed

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Jun 9

Effe bliksembezoekje Londen gedaan

Category: Family Business,Film

Met zijn viertjes hebben we afgelopen Pinksterweekend in Londen doorgebracht. Het was de eerste keer dat we er met Puck en Borre waren. Hoogtepunt van de korte trip was de Making Of Harry Potter Tour door de reusachtige studio van Warner Bros, twee uurtjes buiten Londen. Filmsets (waaronder de eetzaal van Hogwarts – met echte flagstones op de grond), een gigantisch museum met attributen uit de films en de gebruikte technologieën en enkele buitenlocaties zoals het huis van de Potters, waar Harry Voldemort bijna versloeg, waren heel bijzonder om van dichtbij te aanschouwen. Tienduizenden handgemaakte voorwerpen als kranten, toverstokken, fopsnoep, maskers, poppen, schilderijen, beelden, quidditch-uitrustingen, lantaarns en spelletjes, en last but not least het hele kasteel Hogwart en de bijbehorende belichting gaven een adembenemende indruk van de omvang van de productie als betrof het een oorlogsoperatie. Alleen al de bouwtekeningen deden me duizelen. Best duur maar een dikke aanrader voor iedereen die into Harry Potter is of was!

Dag erna hebben we na een ultra calorierijk ontbijt in ons hotel in Blackheath, en na een korte treinreis, lekker in het zonnetje en met de schoentjes uit gechilled in een parkje onder de Big Ben. En toen we daar genoeg van hadden, zijn we via The Tower en de Nero (superlekkere espresso – wel in één keer vier shots bestellen) naar het vliegveld gereisd. Waar de security mijn externe iPhonebatterij in mijn rugzak aanzag voor een explosief waarna we ternauwernood op tijd bij de gate waren. Maar dat mocht de pret in het geheel niet drukken. Londen is nog steeds supercool! In het bijzonder met gezinsfavoriet Harry Potter als thema.

HP_Tour_15

HP_Tour_14

HP_Tour_13

HP_tour_12

HP_Tour_11

HP_Tour_10

HP_Tour_09

HP_tour_08

HP_Tour_07

HP_tour_05

HP_tour_04

HP_Tour_03

HP_Tour_02

HP_Tour_01

Londen_02

Londen_01

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Next Page »