Casa di Ricomanjaro

bass, beats, board games, food, film & family business

Oct 21

Een persberichtje

Category: Misc

Damn Right! presenteert debuutalbum op 31 oktober in dB’s Utrecht

“Melodieus als het kan, snoeihard als het moet.” Met die kwalificatie presenteert het female fronted rockkwartet Damn Right! zijn debuutalbum, getiteld A Piece Of Damn Right! Plaats van handeling is dB’s in Utrecht, de thuisbasis van de band, waar op zaterdagavond 31 oktober de glazen van de bar zullen rinkelen. Damn Right! zal die avond twee sets spelen. De eerste riff klinkt om precies kwart over negen.

A Piece Of Damn Right! is opgenomen in twee studio’s, Studio 147 in Oosterwijk en Bunt Studio in Utrecht. Tien nummers telt het album, uitsluitend van eigen makelij. Alle tracks zijn gemixed en gemasterd door technicus André van den Bunt, voor veel Utrechtse muzikanten een begrip. Het songmateriaal is doorgaans stevig en leunt af en toe dicht tegen de metal aan die we kennen van Metallica en aanverwanten, maar de band heeft ook een meer melodieuze kant en wisselt uptempo liedjes af met gedragen, slepende songs die bol staan van de muzikale dynamiek. Energie is zowel op het album als op het podium het toverwoord.

Ondanks de veelheid aan invloeden van de bandleden – het zijn muzikale allesvreters – heeft Damn Right! in de drie jaar dat de band bestaat een zeer herkenbaar eigen geluid ontwikkeld: stevige, strakke en altijd smaakvolle gitaarriffs en -tokkels over duwende en dwingende beats vormen het decor voor de melodieuze, vaak meerstemmige zangpartijen boordevol emotie.

Gratis
Damn Right! bestaat uit zangeres Esther van Riesen, gitarist/zanger Bob Hoezen, bassist Enrico Versteegh en drummer Lex Stolk. Behalve alle nummers van het debuutalbum speelt de band tijdens de cd-presentatie ook ouder werk en enkele covers in dat typisch schurende Damn Right!-jasje. De entree bedraagt vijf euro, maar als je die avond voor een tientje de cd koopt, mag je gratis naar binnen.

Wereldwijde release
A Piece Of Damn Right! is niet alleen te koop via de website van de band, maar ook wereldwijd te vinden op Spotify, iTunes, Apple Music, Amazon, Google Play, Deezer, eMusic, Nokia MixRadio en tal van andere streaming- en downloaddiensten. Als je zoekt op ‘A Piece Of Damn Right’ vind je hem meteen.

A Piece Of Damn Right – cd-presentatie
Zaterdagavond 31 oktober
dB’s, CAB Rondom 100, Utrecht
Aanvang: 21:15 uur
Entree: 5 euro (of gratis als je voor 10 euro de cd koopt)

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Oct 13

Komt dat zien en horen (en kopen;-))!

Poster_DR-cd-presentatie

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Sep 16

A Piece Of Damn Right! is nú te bestellen:-)

Category: Bass,Beats

Met gepaste trots kan ik jullie melden dat ons debuutalbum klaar is. Het is getiteld A Piece Of Damn Right! We zullen het schijfje op zaterdagavond 31 oktober ten doop houden in het Utrechtse dB’s. Maar natuurlijk kun je je exemplaar nu al reserveren! Na betaling en vermelding van je adresgegevens heb je het schijfje dan uiterlijk vrijdag 6 november op je deurmat.

Een exemplaar reserveren/bestellen doe je door het luttele bedrag van 12,50 euro (dat is inclusief verzendkosten) over te maken op:

NL93 INGB 0748367799
Tnv HT Versteegh

Vermeld je volledige postadres bij je overboeking en alles zal goed komen! Alvast bedankt voor je order;-)

A Piece Of Damn Right

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Aug 22

Voedselverspilling in Nederland: Meten is weten – maar meten we alles?

