Casa di Ricomanjaro

bass, beats, board games, food, film & family business

Apr 10

Zaalvoetbal is cool

Category: Family Business

Het was lang geleden dat ik met een zaalvoetbaltoernooi had meegedaan. Vandaag was het zo ver. Ik zou gaan keepen en ons team zou de Economen Trophy van Amsterdam-Zuid mee naar Utrecht nemen. Aldus geschiedde. Niet.

We werden laatste van de poule en eindigden als een na laatste van het toernooi. Maar volgend jaar is de Economen Trophy van ons!
:-)

Facebook Twitter Email
No comments

Mar 23

Frantic Four nog lang niet toe aan pensioen

Category: Beats

Alan_Lancaster_2014Dertig jaar lang heb ik het ten zeerste betreurd dat ik te jong was om Status Quo in de originele bezetting live te kunnen zien. Groot was dan ook mijn vreugde toen Francis Rossi en Rick Parfitt hun vetes met Alan Lancaster en John Coghlin vorig jaar lieten voor wat ze waren en de befaamde Frantic Four-lineup weer in het leven riepen. En vanavond was het dan eindelijk zo ver. In de Zwolse IJsselhallen gaven de vier Britse rockers een show die het lange wachten meer dan goed maakte. Status Quo is nog niet toe aan pensioen.

Van de reünieconcerten uit 2013 verscheen een dubbellivealbum, getiteld Back2SQ1 met daarop de shows in Wembley en Hammersmith. Het concert van vanavond was nagenoeg identiek aan de set in Hammersmith, behalve dan dat Don’t Waste My Time plaats had gemaakt voor Caroline. De reünieconcerten bevatten uitsluitend nummers uit de periode tot aan de eerste live-elpee uit 1976, dus eigenlijk gewoon dat album aangevuld met Railroad, Oh Baby, Blue-Eyed Lady, (April) Spring, Summer And Wednesdays, Down Down en minus Roll Over Lay Down. Dat laatste was wel erg jammer, maar overkomelijk. En wat de heren na Quo Live! hebben gemaakt, valt bijna zonder uitzondering in het niet bij het songmateriaal op de albums Dog Of Two Heads, Piledriver, Quo, Hello!, On The Level en Blue For You. Lang verhaal kort: daarom was het optreden van The Quo vanavond een aaneenschakeling van hoogtepunten. Ook nog eens voorzien van een dijk van een zaalgeluid – kristalhelder met gitaar en zang lekker hard in de mix! Enige minpuntje was de zuivere speeltijd: na exact anderhalf uur was het uit met de pret. Maar dat is nog altijd beter dan met pensioen.

Vooral viel op dat de op het oude nest teruggekeerde bassist/zanger Alan Lancaster nog steeds waanzinnig goed bij stem is. En gelukkig mag hij ook veel zingen deze tour. Helaas geldt dat niet voor Parfitt, maar ook hij deed het vanavond beter dan op Back2SQ1. Rossi soleerde er heerlijk op los en had ook nog niks van zijn humor verloren. En niet alleen was het collectief retestrak, maar ook nog eens superenergiek. Misschien niet de jonge-honden-energie uit de vroege jaren zeventig, maar dat is wellicht ook wat teveel gevraagd. De band was evenwel een stuk energieker dan de Quo (in de bezetting zonder Lancaster en Coghlin) die ik het afgelopen decennium een paar keer aan het werk zag. Ik hoop dan ook van ganser harte dat de vier gewoon in deze samenstelling bij elkaar blijven en elk jaar even in ons land komen kijken. Ik zal er zijn.

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Mar 16

Oorlog en welvaart

Category: Media & Politics

Beschaving en oorlog verhouden zich op gespannen voet met elkaar. Over het nut of de nutteloosheid van oorlog ga ik het hier maar even niet hebben. Oorlog is in mijn optiek per definitie een uiting van een gebrek aan beschaving. Maar als we kijken naar onze welvaart, afgemeten aan de groei van ons Bruto Binnenlands Product, zouden we dus rijker moeten worden van oorlog. En samen met het failliet van het huidige begrip ‘rijker’ zou dit ook eigenlijk het failliet moeten markeren voor al die kasten vol studies naar BBP-groei en alle beleidsaanpassingen die daarop volgen.

Want wie uitsluitend economische groei volgens de huidige maatstaf nastreeft, vergeet dat de schaduwzijde ervan ons op de lange termijn doet hunkeren naar stagnatie. We ontdoen de aarde gestaag van haar zelfherstellend vermogen. We maken de atmosfeer waarin we leven ziekmakend, we produceren voedsel uit grondstoffen die voor nog meer kwalen zorgen, we leven collectief alsof het onze laatste dag is en brengen die kortetermijnbenadering ook op onze kinderen over.