Category: Misc

Voedselverspilling is een wereldwijd probleem. Bijna een derde van het voor menselijke consumptie geproduceerde voedsel bereikt geen enkele menselijke maag, maar verdwijnt grotendeels in de kliko. Alleen al in Nederland gaat jaarlijks tussen de 1,7 en 2,6 miljard kg voedsel verloren. Deze verspilling heeft plaats in de gehele voedselketen, dus bij de productie door de boer, bij de opslag en het transport, in de groothandel, de horeca, dedetailhandel en tot slot bij de consument. In Europa en dus ook in Nederland is laatstgenoemde de grootste verspiller. De Europese consument is goed voor circa 38% van de totale voedselverspilling, gevolgd door de landbouw (23%), de horeca (14%), de verwerking en opslag (12%), de supermarkt (9%) en de levensmiddelenindustrie (5%). De Nederlandse consument dankt jaarlijks ongeveer 47 kg aan vast voedsel (inclusief zuivelproducten) per persoon af. In totaal verspillen Nederlandse consumenten dus 794.300 ton bruikbaar voedsel per jaar. Dit afgedankte voedsel heeft een waarde van ongeveer 150 euro per persoon, dus in totaal verspillen we ruim 2,5 miljard euro per jaar alleen door bruikbaar voedsel weg te gooien.

Tot de meest verspilde voedselproducten behoren vloeibare zuivelproducten, brood, groente en fruit. Slechts een klein deel hiervan wordt in plaats van weg te gooien aan dieren gevoerd. Het grootste deel verdwijnt in het huisvuil en wordt als zodanig dus ook niet gerecycled via de composthoop. De milieueffecten van voedselverspilling zijn groter als het product door de consument wordt weggegooid. Het gaat dan immers om eindproducten, waarvoor energie en grondstoffen zijn gebruikt voor de productie, de verwerking, de verpakking, het transport, de opslag en -als we uitsluitend kijken naar de weggegooide kliekjes- ook in de bereiding van het voedsel. Daarom behoeft het geen betoog dat de verspillende consument ook het milieu danig belast. Het Voedingscentrum rekende uit dat de milieubelasting (broeikasgassen, land- en energiegebruik) zonder voedselverspilling maar liefst 14% omlaag zou kunnen. 

Groepen die relatief het meeste voedsel verspillen zijn eenpersoonshuishoudens, gezinnen met (jonge) kinderen en jongeren onder de 25 jaar. Werkenden en met name goed betaalde werkenden lijken ook meer dan gemiddeld te verspillen. Ouderen en volwassen vrouwen zijn zich het meest bewust van de op de loer liggende voedselverspilling en de overgrote meerderheid van de consumenten zegt de intentie te hebben om voedselverspilling tegen te gaan.

Tot zover de cijfers. De vraag is of deze cijfers recht doen aan het probleem. Laten we eerst eens kijken naar de definitie van voedselverspilling die het meest gangbaar is: 

Er is sprake van voedselverspilling als voedsel dat voor menselijke consumptie is bedoeld, hier niet voor wordt gebruikt.

Daarbij vallen zogeheten vermijdbare en niet-vermijdbare voedselverliezen te onderscheiden. De vermijdbare verliezen noemen we voedselverspilling. Het gaat dan om eetbare producten, dus zonder schillen, botten of graten en andere niet-bruikbare delen. Als we puur kijken naar het consumentengedrag, dus even weg blijven van de voedselverliezen in de keten voor het voedsel de eindgebruiker bereikt, kunnen we ons de vraag stellen of we het probleem wel goed genoeg hebben gedefinieerd en of we wel het juiste meten. Ter illustratie volgt eerst een alledaagse praktijksituatie, die we daarna kort onder de loep nemen.

Papa kookt zijn favoriete pasta

Misschien is pasta wel een goed idee voor vanavond, denkt Jonathan als hij een stuk van een envelop afscheurt en een pen pakt om een boodschappenlijstje te maken. Hij schrijft de benodigdheden op voor linguine met citroen, peterselie, zalm en rode peper, een van zijn favoriete pasta’s. Ook wil hij een salade erbij maken. Van babyveldsla met gemengde noten en gele paprika. Jonathan loopt naar de koelkast en kijkt wat er nog aan bruikbare ingrediënten is: een half bakje veldsla van drie dagen geleden en een half bosje peterselie. Hij inspecteert de etenswaren en ziet dat veel peterselie al licht aan het vergelen is. Weg ermee, denkt hij en hij gooit de peterselie in de GFT-bak. Ook de takjes die nog goed zijn. De veldsla is niet genoeg voor een salade voor het hele gezin en dus besluit hij om straks een nieuw bakje te kopen en de oude ook weg te gooien.

Eerst gaat hij naar de vishandel voor verse zalm met de huid er nog aan. In de vitrine liggen vier stukken van op het oog ongeveer 150 gram ieder. Eigenlijk is 100 gram zalm per persoon meer dan genoeg, maar kleinere stukken liggen er niet bij. Jonathan bestelt vier stukken en ziet op het display van de weegschaal dat het bij elkaar 630 gram is. Een dure grap, maar het komt wel op, denkt hij als hij afrekent en het tasje met de zalm in zijn rugzak stopt.

In de supermarkt twijfelt hij bij de pasta-afdeling. Is één pak van 500 gram nog wel genoeg voor hem, zijn vrouw en zijn twee kersverse tieners? Zelf neemt hij altijd een grote portie en zijn vrouw net iets minder, maar vooral zijn jongste zoon eet de laatste weken aanzienlijk meer dan daarvoor. Hij besluit twee pakken te kopen en ’s avonds 600 gram te maken. Voor de zekerheid. Als hij over de groente- en fruitafdeling loopt, ziet hij dat zijn favoriete aardappelen in de aanbieding zijn. Eigenlijk gaat hij met zijn gezin morgen voor een lang weekend naar Brugge, dus zal hij pas over drie dagen weer thuis koken. Maar zolang blijven de aardappelen vast nog wel goed. Hij stopt ze in zijn mandje, pakt een gele paprika, twee citroenen, twee rode pepers, een bosje peterselie en het bakje veldsla. Bij de notenafdeling koopt hij een bakje van 200 gram ongezouten gemengde noten en dan valt zijn oog op een megabak pistachenoten die eveneens in de aanbieding is. Lekker voor in de trein naar Brugge, denkt hij en hij stopt de 300-gramsbak ook in zijn mandje en wandelt naar de kassa.

’s Avonds wast Jonathan de twee citroenen, waarna hij de schil raspt tot net niet op het vruchtvlees. Hij maakt een sneetje in beide vruchten en perst nog wat sap in het bakje met de citroenschilrasp. Dan doet hij er een flinke scheut olijfolie bij en neemt de helft van het bosje peterselie. Hij hakt deze fijn en doet het bij het olie-citroenmengsel, samen met de in halve ringetjes gesneden pepers en twee geperste teentjes knoflook. Dan zet hij de pasta op: één pak plus nog een beetje uit het tweede pak, zodat hij ongeveer 600 gram linguine kookt. Als de pasta ongeveer halverwege de kooktijd is, bakt hij de vier stukken zalm en maakt hij de salade van veldsla, paprika en de gemengde noten. Hij gooit het hele bakje erdoor, en vraagt zich af of het niet teveel is. Over de salade gaat geen dressing.Als de pasta klaar is, giet hij haar af en roert hij de citroenpeterselie-olie erdoorheen. Zo. “Aan tafel!”

Jonathan schept de borden op totdat de pastapan leeg is. Iedereen heeft een ruime portie. Zijn dochter eet haar bord niet leeg, zijn zoon en vrouw wel en zelf is hij als eerste klaar. Hij heeft meer dan genoeg, maar vindt het zonde om de pasta van zijn dochter weg te gooien, dus eet hij ook haar restje op. Nu heeft hij geen ruimte meer voor fruit. De salade is voor ongeveer twee derde opgegaan, maar de kinderen willen de volgende dag wel een bakje mee naar school. En dus hoeft hij niks weg te gooien, met uitzondering van de citroenen waarvan alleen de schil en wat sap is gebruikt. Jonathan is tevreden.