En die kijk op welvaartstoename is niet alleen ziekmakend, maar ook nog oneerlijk. Terwijl een aanzienlijk deel van de wereldbevolking niet weet wat de komende dag op het menu staat, áls er al wat op het menu staat, gooit een samenleving nog geen duizend kilometer verderop bergen voedsel van hoge kwaliteit, vaak zelfs met buitensporig veel gebruik van fossiele brandstoffen bereid, zonder er zich verder om te bekommeren in de GFT-bak. En dan zeg ik erbij: áls al wordt gerecycled. En inderdaad: oorlog (of een natuurramp) zorgt voor productiegroei en is dus goed voor onze welvaart. Maar hebben we niet meer aan welzijn? Schone lucht, ruimte in onze agenda, sociale samenhang, rechtvaardigheid, vrede?

We hebben een ander rekenmodel nodig dat ons beleidsmatig moet leiden. Een model waarin we ook de sociale en ecologische productie meenemen. Waarin we ook kijken naar de desinvesteringen die ons welzijn schaden. En waarbij een waarde wordt toegekend aan vrijwilligerswerk, verkleinen van de ecologische voetafdruk, slim innoveren. Een model, bovenal, waarin oorlog niet langer winstgevend is. Alleen dan is het houdbaar om als waardige opvolger te dienen voor het huidige Bruto Binnenlands Product.

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Mar 12

Komt dat zien en horen!

DR_Waterhole_maart_2014_02

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Mar 10

Appris Par Corps: moderne dans en acrobatiek vol schurende spanning

Category: Family Business

apprisparcorpsPuck en ik hebben vanavond genoten van de voorstelling Appris Par Corps van Cie. Un Loup Pour L’Homme (Alexandre Fray en Frédéric Arsenault) in de Stadsschouwburg. Een verjaardagscadeautje. Het was een fantastische mix van moderne dans en acrobatiek. Een adembenemende show die lichamelijk het uiterste vergde van de Fransmannen. Het verhaal gaat over twee broers die elkaar beurtelings aantrekken en weer afstoten en dat levert prachtige momenten van stilte en spanning op. Soms ingehouden en ongemakkelijk, soms ook superheftig, ondersteund door zware, overweldigende postrock. De voorstelling duurde precies een uur, maar had nog wel even door mogen gaan. Echt een aanrader!

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Mar 8

Hoera, Puck is 11!

Category: Family Business

Puck wordt 11

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Mar 1

Open letter to Gene Simmons

Dear Mr. Simmons,

My son -his name is Borre- turns 9 in April. Just the age I was when Kiss entered the charts in The Netherlands with the hitsingle I Was Made For Lovin’ You. I was totally blown away when I saw you guys on Dutch tv for the first time. It was 1979. My musical youth had started and next thing I wanted to do was to learn to play bass. First Kiss song I played was 100,000 Years. I still love it! (Loud!) People thought I had gone crazy. I still am:-)

Borre (8) has been a huge Kiss fan for three years now. He sang along with Rock ‘n’ Roll All Nite when he was 5, while we were preparing dinner. He’s practicing your bloodspitting act for a forthcoming theatre show, at school. He plays guitar and his first song he sunk his teeth into was I Was Made For Lovin’ You:-)

But last time Kiss played in Holland, he was way too young to attend a live concert. So, every day since then he’s asking me: When will Kiss come to The Netherlands again? We’d love to see you playing live!

There is a beautiful new stadium in Amsterdam, The Ziggo Dome, and it’s one of the best places to play for a band like Kiss. I’ve been to your shows in Rotterdam, Utrecht, and Arnhem, and the festivals but this venue is way better than those locations. It’s not a soccer stadium, it’s been designed for (rock) music. Great acoustics, good logistics, nice atmosphere. Rush played there, Black Sabbath did, Queens Of The Stone Age. All great shows. So please come to The Netherlands and celebrate the 40th anniversary of KISS with us. It would be a blast! Thank you for reading this!

Kind regards,
Enrico Versteegh

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Feb 19

Toch wel wat gevonden

Category: Beats

kamchatkasearchcdThe Search Goes On heet het nieuwe album van Kamchatka. Modern day Baker, Bruce & Clapton. Uit Zweden, het land van Saga Norén. Maar op deze plaat hebben ze wel het nodige gevonden. Prachtige bluesrockstampers wisselt het trio af met melodieuze stonersongs. Een beetje als een gepolijste versie van Queens Of The Stone Age (Tango Decadence). De wat meer psychedelische nummers vind ik het gaafst. Vooral die vreemde tempowisselingen, zoals in opener Somedays, zijn te gek. En de productie is de beste die Kamchatka tot nu toe op de harde schijf heeft gezet. Een supernatuurlijke, eerlijke sound en een beauty van een mix. Open en onwijs in balans. Maar alles staat of valt natuurlijk met de kwaliteit van de composities. En die is misschien wel hoger dan op al hun eerdere platen. Ik weet nog niet of ik The Search Goes On ook daadwerkelijk een beter album vind dan Volume III, maar een kanshebber voor Plaat van de Maand is het wel!

Facebook Twitter Email
Comments are off for this post

Next Page »