Op het eerste gezicht lijkt van deze maaltijd en de daarvoor gekochte ingrediënten weinig te zijn verspild. Lijkt, want laten we deze maaltijd en de voorbereiding eens onder de loep nemen. Allereerst gooide Jonathan een half bakje veldsla weg die nog goed te gebruiken was. Aangezien zijn gezin deze groente regelmatig eet, had hij de weggegooide helft ook kunnen aanvullen met nieuwe veldsla om vervolgens weer de helft van het verse bakje te bewaren tot de volgende keer. Van de afgedankte peterselie waren nog zoveel takjes groen dat hij slechts twee takjes extra had hoeven gebruiken om genoeg te hebben voor het mengsel dat door de pasta ging.

Maar er is hier iets veel fundamentelers mis. En dat begint bij de keuze van Jonathan om 600 gram pasta te koken voor zijn gezin. Grofweg heeft hij hier zelf, inclusief het restje van zijn dochter, 250 gram (gedroogd gewicht) van gegeten. Dat is vergeleken met de door het Voedingscentrum aanbevolen hoeveelheid twee keer zoveel als nodig. Ook de 170 gram zalm die hij op heeft, is meer dan anderhalf keer de aanbevolen hoeveelheid. En dan de noten door de salade. Jonathan heeft hiervan ongeveer 80 gram gegeten, wat een flinke aanvulling is op de toch al copieuze maaltijd. Het is niet zo gek dat hij geen ruimte meer had voor de sinaasappel waarmee hij de avondmaaltijd normaliter afsluit. Hij heeft van de maaltijd zelf dan wel niks weg hoeven gooien, behoudens de nog bruikbare citroenen, maar dat wil niet zeggen dat hij geen voedsel heeft verspild.

Kijken we naar het aantal kilocalorieën van deze maaltijd, dan zien we dat ook terug in de cijfers. Een overzicht:

170 gram zalm: 400 kcal

250 gram pasta​: 898 kcal

80 gram gemengde noten​​: 520 kcal

twee koffielepels olijfolie: 90 kcal

80 gram veldsla: 22 kcal

halve paprika: 10 kcal

1 glas witte wijn: 101 kcal

In totaal bevat Jonathans avondmaaltijd dus 2.041 kcal. Aangezien een volwassen man gemiddeld 2.500 kcal per dag nodig heeft, blijft er dus niet veel over voor ontbijt, lunch en tussendoortjes. Om kort te gaan: Jonathans avondmaaltijd is gewoon teveel van het goede, met alle gevolgen van dien voor zijn portemonnee en gezondheid, zijn gewicht en spijsvertering in het bijzonder.

Jonathan is helaas geen uitzondering. In het Westen eten we collectief teveel. Het spreekt voor zich dat dit behalve schadelijk is voor de gezondheid (obesitas en alle daaraan gerelateerde aandoeningen) ook allerlei andere neveneffecten heeft, zoals een onnodige extra milieubelasting, uitputting van energie en grondstoffen, geldverspilling. En dan hebben we het nog niet gehad over de morele aspecten van voedselverspilling: ten noorden van de evenaar eten we aanmerkelijk meer dan goed voor ons is, terwijl hongersnood ten zuiden ervan nog steeds aan de orde van de dag is. 

Het is daarom de vraag of we voedselverspilling wel goed meten. Tot nu toe kijken we voor wat betreft het consumentenaandeel in de totale verspilling alleen naar wat in de kliko belandt, dus wat consumenten ongebruikt weggooien, al dan niet over de houdbaarheidsdatum of reeds bereid. Ik zou ervoor willen pleiten ook de overconsumptie te meten en de definitie voor voedselverspilling hiermee te verrijken. Als we dit probleem vervolgens adequaat kunnen verkleinen, slaan we meer dan twee vliegen in één klap.
Verantwoording:

Cijfermateriaal en facts zijn afkomstig van het Voedingscentrum, waarvoor veel dank. Zie www.voedingscentrum.nl

 

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Mar 31

Dat was nog eens een productief studioweekendje met Damn Right!

Zo, de tering, was me dat even een vruchtbaar studioweekend! Afgelopen vrijdag togen we naar het Utrechtse Blauwkapel, om daar onder de bezielende leiding van André van den Bunt zes nummers op te nemen voor onze debuut-cd die dit jaar zal verschijnen. En dat is meer dan gelukt:-)

Vrijdagavond hadden we van vier nummers de basis al staan: Doomed, Dust, Jonathan en Scared. Alleen van Blind Eye kregen we niet de juiste feel te pakken (het akoestische Water zouden we later opnemen). Maar niet getreurd; we hadden nog twee dagen.

Na een stevig ontbijt van de vermaarde Naardense bakkerij Tetteroo probeerden we het zaterdag opnieuw. Maar gek genoeg bleef het nummer ons in de weg zitten, dus lieten we het even rusten om eerst leadzang en gitaaroverdubs van de andere nummers op te nemen. Dat ging allemaal zeer voorspoedig, om niet te zeggen als een trein. Het grootste deel van de zang knalde Esther nog voor het avondeten op de band.

We wilden toch weer even met zijn allen spelen, maar besloten Blind Eye nog even te laten liggen en spontaan ontstond het idee om Damian te doen. Gewoon omdat dit zo’n lekker nummer is om even alle frustratie eruit te gooien. We hadden het niet uitgebreid geoefend de afgelopen weken, maar de eerste take was meteen al superhecht, zij het een tikkie te snel. De derde take was raak en we besloten deze versie verder aan te kleden en Blind Eye tot nader order op de plank te plaatsen.

Zondag stond in het teken van koortjes en gitaar- en basoverdubs. We deden ook al wat takes voor Water, maar de definitieve versie nemen we volgende week op. Alles op zijn tijd.

Eervolle vermelding gaat naar technicus André, de relaxtheid zelve en uitermate kundig en meedenkend als we zelf twijfelden over bepaalde takes. Hij haalde echt het beste in ons naar boven. Waanzinnig veel dank daarvoor!

Als ook Water erop staat, gaan we alles samen met André mixen en masteren en dan kan ons eerste schijfje in productie. Voor die tijd geven we natuurlijk nog wel een voorproefje. Hier alvast een videoverslagje van Esther.

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Jan 30

Damn Right!-voorproefje nummer twee:-)

Category: Bass,Beats

Eind maart ga ik wederom met Damn Right! de studio in om nog zes nummers op te nemen, waaronder het spiksplinternieuwe Dust. Dan hebben we een volwaardig debuutalbum en dat vonden we leuker dan een mini. We hebben gekozen voor de Bunt Studio’s in Utrecht. Daar is ook onderstaande track gemixed. Als voorproefje van onze later dit jaar te verschijnen eersteling. Enjoy!

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Dec 14

Is obesitas ook een gevolg van verkeerd ingeschat consumptief inkoopbeleid?

Category: Food

Mensen kopen meer dan zij op kunnen. In het algemeen, maar in het bijzonder voedsel. Een aanzienlijk deel gaat na, of zelfs nog vóór bereiden in de gftbak. Een deel in de vriezer om zes maanden later ongebruikt in het vuilnisvat te verdwijnen. We verspillen wat af. We koken doorgaans te veel. Eten daardoor ook bijna als vanzelf te veel. Worden te dik, gaan daardoor minder bewegen, maar meer eten en nóg minder bewegen. En de wereld kraakt in haar voegen. De riem gaat los na het diner.

Een stukje zuidelijker is honger het probleem. Voedsel is er in potentie genoeg. In de transportfase gaat veel verloren. Tijdens de opslag verliest een aanzienlijk deel zijn bruikbaarheid. Wordt ook weggegooid.

Burger-, ondernemers- en overheidsinitiatieven zijn er wel, maar is er niet meer nodig?

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Nov 25

Een handjevol livenummers van Damn Right!

Van ons optreden in dB’s hebben we opnamen, die een goede weergave bieden van onze live-energie. Op vier kanalen opgenomen op mijn Zoom H4n, twee sporen stereo zaalgeluid en twee sporen stereo uit de mengtafel. Voor de mixen heb ik hoofdzakelijk de mengtafelsporen gebruikt, aangezien die ook al flink wat ambience hadden. Het enige probleem is dat de technicus een heel zacht signaal op de uitgangen naar de recorder had gezet, waardoor ik het volume heel erg heb moeten oppompen, met alle gevolgen van dien. Toch hoop ik dat je het leuk vindt om een greep uit onze liedjes te horen:

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Next Page »